Urban Rhapsodies

Κριτική για το Versus The Beast απο House Of Fools

2012-01-27T15:23:00.001+02:00

Εδώ και μερικές ημέρες έχω κάνει στον εαυτό μου την εξής ερώτηση:
Πως γίνεται, ενώ δίνουμε ένα κάρο λεφτά για να φτιάξουμε μια αξιοπρεπή δισκοθήκη, έκαστος στο είδος του βέβαια και ενώ ενημερωνόμαστε καθημερινά και ανελλιπώς από μουσικά περιοδικά αλλά και από τον μεγαλύτερο σύμμαχο της ενημέρωσης, το διαδίκτυο, να χάνουμε συνεχώς στιγμές της μουσικής ζωής του κόσμου?
Την αφορμή για αυτήν την ερώτηση, μου την έδωσαν οι House Of Fools και ο δίσκος τους Versus The Beast, που κυκλοφόρησε πριν από λίγες ημέρες.
Οι House Of Fools, δημιουργήθηκαν από τους Josh King τραγουδιστή των Necessary και τον Matt Bowers. Σαν ημερομηνία γέννησης του συγκροτήματος θεωρείται το 2004 όταν και υπέγραψαν συμβόλαιο με την δισκογραφική εταιρία Drive-Thru Records, η οποία και τους ανακάλυψε, όταν ένα φίλος του συγκροτήματος έστειλε σε αυτήν ένα demo με τα τραγούδια των King και Bowers.
Σαν συγκρότημα, δεν έχουν να επιδείξουν, ως προς τον όγκο, μεγάλο έργο παρότι μετράνε είδη οκτώ χρόνια ζωής. Πέρα από το φετινό Versus The Beast, έχουν ακόμα έναν ολοκληρωμένο δίσκο το Live And Lean(2007), ένα ομώνυμο EP House Of Fools(2006) και άλλα δύο τραγούδια. Το Blown In The Wind που συμπεριλήφθηκε στην συλλογή φόρο τιμής στον Bob Dylan, Listen To Bob Dylan: A Tribute(2005) και το Tricky Treats που κυκλοφόρησε μόνο στην προσωπική ιστοσελίδα του συγκροτήματος στο MySpace. Σε αντίθετη κατεύθυνση κινείται η ποιότητα του έργου τους. Εμφανώς επηρεασμένοι από μουσικές ιδιοφυίες όπως ο Bob Dylan και κυρίως οι Pink Floyd, η μουσική τους μοιάζει σαν να αποδίδουν τον προσωπικό τους φόρο τιμής προς αυτούς, με αποτέλεσμα, ακούγοντας τα τραγούδια του Versus The Beast, να νιώθω όπως όταν άκουσα για πρώτη φορά το Welcome To The Machine και το Shine You Crazy Diamond.
Θεωρώ πως, αν σε κάποια παράλληλη διάσταση, όπου οι Pink Floyd και οι House Of Fools συνυπήρχαν, ναι μεν οι δεύτεροι θα ήταν διαρκώς πίσω από τους πρώτους, αλλά τραγούδια όπως τα Time, Dogfight και Need To Be Free, θα μπορούσαν να κλέψουν λίγη δόξα από τους Pink Floyd.
Τα τραγούδια του Versus The Beast, δεν μιλάνε για περασμένες αγάπες, ούτε για εφήμερους έρωτες. Είναι γεμάτα, απογοήτευση και σαρκασμό και μιλάνε για όλους αυτούς που κανένας δεν τους συμπεριφέρεται όπως θα έπρεπε. Αν προσθέσουμε τώρα, ότι πριν ξεκινήσουν να ηχογραφούν τον δίσκο, ήρθαν σε ρήξη με την Drive-Thru Records, με αποτέλεσμα να ξεκινήσουν δικαστική διαμάχη, μπορείτε να καταλάβετε για το που απευθύνεται ο δίσκος σε σύνολο.
Κλείνοντας το παραλήρημα μου, μπορώ να πω με σιγουριά, πως είδη έχω βρει το νούμερο ένα για το 2012.

Picks: Time, Dogfight, Need to be free, Johnny Utah.

Τον δίσκο μπορείτε να τον προμηθευτείτε από ΕΔΩ προς 7,99 $.

Occupy Wall Street: The Album

2012-01-24T16:43:00.001+02:00

Η συλλογή Οccupy This Album θα κυκλοφορήσει κάποια στιγμή μέσα στην άνοιξη και ο στόχος της θα είναι να αποτελέσει τον επίσημο ήχο της πιο μαζικής και οργανωμένης διαμαρτυρίας εναντίον του χρηματοπιστωτικού συστήματος μετά τον Ψυχρό Πόλεμο. Τα έσοδα από το άλμπουμ θα διατεθούν υπέρ του κινήματος που ξεκίνησε από τη Wall Street και πλέον έχει εξαπλωθεί σε διεθνές επίπεδο, έχοντας παρακλάδια σε 951 πόλεις, σε 81 διαφορετικές χώρες.

Αναλυτικά οι καλλιτέχνες που θα συμμετάσχουν στο άλμπουμ:

•Crosby & Nash
•Yoko Ono
•Debbie Harry
•Devo
•Willie Nelson
•Jackson Browne
•Tom Morello
•Michael Moore
•Thievery Corporation
•Immortal Technique
•Joan Baez, James McMurtry and Steve Earle
•Mogwai
•Warren Haynes
•DJ Logic
•Ladytron
•Lucinda Williams
•The Guthrie Family
•Third Eye Blind
•Toots and the Maytals
•Yo La Tengo
•Rain Phoenix
•Our Lady Peace
•Aeroplane Pageant
•Chroma
•Cosmonaut
•Global Block
•Harry Hayward
•Jay Samel
•Jennie Arnau
•Joel Rafael
•Lloyd Cole
•Matt Pless
•Mike + Ruthy
•Mike Rimbaud
•My Pet Dragon
•Mystic Bowie
•Stephan Said
•Tao Seeger
•Taj Weekes
•Thee Oh Sees
•Julie B. Bonnie
•Ace Reporter
•Black Dragon
•Joseph Arthur
•Loudon Wainwright III
•Danger Field
•Richard Barone
•Ronny Elliot
•Los Cintron
•The Middle Eight
•Dylan Chambers
•Alex Emanuel
•Junkyard Empire

Hugo και The Artist πήραν τις περισσότερες υποψηφιότητες για Όσκαρ

2012-01-24T15:11:00.005+02:00

H οικογενειακή ταινία του Μάρτιν Σκορσέζε, Hugo και το πολυσυζητημένο The Artist απέσπασαν τις περισσότερες υποψηφιότητες για τα Όσκαρ 2012. Το Hugo είναι υποψήφιο σε 11 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων και η Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας και Διασκευασμένου Σεναρίου. To βωβό The Artist έχει 10 υποψηφιότητες και θεωρείται φαβορί. Ξεχωρίζουν επίσης οι Απόγονοι του Αλεξάντερ Πέιν και το Κορίτσι με το Τατουάζ με 5, οι Υπηρέτριες με τέσσερις και το Μεσάνυχτα στο Παρίσι του Γούντι Άλλεν με 3 σε σημαντικές κατηγορίες.

Aναλυτικά τις υποψηφιότητες θα βρείτε στην ιστοσελίδα της Ακαδημίας, σε αυτό το λινκ.

Γιώργος Νίκας και Noise Figures@ Κ44

2012-01-23T16:14:00.001+02:00

Δελτίο Τύπου

GEORGE NIKAS: The Noise Figures

ΣΑΒΒΑΤΟ 28 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ
ΤΩΡΑ Κ44
ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Το Σάββατο 28 Ιανουαρίου ο Γιώργος Νίκας στο ηλεκτρικό του σχήμα των The Noise Figures θα ανέβει στην τσιμεντένια σκηνή του πολυχώρου ΤΩΡΑ K44 για ένα σετ που θα αποτελείται από Φολκ ήχους από το πρώτο του δίσκο "How to Live In Open Spaces" μαζί με Garage-Blues Jams που θα μπορείτε να μιλάτε όσο δυνατά θέλετε. Δεν θα ακούγεστε καθόλου.

Τραβήξτε μια φωτογραφία με κινητά και μηχανές, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το live και η καλύτερη θα γίνει cover για το επόμενο single "Son of the bravest man".

Στείλτε την στο georgenikasandthenoisefigures@yahoo.com

Sundance Festival 2012: Ο ανεξάρτητος κινηματογράφος και η μουσική

2012-01-21T14:45:00.002+02:00

Το Sundance Film Festival είναι το μεγαλύτερο και σπουδαιότερο φεστιβάλ ανεξάρτητου κινηματογράφου στις Ηνωμένες Πολιτείες. Από το 1978, που διεξάγεται, έχει αποτελέσει το βήμα για ανερχόμενους και όχι μόνο κινηματογραφιστές από όλο τον κόσμο, για να διαβιβάσουν τα έργα τους στο ευρύ κοινό. Με τη λέξη ευρύ, ας μην πηγαίνει το μυαλό μας σε ασφυκτικά γεμάτες κινηματογραφικές αίθουσες σαν εκείνες που αντικρύζουμε σε blockbuster τύπου Χάρυ Πότερ ή Twilight. Αναφερόμαστε σε έργα (ταινίες, ντοκιμαντέρ) που απευθύνονται σε σχετικά περιορισμένο κοινό, αν και η (μη) εμπορική τους επιτυχία τους αποτελεί περισσότερο θέμα μάρκετινγκ και λιγότερο ελλιπούς καλλιτεχνικής δημιουργίας, ή δύσπεπτου περιεχομένου.

Στον ανεξάρτητο κινηματογράφο, η μουσική είναι πολύ διαδεδομένος θεματικός άξονας. Άλλωστε, μουσική και κινηματογράφος από τη δημιουργία κιόλας της έβδομης τέχνης,υπήρξαν πολύ κοντά μεταξύ τους. Το Sundance Film Festival ως Μέκκα του αμερικανικού, αλλά και παγκόσμιου ανεξάρτητου κινηματογράφου, δεν θα μπορούσε παρά να "τιμά" τη μουσική. Κάθε χρόνο, στο Sundance παρουσιάζονται ταινίες, που έχουν σαν θέμα τη μουσική, ως βιομηχανία, ως τέχνη και ως πηγή λαϊκής κουλτούρας. Παράλληλα, διεξάγονται ομιλίες, συζητήσεις και προβολές σχετικές με τη μουσική, αλλά και τη σχέση αυτής με το σινεμά.

Φέτος, το φεστιβάλ διεξάγεται από τις 19 ως τις 29 Ιανουαρίου, την ίδια στιγμή που ο Mainstream κινηματογράφος ζει πυρετωδώς σε ρυθμούς Όσκαρ και λοιπών βραβεύσεων. Ξεχωρίσαμε 4 ταινίες μεγάλου μήκους και 1 ντοκυμαντέρ, οι οποίες ξεχωρίζουν και ασχολούνται με τη μουσική:

Ι Am Not a Hipster
[imdb]

Στη σκηνή της indie μουσικής του Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια, ένας νεαρός και ταλαντούχος τραγουδιστής και συνθέτης ανακαλύπτει το τι σημαίνει δημιουργικότητα, ενώπιος με μια προσωπική του τραγωδία.

του Ντέστιν Ντάνιελ Κρέτον, 91 λεπτά

El Ultimo Elvis
[imdb]

"Ο Τελευταίος Έλβις" είναι μια ταινία αργεντίνικης παραγωγής, που επικεντρώνεται στη ζωή ενός μιμητή του Έλβις στο Μπουένος Άιρες. Ένα ατύχημα κάνει το μεσήλικα άνδρα να επαναπροσδιορίσει τις προτεραιότητές του.

του Αρμάντο Μπο, 92 λεπτά

Shut Up and Play the Hits

[imdb]

Ντοκιμαντέρ που επικεντρώνεται στην τελευταία συναυλία του ελέκτρο-ποπ συγκροτήματος LCD Soundsystem στις 2 Απριλίου του 2011. Παράλληλα, κάνει μια εκτενή προσωπογραφία του James Murphy και στους λόγους που τον ώθησαν να αποσυρθεί από το πρότζεκτ.

των Γουίλ Λόβλεϊς και Ντύλαν Σάουθερν, 105 λεπτά

California Solo
[imdb]

Ένας Βρετανός μουσικός, εκπρόσωπος της Brit Pop ζει στο Λος Άντζελες εδώ και χρόνια. Εργαζόμενος σε αγρόκτημα, πλέον πιάνεται να οδηγεί μεθυσμένος και βρίσκεται αντιμέτωπος με την απέλαση. Στην προσπάθειά του να μείνει στις ΗΠΑ, βρίσκεται αντιμέτωπος με τους δαίμονες του παρόντος και του παρελθόντος του.

του Μάρσαλ Λίβαϊ, 93 λεπτά

Filly Brown
[imdb]

Η ιστορία μιας νεαρής "ποιήτριας του δρόμου" που είναι έτοιμη να ξεκινήσει την καριέρα της στη δισκογραφία. Αντιλαμβάνεται τις δυσκολίες και τα διλήμματα που συνεπάγεται ένα τέτοιο βήμα, όταν καλείται να επιλέξει ανάμεσα στην οικονομική ανάσα που της προσφέρει η μεγάλη δισκογραφική και τους ανθρώπους που την έχουν βοηθήσει να φτάσει μέχρι εδώ.

του Γιούσεφ Ντελαρα

ΚΙΤΡΙΝΑ ΠΟΔΗΛΑΤΑ Live @ Gagarin 205

2012-01-19T19:56:00.000+02:00

Δελτίο Τύπου

KΙΤΡΙΝΑ ΠΟΔΗΛΑΤΑ Live

Σάββατο 10 Μαρτίου 2012 - Gagarin 205

Μουσική Αναδρομή με Ροκ Διάθεση Η ιστορία είναι γνωστή: Στις αρχές του 2000, τα Κίτρινα Ποδήλατα, δηλαδή τα αδέρφια Γιώργος και Αλέξανδρος Παντελιάς, έκαναν το ντεμπούτο τους στην ελληνική μουσική σκηνή παρουσιάζοντας τον πρώτο, ομώνυμο δίσκο τους και ζητώντας να αφήσουν το δικό τους στίγμα στη μουσική πραγματικότητα της χώρας.

Δέκα + 1 χρόνια μετά τους βρίσκουμε στην σκηνή της “Αρχιτεκτονικής” να μας καταθέτουν τη δική τους οπτικο-ακουστική πρόταση παρουσιάζοντας μας το live- έκπληξη της περσινής χρονιάς. Απόλυτος συγχρονισμός ήχου, φώτων και εικόνας, ειδικά video clips, ξεχωριστές σκηνοθεσίες ανέδειξαν τις συνθέσεις των Κίτρινων Ποδηλάτων και με τη γεμάτη ενέργεια σκηνική τους παρουσία επισφράγισαν την αγάπη που τους δείχνει το κοινό και επιβεβαίωσαν ότι είναι ένα από τα καλύτερα ελληνικά ροκ συγκροτήματα στις ζωντανές εμφανίσεις.

Αυτό που κάνει τα Κίτρινα Ποδήλατα να ξεχωρίζουν είναι η αυθεντικότητά τους! Συνδυάζουν δυναμικές μελωδίες με ταλέντο, σκηνική παρουσία και άποψη για το κοινωνικό γίγνεσθαι!

Το Σάββατο 10 Μαρτίου στη σκηνή του Gagarin 205 τα Κίτρινα Ποδήλατα ετοιμάζονται να ξεπεράσουν για μία ακόμα φορά τους εαυτούς τους ετοιμάζοντας μία μοναδική, σύγχρονη σε σύλληψη και υψηλού επιπέδου παραγωγή! Θα είμαστε όλοι εκεί για μία βόλτα με τα Κίτρινα Ποδήλατα σε μια μουσική αναδρομή με ροκ διάθεση.

Μαζί με τα Κίτρινα Ποδήλατα θα είναι οι μουσικοί
Γιώργος Ράλλης (Τύμπανα)
Κώστας Ξηρογιάννης ( Μπάσο)

Και η τεχνική ομάδα:

Γιώργος Μπότης (Υπεύθυνος ήχου)
Τάσος Μπότης (Ηχολήπτης σκηνής)
Δημήτρης Πάνου (Stage Manager)
Μάριος Βιδάλης (Σκηνοθεσία Cam)
Γιώργος Τέλλος (Προγραμματισμός Φώτων)

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Η προπώληση των εισιτηρίων έχει ξεκινήσει!
Η τιμή του εισιτηρίου στην προπώληση είναι 10 €

ΣΗΜΕΙΑ ΠΡΟΠΩΛΗΣΗΣ
Αθήνα
TICKET HOUSE Πανεπιστημίου 42 (εντός της στοάς).
Τηλ.: 210 3608 366

Online Sales ή αγορές με πιστωτική κάρτα, 24 ώρες/ωρο:
www.ticketpro.gr | www.tickethouse.gr

Για την αγορά εισιτηρίων μέσω internet ή μέσω πιστωτικής κάρτας υπάρχει επιβάρυνση 10% στην τιμή του εισιτηρίου.

VENUE INFO GAGARIN 205
Λιοσίων 205
τηλ.: 215 5400 888

…και κάπως έτσι φθάσαμε στο 2012
Το 2000 έβγαλαν τον πρώτο τους δίσκο με τίτλο το όνομα τους.

Η δεύτερη ολοκληρωμένη τους δουλειά, «Να σε Δω Να Γελάς», που κυκλοφόρησε το 2001, τους έκανε γνωστούς στο πλατύ κοινό.

Δυο χρόνια μετά κυκλοφορούν «Τα Λόγια Είναι Δρόμοι» από το οποίο ξεχωρίζουν τα κομμάτια «Ανοίγω Πανιά», «Κάθε Τέλος Μια Αρχή» και «Πότε Θα Με Μάθεις».

Το 2004 στα Μουσικά Βραβεία Αρίων βραβεύτηκαν ως το καλύτερο έντεχνο συγκρότημα.

Με το soundtrack της ομότιτλης ταινίας και τηλεοπτικής σειράς, «Μη Φύγεις…504 χλμ. Βόρεια της Αθήνας» δίνουν τον παλμό με το «Ταξιδεύω Το Εγώ Μου» το οποίο ακούγεται «δυνατά» μέχρι και σήμερα.

Το 2006 κυκλοφορούν το δίσκο σταθμό στην καριέρα τους, «Χρόνος» μέσα από το οποίο γίνονται γνωστά πολλά τραγούδια («Κρύψου Από Εμένα», «Η Ζωή Σου Φωνάζει», «Τώρα Σιωπή», «Χρόνος», «Εδώ» και «Αυτά Που Έχεις Ξεχάσει»).

Η επόμενη κυκλοφορία τους είναι το «Η Ζωή Σου Φωνάζει», ένας δίσκος με ζωντανές εμφανίσεις του συγκροτήματος και φιλανθρωπικό σκοπό καθώς τα χρήματα από τις εισπράξεις κατατέθηκαν στο Σύλλογο «Φλόγα».

Ο δίσκος τους «Ανάδυση» το 2009 βρίσκει τα Κίτρινα Ποδήλατα ανανεωμένα με φανερή διάθεση σχολιασμού του πολιτικού και κοινωνικού προσκήνιου. Το τραγούδι τους «Θα Πάρω Φόρα» κάνει πάταγο.

Το συγκρότημα συνεχίζει με την ίδια κριτική διάθεση με το Single «Τι Είναι Κράτος» το οποίο περιλαμβάνεται στον δίσκο «+10» που κυκλοφορεί με αφορμή τα 10 χρόνια καριέρας. Στην ίδια δισκογραφική δουλειά περιλαμβάνονται και τραγούδια όπως το γνωστό πλέον «Ακόμα μια ζωή», το «Yara – Yara» σε ποίηση του Νίκου Καββαδία και το «Αντίστροφη Μέτρηση» που επένδυσε μουσικά την παράσταση του Σπύρου Παπαδόπουλου « Ο τυχαίος Θάνατος ενός Αναρχικού».

Το 2012 βρίσκει τα Κίτρινα Ποδήλατα και πάλι στο στούντιο να ετοιμάζουν την καινούργια τους δουλειά!

Pirates City: Το ελληνικό πανκ έχει μέλλον!

2012-01-17T16:53:00.001+02:00

Οι Pirates City είναι ένα νέο ελληνικό πανκ συγκρότημα, το οποίο γνωρίσαμε μέσα από το κανάλι του στο YouTube. Μέσα από μια διεθνή κρίση, που συνεπάγεται απίστευτη ψυχολογική πίεση για τον κόσμο, ξεπροβάλλουν μουσικά σχήματα, τα οποία είτε σκιαγραφούν την κατάσταση, είτε προσφέρουν ψήγματα διασκέδασης, ανεμελιάς, και ελπίδας. Το συγκρότημα αυτό τα συνδυάζει όλα τα παραπάνω. Γι’ αυτό και το ντεμπούτο άλμπουμ τους ονομάζεται «Συγχαρητήρια στην Ανθρωπότητα» και όπως καταλαβαίνετε, o τίτλος είναι ειρωνικός!

Το όνομά τους προέρχεται κατά το ήμισι από την πειρατική «ιδεολογία» του 21ου αιώνα και τα ευφάνταστα artworks που «πάνε πακέτο» με το Pirates, ενώ το δεύτερο μισό προέρχεται από το αστικό περιβάλλον όπου ζουν και δραστηριοποιούνται ο Μάνος, ο Σπύρος, ο Λεωνίδας και ο Πάνος. Ξεκίνησαν παίζοντας και οι τέσσερις σε διαφορετικές μπάντες, που ασχολούνταν με διάφορα είδη μουσικής, όπως rock, ska, garage, alternative, indie, όμως το πανκ ροκ ήταν η κοινή τους λατρεία. Αυτή η λατρεία ήταν και ο λόγος που ξεκίνησαν να παίζουν μαζί, το απωθημένο τους, η μουσική που δεν είχαν καταφέρει μέχρι τότε να παίξουν στις προηγούμενές του μπάντες.

Όταν τους ζητήσαμε να προσδιορίσουν τη μουσική τους ως πανκ ποπ ή πανκ ροκ, μας είπαν πως έχουν στη μουσική τους στοιχεία και από τα δύο υποείδη. Στις επιρροές τους συμπεριλαμβάνονται συγκροτήματα από το ευρύτερο πεδίο του πανκ και του ροκ από Χάσμα, Panx Romana και Vodka Juniors από ελληνικά μέχρι Bad Religion, Rancid, Rage Against the Machine, Strokes και Pulp. Αυτά τα ετερόκλητα και διαφοροποιημένα στοιχεία του σύγχρονου ροκ,συνθέτουν ένα σύνολο επιρροών που αναδεικνύεται στη μουσική τους, στη θεματολογία, και τον ήχο τους.

Πολλά από τα συγκροτήματα της νέας γενιάς του ελληνικού πανκ προτιμούν τον αγγλικό στίχο, πιθανόν γιατί εκείνος τους ανοίγει την πόρτα για μια καριέρα πέρα από τα στενά ελληνικά σύνορα. Εκείνοι, όταν τους ρωτήσαμε για ποιο λόγο έριξαν «μαύρο» στον ξένο, προτιμώντας ελληνικό στίχο, μας απάντησαν ότι τους αρέσει και ο ελληνικός και ο ξένος στίχος, τα ελλήνικα, γιατί « τους αρέσει στην χώρα την οποία βρισκόμαστε να καταλαβαίνει αυτός που ακούει τα κομάτια μας τι μας βασανίζει και τι θέλουμε να αλλάξει μεσα μας και μέσα σε αυτη την κοινώνια του στυγνού καπιταλίσμου,των ψεμμάτων και του φθόνου. Ο αγγλικός στίχος, τους αρέσει γιατί με τέτοια κομμάτια μεγάλωσαν, ακούγοντας αυτό το είδος μουσικής.»

Η δισκογραφία αναμφισβήτητα περνάει σοβαρή κρίση, όπως και ολόκληρη η κοινωνία και πόσω μάλλον ένα είδος όπως η πανκ, με περιορισμένο κοινό έχει και περιορισμένη παραγωγή. Οι συνθήκες είναι ακατάλληλες, γεγονός που ωθεί πολλά acts να τα παρατάνε. Αυτό δεν σημαίνει όμως πως δεν υπάρχουν απίστευτα μουσικά σχήματα με πολλές δυνατότητες. Οι Pirates City είναι ανάμεσα στις ελληνικές μπάντες με τις μεγάλες δυνατότητες και δουλεύουν ανεξάρτητοι, πέρα από τη σκέπη μιας δισκογραφικής εταιρείας. Έχουν ήδη ενδιαφέρον υλικό για το πρώτο τους άλμπουμ και αυτή τη στιγμή ετοιμάζουν το δεύτερο άλμπουμ τους, με ακόμα περισσότερη διάθεση και μεράκι, το οποίο θα έχει κυρίως ξένο στίχο. Το πρώτο τους άλμπουμ θα είναι διαθέσιμο δωρεάν στο πρώτο τους Live, στο After Dark στα Εξάρχεια, την Κυριακή 5 Φεβρουαρίου. Ετοιμάζουν παράλληλα και την σελίδα τους, στην οποία θα υπάρχουν γενικές πληροφορίες για τη μπάντα, δωρεάν downloads για το υλικό τους, βίντεο και κάτι σαν blog, το οποίο θα λειτουργεί ως ημερολόγιο του συγκροτήματος και ως εκφραστικό τους μέσο.

Mail Interview με την Red Aura

2012-01-14T14:10:00.001+02:00

Πρόσφατα κυκλοφόρησε το πρώτο της digital EP, τώρα μακριά από την πατρίδα, μια νεαρή υπερδραστήρια καλλιτέχνης, που ζει μόνιμα πλέον στο Manchester της Αγγλίας, μας λέει κάποια πράγματα για τον εαυτό της και την μουσική της.

Γνωρίζουμε το όνομα Red Aura. Ποιό είναι το πραγματικό σου όνομα;

Το πραγματικό μου όνομα θα ήθελα να το κρατήσω κρυφό μιας και εμφανίζομαι παντού ως Red Aura, αλλά δε νομίζω να με βλάψει να σου πω το μικρό μου. :P Χριστίνα με λένε.

Ξέρω πως είσαι μια ελληνίδα που έφυγε για το εξωτερικό. Σε ποια χώρα πήγες και που σε βοήθησε μουσικά αυτό;

Πήγα Αγγλία. Δεν ξέρω αν με βοήθησε μουσικά το ότι μετακόμισα στο νησί, ή το ότι έφυγα μακριά από τη μιζέρια της Ελλάδας. Σίγουρα όμως ένιωσα πιο εμπνευσμένη και ελεύθερη. Άρχισα να γράφω σχεδόν αμέσως, σηκωνόμουν ξημερώματα με ιδέες και έγραφα στίχους, απαγγελίες, μελωδίες...

Πες μας λίγα πράγματα για την καλλιτέχνη Red Aura.

Δεν έχω πολλά να πω για τον εαυτό μου. Είμαι καλλιτέχνης σε ότι κι αν κάνω, δεν διχάζω τον εαυτό μου. Είμαι τελειομανής αλλά μερικές φορές μου κάνω το χατίρι να μην με κρίνω τόσο αυστηρά!

Σε ποιό είδος μουσικής κατατάσσεις την μουσική που παίζεις και ποιός ο λόγος που εκφράζεσαι με αυτό το είδος.
Το είδος της μουσικής που γράφω είναι experimental/dark ambient/noise/noise ambient-αναλόγως το κομμάτι.. δεν είναι όλα ίδια. Ο λόγος που εκφράζομαι με αυτό το είδος είναι άγνωστος! Όταν άρχισα να γράφω, δεν είχα ακούσματα αυτού του είδους, μου βγήκε φυσικά, απλά συνέβη! Έτσι απλά! Έχε υπόψη σου όμως ότι ασχολούμαι και με άλλα είδη μουσικής και δουλεύω και σε άλλα μουσικά projects όπου κυρίως τραγουδάω και γράφω στίχους. Ένα από αυτά είναι οι Inside You, που το είδος αυτού είναι avantgarde.

Ποιες είναι οι μουσικές σου επιρροές;

Αγαπημένα bands είναι οι Porcupine Tree, Tool, Raised By Swans, Puressence, Joy Division, Perfect Circle, Queens Of The Stone age... έχω πολλά διαφορετικά είδη ως αγαπημένα μου. Αλλά επιρροές μεγάλες είναι ο Steven Wilson (Porcupine Tree/Blackfield/No-man/Bass Communion etc) και ο Eric Howden (Raised By Swans).

Το troubled mind φαντάζομαι πως έχει σαν θέμα προσωπικούς προβληματισμούς. Πόσο δύσκολο ήταν να τους εκφράσεις μουσικά, μιας και τα τραγούδια σου δεν στηρίζονται στους στοίχους τους.
Καλά το έχεις φανταστεί, έχει να κάνει με τους προσωπικούς προβληματισμούς του καθενός μας, τα ερωτήματα που θέτουμε στον εαυτό μας καθημερινά, το πως μερικές φορές μας μειώνουμε μέσα στις σκέψεις μας, χωρίς να το θεωρούμε κακό ή περίεργο. Δεν ήταν δύσκολο να τους εκφράσω μέσω της μουσικής μου. Η μουσική είναι συναίσθημα. Σου δίνει πιο πολλά από τους στίχους. Μερικοί άνθρωποι βρίσκουν το νόημα της μουσικής προφανές, όσο ακούνε δημιουργούν εικόνες, σκηνές στο μυαλό τους, πράγμα πολύ μαγικό και πιο βαθύ από τους στίχους.

Γενικά, από πού μπορείς να αντλείς θέματα για τα τραγούδια σου;

Μπορεί να είναι ένα όνειρο, μπορεί μια προσωπική εμπειρία, μια σκέψη, μια ταινία, ένα άλλο τραγούδι που μπορεί να με εμπνεύσει ως θέμα για το επόμενο κομμάτι. Μπορεί το θέμα να έρθει όσο γράφω!

Έχεις ηχογραφήσει άλλα τραγούδια πέρα από αυτά που έχεις στο troubled mind?
Ναι φυσικά! Υπάρχουν αρκετά διαθέσιμα στο http://soundcloud.com/red-aura, έχω μισοτελειωμένα, έχω τα κρυφά μου, που τα φυλάω για άλλες κυκλοφορίες και φυσικά, υπάρχουν πολλά από συνεργασίες που θα δημοσιευθούν αργότερα.

Με ποιον τρόπο προωθείς την μουσική σου; Υπάρχει από πίσω κάποια εταιρία ή όλα είναι προσωπική δουλειά;
Όχι δεν υπάρχει καμία εταιρεία δυστυχώς ή ευτυχώς, η προώθηση γίνεται από εμένα την ίδια μέσω internet. Όμως προσπαθώ πάντα να απευθύνομαι σε άτομα που είτε έχουν δείξει ενδιαφέρον για τη μουσική μου στο παρελθόν, είτε τους αρέσει το συγκεκριμένο είδος. Δυστυχώς είναι μετρημένοι στα δάχτυλα, αλλά ευτυχώς υπάρχουν! :)

Σκέφτεσαι για ζωντανές εμφανίσεις; Αν ναι που;

Εχω αρχίσει και το σκέφτομαι, γιατί μου το ζητάνε αλλά είναι δύσκολο στο είδος μου. Όσο αφορά το που, Αγγλία. Σίγουρα πριν κάνω κάτι τέτοιο θα πρέπει να έχω περισσότερο υλικό διαθέσιμο.

Ευχαριστώ για τον χρόνο σου, σου εύχομαι καλή επιτυχία και ελπίζω κάποια στιγμή να τα πούμε και από κοντά.

Contact Information Red Aura

Website	http://soundcloud.com/red-aura http://www.facebook.com/red.aura.official http://redaura.bandcamp.com/album/troubled-mind-digital-ep

Facebook	http://facebook.com/red.aura.music

Πρώτο digital EP απο την Red Aura

2012-01-13T19:07:00.001+02:00

Πριν από μερικές ημέρες, ήρθε στο προσωπικό μου mail, μια ειδοποίηση από την Red Aura, μια ελληνίδα που μένει μόνιμα στην Αγγλία, ότι μόλις κυκλοφόρησε το πρώτο το της digital E.P., το οποίο μπορείτε να το προμηθευτείτε ηλεκτρονικά από εδώ. Η ονομασία του είναι Troubled Mind και απαρτίζεται από τέσσερα κομμάτια συνολικής διάρκειας είκοσι λεπτών.
Τα τραγούδια αποτελούν ένα experimental/dark/noise ambient μείγμα, που παρόμοιο του έχω ακούσει μόνο στους Wolf Eyes, όσον αφορά τον τρόπο mix(αρίσματος) των ήχων, αλλά με ήπια φωνητικά όπου υπάρχουν και μουσική της φαίνεται να είναι έντονα επηρεασμένη από Porcupine tree και raised by swans.
Προσωπικά, θεωρώ πως είναι μια πάρα πολύ καλή προσπάθεια, με ανάλογο αποτέλεσμα, μιας και είναι μια αυτόνομη κυκλοφορία με πολύ προσωπική δουλειά, όσον αφορά στον τομέα της εκτέλεσης, αλλά και στον τομέα της προώθησης το εν λόγο EP.
Μιας και είναι η πρώτη της solo δουλειά, θα την κρίνω ιδιαίτερα σκληρά, για να προσπαθήσει ακόμα περισσότερο, βάζοντας της 7/10.
Τέλος, θα ήθελα να της ευχηθώ καλή συνέχεια αλλά και ότι περιμένουμε ακόμα περισσότερα τραγούδια από την μουσική πρέσβειρα μας στην γηραιά Αλβιώνα.

Κριτική για το Given to the Wild των Μaccabees

2012-01-12T15:44:00.000+02:00

Tο τρίτο άλμπουμ των Βρετανών «The Maccabees» είναι η πρώτη κυκλοφορία του 2012, η οποία έπεσε στα χέρια μου. Πιθανότατα, και η πρώτη σοβαρή κυκλοφορία της χρονιάς. Μέχρι στιγμής, στα δύο άλμπουμ που έχουν προηγηθεί του “Given to the wild”, οι Maccabees έχουν αποδείξει ότι διαθέτουν πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία, παρότι ήταν εμφανές πως κάτι έλειπε από τη μουσική τους. Ίσως να έλειπε ένα πιο radio-friendly κομμάτι που θα τους έδινε την ευκαιρία να διευρύνουν το κοινό τους.

Φυσικά και τέτοιου είδους πειραματισμοί συνιστούν ρίσκο. Ο κίνδυνος είναι να χάσουν μέρος της ταυτότητάς τους στην προσπάθεια να γίνουν πιο εμπορικοί, απωλώντας έτσι την ευκαιρία να συνθέτουν τη μουσική που θέλουν. Οι Maccabees στο Given to the wild επιλέγουν να μην παίξουν με τη φωτιά και να συνεχίσουν να κάνουν τη μουσική που θέλουν, αναβαθμίζοντάς την συνθετικά, στιχουργικά, αλλά και σε ποιότητα παραγωγής.

Πρόκειται για ένα άλμπουμ που διαθέτει τα στοιχεία, πάνω στα οποία έχουν χτίσει το κοινό τους: δυνατά riffs, μελωδίες που ακροβατούν μεταξύ χάους και ονείρου και έξυπνα ρεαλιστικοί στίχοι. Ο ήχος σε αρκετές περιπτώσεις θυμίζει progressive rock σαν αυτό που έκαναν οι Anathema στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας, ιδιαίτερα σε κομμάτια όπως το Unknown.

Είναι διαπιστωμένο σε πολλές περιπτώσεις πως καλλιτέχνες που εκπροσωπούν την Indie Rock σκηνή επιχειρούν να δώσουν ψυχικές, μέχρι και μεταφυσικές διαστάσεις στον ήχο και τα κομμάτια τους. Η εμπειρία του Given to the wild, όμως είναι διαφορετική. Είναι αχανής όσο η σκέψη και απέραντη όπως τα όνειρα. Στην εμπειρία αυτή μυούμαστε κιόλας από τη δίλεπτη εισαγωγή. Δεν καταφέρνουν πολλοί καλλιτέχνες να δημιουργούν αυτό το συναίσθημα, και η αλήθεια είναι πως το προσπαθούν μέχρι και οι καλύτεροι του είδους (πχ Radiohead).

Το πρώτο single από το άλμπουμ, Pelican έχει πιο ποπ αισθητική, γεγονός που μπορεί να τους χαρίσει για ακόμα μια φορά, αξιοπρεπή πορεία στα chart. Μπορεί οι Maccabees να αποσπούν εγκωμιαστικές κριτικές, να εμφυσούν στη μεγάλη βάση θαυμαστών τους ρήγη ψυχεδέλειας, εν τούτοις, δεν θεωρώ τις τρέχουσες συνθήκες στη μουσική κατάλληλες για να κάνουν το Breakthrough τους με έναν δίσκο, ο οποίος είναι μεν ποιοτικός, είναι όμως παράλληλα δύσπεπτος για το ευρύ κοινό.

Ούτε ένα ροκ τραγούδι στο Top 100 Radio Airplay για τα ελληνικά ραδιόφωνα, το 2011

2012-01-10T19:53:00.001+02:00

Tην περασμένη εβδομάδα, το ΜediaInspector ανακοίνωσε επίσημα τα 100 πιο πολυπαιγμένα τραγούδια στα ελληνικά ραδιόφωνα για τη χρονιά που πέρασε. Το chart συντέθηκε αποκλειστικά με βάση τον αριθμό μεταδόσεων των τραγουδιών. Στην εν λόγω λίστα δεν συναντάμε ούτε ένα ροκ κομμάτι. Ξέραμε πως το ελληνικό ραδιόφωνο έχει πάρει την κατιούσα καιρό τώρα, όμως η φετεινή λίστα είναι πλήρης εφήμερων χιτ, μέτριων (εγχώριων και μη) "σταρ" και κομματιών που του χρόνου ούτε καν θα μπορούμε να επαναφέρουμε στη μνήμη μας. Για την ακρίβεια, συναντάμε μόλις 23 ξένα τραγούδια έναντι 77 ελληνικών, έξι φορές τον Ρέμο, τρεις φορές τον Σάκη Ρουβά, την Παπαρίζου και τον Βέρτη, ενώ κατά τα άλλα δεν υπάρχει χώρος στο ελληνικό ραδιόφωνο ούτε καν για το Adventures of Raindance Maggie, το οποίο έπιασε θέσεις 20άδας στα περισσότερα αντίστοιχα charts του εξωτερικού.

Η αλήθεια είναι πως αυτό δεν μας προξενεί ιδιαίτερη έκπληξη. Αντίθετα, είμαστε πλήρως συνειδητοποιημένοι σχετικά με το τι παίζουν τα ραδιόφωνα. Ένα ψάξιμο στα Mhz θα έπειθε και τον πλέον ανυποψίαστο. Αυτό που προβληματίζει, για ακόμα μία φορά, είναι τι μουσική ακούν τελοσπάντων οι Έλληνες; Πώς γίνεται σε ένα μέσο σαν το ραδιόφωνο που δεν το ακούν τόσο περιορισμένα κοινά, αλλά εκτείνεται σε χρήστες διαφορετικών ηλικιών και καταγωγών να εκπροσωπείται μόνο ένα ουσιαστικά (διευρυμένο) είδος μουσικής;

Aπλώς, οι σταθμοί που παίζουν τέτοιου είδους μουσική είναι πάρα πολλοί και για αυτό μονοπωλούν τα radio airplay charts. Ακόμα και τραγούδια όπως το Dance With Somebody των Mando Diao, ή τα Use Somebody και Sex on Fire από τους Kings of Leon, έφτασαν στο Airplay chart τα προηγούμενα χρόνια μέσω των μεταδόσεων τους από τους συγκεκριμένους σταθμούς. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι εδώ στη χώρα μας γίνονται επιτυχίες κομμάτια που στο εξωτερικό παίζονταν πριν από 2-3 χρόνια, ή κάποια άλλα που δεν έχουν ακουστεί σχεδόν ποτέ! Είναι ενδεικτικό της δυναμικής κάποιων λίγων ραδιοσταθμών.

Πάντως, η αγάπη μας για το ραδιόφωνο είναι δεδομένη και ανεξάρτητα από τι παίζει η μάζα των σταθμών, πάντα θα υπάρχουν συχνότητες για τα αντίστοιχα γούστα... Ακόμα και αν σήμερα δεν είναι αυτό που ήταν κάποτε.

Ο κιθαρίστας των Black Sabbath, Tony Iommi διαγνώστηκε με καρκίνο

2012-01-10T14:29:00.000+02:00

Με λέμφωμα σε αρχικό στάδιο διαγνώστηκε ο Tony Iommi, κιθαρίστας των Black Sabbath, όπως δήλωσε ο εκπρόσωπος Τύπου του συγκροτήματος. Η δήλωση αναφέρει πως "τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος θα ήθελαν όλοι να στείλουν θετική ενέργεια στον Iommi, στην τρέχουσα φάση. Αυτή τη στιγμή εργάζεται μαζί με τους γιατρούς του για την σύσταση της πλέον κατάλληλης και αποτελεσματικής θεραπείας."
Αυτή η πρόκληση έρχεται σε μια περίοδο που οι Black Sabbath ετοιμάζονταν να ξεκινήσουν την ηχογράφηση του νέου τους άλμπουμ σε παραγωγή του Rick Rubin. Aυτό το άλμπουμ θα είναι το πρώτο με νέο υλικό για τους Sabbath, μετά το Never Say Die του 1978. H είδηση, όμως, της ασθένειας του Ιommi, θα μεταφέρει την ηχογράφηση από το Λος Άντζελες, όπου ήταν προγραμματισμένο να γίνει, στο Λονδίνο.
Υπενθυμίζουμε πως το συγκρότημα για πρώτη φορά από το 2005 έχει προγραμματίσει παγκόσμια περιοδεία, η οποία θα ξεκινήσει από τη Μόσχα στις 18 Μαΐου. Όπως γνωρίζουμε, ανάμεσα στις στάσεις της περιοδείας είναι και η Ελλάδα, αφού ο Ozzy και το υπόλοιπο original line-up έχουν συμφωνήσει να βρίσκονται στο φετεινό RockWave την 1η Ιουλίου. Το τι θα γίνει με την περιοδεία, δεδομένης της δυσάρεστης είδησης είναι ακόμη άγνωστο.

Κριτική για τον δίσκο του Blaudzun Heavy Flowers

2012-01-08T20:35:00.003+02:00

Blaudzun Heavy Flowers (V2/Benelux).

Τι κοινό μπορεί να έχει μια χώρα όπως η Ολλανδία, η αμερικάνικη folk-rock μουσική και η Indie αισθητική;

Για τους περισσότερους ίσως καμία, για εμάς τους λίγους όμως, τον Blaudzun. Κατά κόσμο Johannes Sigmund που υπογράφει το Heavy Flowers.

Ο Blaudzun μετράει είδη πέντε χρόνια στην μουσική βιομηχανία της Ευρώπης και έχει κάνει αίσθηση με τους προηγούμενους δύο δίσκους του, το ομώνυμο Blaudzun(2007) και το Seadrift Soundmachine(2010).

Στο Heavy Flowers που κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες, ο Blaudzun, η εμπορικότητα της μουσικής του όπως εμφανιζόταν στους δύο πρώτους δίσκους του και ειδικότερα στο Seadrift Soundmachine, έχει δώσει την θέση της στην ανάγκη για την δημιουργία πιο ποιοτικής μουσικής. Ναι μεν υπάρχει η Indie αισθητική αλλά είναι τόσο περίτεχνα συνδυασμένη με την folk μουσική, που το αποτέλεσμα είναι άκρως εντυπωσιακό.

Το Heavy Flowers αποτελείτε από τρία μέρη. Το πρώτο μέρος ξεκινάει κάπως υποτονικά με τα flame on my mind, elephants και heavy flowers με αμιγείς folk-rock ρυθμούς η συνέχεια είναι μαγευτική. Το le chant des cigales, με δύο λεπτά διάρκεια, λειτουργεί σαν σύνδεσμος για το δεύτερο μέρος του δίσκου. Τραγούδια όπως το we both know, να θυμίζουν Styx και το boat on the river, το who took the wheel με εμφανείς επιρροές από P.J Harvey, να ανεβάζουν το tempo. Το τρίτο μέρος του δίσκου έρχεται με το πέρας των είκοσι δευτερολέπτων του le chant des vagues, όπου επιστρέφει πάλι στα αρχικά folk-rock μονοπάτια κλείνοντας έτσι τον μουσικό κύκλο του δίσκου.

Επειδή δεν μου αρέσει να παρερμηνεύω τους αναγνώστες, θα ήθελα να τονίσω σε αυτό το σημείο πως η μουσική του Blaudzun, δεν είναι εύκολη για κάποιον να την ακολουθήσει. Μου πήρε λίγο χρόνο να εγκλιματιστώ στο στυλ και τον τρόπο που έχει δομήσει το track list του δίσκου, όπως είχε γίνει ακούγοντας για πρώτη φορά τους Arcade Fire και τους 16 horsepower.

Το Heavy Flowers, δεν είναι ο δίσκος που θα σας ξεσηκώσει ή που θα σας μείνει αξέχαστος. Απλά είναι ένα ευχάριστο σαραντάλεπτο διάλειμμα από την καθημερινότητά σας, από έναν καλλιτέχνη με ένα ιδιαίτερο στυλ μουσικής, ή έτσι μου φάνηκε εμένα.

Picks: We both know, Who took the wheel, Another ghost rocket.

Hard Rock Calling 2012

2012-01-08T14:30:00.000+02:00

Δελτίο Τύπου

Το Hard Rock αναζητά τους Έλληνες rock stars που θα ανέβουν στη σκηνή του Hard Rock Calling 2012, του παγκόσμιου μουσικού φεστιβάλ στο Hyde Park του Λονδίνου. Το Hard Rock Rising, η παγκόσμια μάχη για μπάντες, θα δώσει σε ένα συγκρότημα μία ευκαιρία ζωής: να βρεθεί δίπλα στον Bruce Springsteen και την E Street Band σε ένα από τα πλέον αναμενόμενα μουσικά γεγονότα παγκοσμίως που θα διεξαχθεί τον Ιούλιο, στο Hyde Park του Λονδίνου!

H Hard Rock International, σε συνεργασία με τη παγκόσμια διαδικτυακή μουσική πλατφόρμα ReverbNation, θα φιλοξενήσει μία ανοιχτή εφαρμογή εγγραφής, για τις μπάντες που επιθυμούν να συμμετάσχουν στη παγκόσμια μάχη από τη Παρασκευή 6 Ιανουαρίου έως τη Τρίτη 17 Ιανουαρίου 2012. Ο συνδυασμός του ονόματος Hard Rock Cafe με τη μουσική πλατφόρμα ReverbNation, η οποία περιλαμβάνει στο δίκτυό της πάνω από 1.8 εκατ. μουσικούς ανά τον κόσμο, θα δώσει σε σπουδαίες μπάντες που δεν έχουν ανακαλυφθεί ακόμα, ένα παγκόσμιο βήμα ώστε να ξεκινήσουν τη σταδιοδρομία τους.

Όσον αφορά στην εγγραφή, οι ροκ μπάντες μπορούν να επισκεφθούν τη σελίδα Facebook του Hard Rock Cafe της Αθήνας από τις 6-13 Ιανουαρίου που διαρκούν οι εγγραφές. Μετά από την ανοιχτή εγγραφή, οι fans είναι αυτοί που θα αποφασίσουν ποιοί θα περάσουν στην επόμενη φάση των live events. Οι fans μπορούν να ψηφίσουν σε οποιαδήποτε σελίδα Facebook των 87 Hard Rock Cafes που συμμετέχουν στο Hard Rock Rising κατεβάζοντας δωρεάν τα τραγούδια από συγκροτήματα της επιλογής τους. Για το σύνολο των κανόνων αναλυτικά και τον κατάλογο των συμμετεχόντων Hard Rock Cafes επισκεφθείτε το: www.hardrock.com.

Η σελίδα του Hard Rock Cafe Athens Official page στο facebook είναι η εξής:
http://el-gr.facebook.com/hardrockcafeathens

Αφού οι fans επιλέξουν τις αγαπημένες τους μπάντες, τα Hard Rock Cafes που θα συμμετέχουν ανά τον κόσμο, θα φιλοξενήσουν μία σειρά από lives, όπου οι τοπικές μπάντες θα παίξουν ζωντανά. Στην Αθήνα το Hard Rock Cafe Athens θα φιλοξενήσει 4 lives για τις 9 finalist bands. Ένας νικητής θα επιλεχθεί από κάθε συμμετέχουσα πόλη. Οι νικητές θα μειωθούν στις καλύτερες 10 μπάντες παγκοσμίως μέσω ψηφοφορίας των fans, ψηφίζοντας από τη σελίδα Facebook των Hard Rock Cafes που συμμετέχουν στον διαγωνισμό. Τέλος, ένα panel διάσημων κριτών και επαγγελματιών από τη μουσική βιομηχανία θα επιλέξει τους 3 τελικούς νικητές.

Η νικήτρια μπάντα θα ταξιδέψει στο Λονδίνο, για την απόλυτη rock star εμπειρία, της συμμετοχής της στο Hard Rock Calling 2012. Ο δεύτερος και τρίτος νικητής θα λάβουν $5,000 και $2,500, αντίστοιχα, σε credits της ReverbNation για προώθηση της καριέρας τους, ένα επαναστατικό εργαλείο που δημιουργεί στοχευμένες, ιδιαίτερα αποτελεσματικές διαφημιστικές καμπάνιες στο Facebook για τους μουσικούς και τους χώρους προώθησης τραγουδιών, για τις Facebook σελίδες και συναυλίες.

Το Hyde Park σας καλωσορίζει - Hard Rock Calling 2012
Το Hard Rock Calling, ένα παγκόσμιο γεγονός, που διανύει την έβδομη συνεχόμενη χρονιά, έχει καθιερωθεί ως ένα από τα σπουδαιότερα βρετανικά μουσικά γεγονότα. Το φεστιβάλ για το 2012 θα γίνει από τη Παρασκευή 13 Ιουλίου έως τη Κυριακή 15 Ιουλίου στο Hyde Park του Λονδίνου. Τα ονόματα που θα παίξουν ζωντανά φέτος, συμπεριλαμβάνουν τον Bruce Springsteen και την E Street Band, οι οποίοι θα κυριαρχήσουν στο stage για 2η φορά στο Hard Rock Calling. Οι μουσικοί του Hard Rock Calling 2012 θα αποτελέσουν μέρος μίας σειράς από ονόματα θρύλων της rock ‘n’ roll που έχουν συμμετάσχει σε αυτό το μοναδικό festival, όπως: Aerosmith, Eric Clapton, Neil Young, Paul McCartney, Stevie Wonder, The Who, Pearl Jam, Peter Gabriel, The Killers, The Police, Rod Stewart και Bon Jovi. Το Hard Rock Calling, μία παραγωγή του Live Nation που παρουσιάζεται από τη Hard Rock International. Είναι ένα μοναδικό και ιστορικό μουσικό γεγονός με ένα κυρίως stage, και ένα δευτερεύον stage, με συγκροτήματα διεθνούς φήμης, ένα Hard Rock Cafe στο σημείο, όπως επίσης και ποικιλία από επιπλέον αξιοθέατα. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το μουσικό lineup του 2012 και για πληροφορίες εισιτηρίων επισκεφθείτε το www.hardrockcalling.co.uk.

Επισκεφθείτε το www.hardrock.com για λεπτομέρειες σχετικά με ημερομηνίες-χρονοδιάγραμμα και ελάτε στο Hard Rock Cafe Athens, για να παρακολουθήσετε τη μάχη ανάμεσα στις τοπικές μπάντες, που θα δώσει στον νικητή μία ευκαιρία ζωής!

Το 2011 ήταν η χρονιά της Adele ... αλλά όχι στις πωλήσεις βινυλίων!

2012-01-06T15:07:00.003+02:00

Η εταιρεία Nielsen SoundScan ανακοίνωσε τα 10 βινύλια με τις μεγαλύτερες πωλήσεις για το 2011 και στην κορυφή της λίστας βρίσκουμε για ακόμα μια χρονιά -τρίτη συνεχόμενη- το Abbey Road: τον κλασικό δίσκο των Βeatles από το 1969. Φέτος, μάλιστα ξεπέρασε κατά πολύ τις πωλήσεις των δύο προηγούμενων χρόνων, φτάνοντας στα 41,000 περίπου αντίτυπα, έναντι περίπου 35,000 τόσο το 2010 όσο και το 2009. Την Adele με τον top σε πωλήσεις δίσκο για το 2011, 21, την συναντάμε στο νούμερο 6, έχοντας πουλήσει μόλις 16,500 δίσκους.

Πώς μεταφράζονται τώρα όλα αυτά, σχετικά με το μέλλον της μουσικής βιομηχανίας; Οι πωλήσεις βινυλίων ανεβαίνουν αργά αλλά σταδιακά, παράλληλα με την άνθηση των downloads μέσω Ίντερνετ, ακολουθούν όμως δικούς τους νόμους. Ίσως να αποτελεί την κρυφή ελπίδα των βιομηχανιών να επιστρέψει το κοινό στη μαζική αγορά βινυλίων, ως αντίποδα στα πειρατικά downloads. Ωστόσο, από την παρουσία των Beatles για ακόμα μια χρονιά στο νούμερο 1, αλλά και τη συγκριτικά χαμηλή θέση της Adele στην εν λόγω λίστα, αντιλαμβανόμαστε πως ακόμα σήμερα το βινύλιο απευθύνεται σε μια ιδιαίτερη δημογραφικά ομάδα, η οποία όπως φαίνεται είτε μεγάλωσε με τους παλιούς δίσκους των 78 στροφών, είτε θεωρεί εαυτόν Alternative και υπερβολικά cool για τα "σημεία της εποχής του".Αυτή η στάση αποδεικνύεται και από την συνεχή παρουσία στη λίστα, καλλιτεχνών όπως οι Bon Iver ή οι Black Keys.

To κοινό αυτό είναι σίγουρα περιορισμένο, και προκειμένου να εναποθέσει η μουσική βιομηχανία τις ελπίδες της στο βινύλιο πρέπει να γίνει rebranding, προκειμένου να γίνει πιο mainstream. Εν τούτοις, κάτι τέτοιο, κρίνεται αρκετά δύσκολο, λόγω της ανερχόμενης δύναμης του διαδικτύου. Από την άλλη μεριά, όσο οι Beatles συνεχίζουν να μονοπωλούν το νούμερο 1 της εν λόγω λίστας, αυτό κάτι σημαίνει για τη σύγχρονη μουσική που παράγεται.

Αναλυτικά η λίστα:

1. The Beatles - Abbey Road (41,000)
2. Fleet Foxes - Helplessness Blues (29,700)
3. Bon Iver - Bon Iver (27,200)
4. Mumford & Sons - Sigh No More (26,800)
5. Radiohead - The King of Limbs (20,800)
6. Adele - 21 (16,500)
7. Bon Iver - For Emma, Forever Ago (16,200)
8. Wilco - The Whole Love (14,900)
9. The Black Keys - Brothers (14,200)
10. The Black Keys - El Camino (13,800)

Read more: http://www.rollingstone.com/music/news/beatles-abbey-road-is-top-selling-vinyl-album-for-third-year-20120105#ixzz1igPVsohb

Déjà Vu Party: Aπόψε στις 23:00 στο Nostro Café

2012-01-05T18:19:00.000+02:00

Όσοι είστε στον Πύργο Hλείας απόψε, περάστε μια βόλτα από το Nostro Café, στον πεζόδρομο της Νομαρχίας μετά τις 11 το βράδυ. O Σάκης Αλεξανδρόπουλος και ο Γιάννης Μαρκόπουλος έχουν ετοιμάσει ένα πολύ δυνατό πρόγραμμα με μουσικές από τα 90's, τα 00's και όχι μόνο, σε ρυθμούς indie και alternative rock.

Για όλους εμάς τους υπόλοιπους που είμαστε εκτός Πύργου, το playlist θα μεταδοθεί ζωντανά από τον ιντερνετικό ραδιοφωνικό σταθμό www.boxradio.gr.

Λίγο μετά τις 11 λοιπόν συντονιστείτε!

10 από τα καλύτερα άλμπουμ του 2011

2011-12-31T16:53:00.000+02:00

Δεν είμαι σε θέση να πω ποια άλμπουμ είναι τα καλύτερα του 2011. Για να το κάνει κάποιος αυτό, θα πρέπει να έχει ακούσει, εκτιμήσει και αξιολογήσει όλες τις κυκλοφορίες. Κάτι τέτοιο είναι φυσικά αδύνατον, αφού κάθε χρόνο ξεπροβάλλουν εκατοντάδες νέα συγκροτήματα, νέοι καλλιτέχνες και νέα άλμπουμ από δεκάδες είδη μουσικής, και άλλα τόσα sub-genres ανά είδος. Αν προσθέσει κανείς στην εξίσωση και τις ανεξάρτητες και μικρής εμβέλειας παραγωγές, η μουσική που παράχθηκε μέσα στη χρονιά που σε λίγες ώρες μας αποχαιρετά ήταν άπειρη. Αυτό που μπορεί κανείς να κάνει είναι να ξεδιαλέξει μερικές καλές κυκλοφορίες, που του/της άρεσαν και να τις ταξινομήσει σε μια λίστα. Προσωπικά ξεχώρισα πέντε δίσκους, για διαφορετικούς λόγους τον καθένα. Ορίστε λοιπόν τα αγαπημένα μου για το 2011:

10. What Did You Expect from the Vaccines? - The Vaccines

Έχουμε ξαναγράψει για το βρετανικό συγκρότημα, στο παρελθόν, ότι ήταν μια από τις αποκαλύψεις της τελευταίας διετίας στον χώρο της indie βρετανικής σκηνής. Ο ήχος τους πηγαίνει το post-punk των προηγούμενων χρόνων ένα βήμα παραπέρα και τα radio-friendly κομμάτια τους, τους έφτασαν μέχρι το νούμερο 4 του UK albums chart. Έπαιξαν και στο Ejekt festival τον περασμένο Ιούνιο και άρεσαν ιδιαίτερα, αν και το ελληνικό κοινό δεν δείχνει ιδιαίτερα εξοικειωμένο με τέτοιου είδους ήχους.

9. Mylo Xyloto - Coldplay

Πολλοί λένε πως υστερεί σε σχέση με τις προηγούμενες κυκλοφορίες τους, πως επαναλαμβάνεται και πως του λείπει ένα single σαν το Viva La Vida για να το απογειώσει. Εγώ βλέπω το Mylo Xyloto σαν τον πιο ολοκληρωμένο και ώριμο δίσκο των Coldplay, με αρχή, μέση και τέλος. Έχει τόσο ωραία κομμάτια, τόσο καλοδουλεμένα, ώστε να προτίθεμαι να ξεχάσω το Princess of China, με τη συμμετοχή της Rihanna, που παρά τις υψηλές προσδοκίες ήταν μέτριο.

8. Blood Pressures - The Kills

Πολλοί από τους φίλους μου ακόμα τους μπερδεύουν με τους Killers... Αν έχεις ξεψαχνίσει όμως τα τρία πρώτα άλμπουμ τους και δεν σε ενοχλεί το λίγο σκοτεινό garage rock ύφος τους, δεν υπάρχει περίπτωση να τους μπερδέψεις. Το τέταρτό τους άλμπουμ, Blood Pressures, είναι ένα από τα πιο μεστά άλμπουμ της χρονιάς. Αν και η πορεία του στα chart δεν ήταν ανάλογη, οι κριτικές που έλαβε ήταν εγκωμιαστικές. Αξίζει μια ευκαιρία, ακόμα και αν είναι από τους λιγότερο εμπορικούς δίσκους της λίστας.

7.Νoel Gallagher's High Flying Birds - Νoel Gallagher's High Flying Birds

Άλλη μια βρετανική κυκλοφορία στη λίστα μας, το ομότιτλο άλμπουμ του νέου πρότζεκτ του Noel Gallagher των Οasis. Aφού ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το συγκρότημα, ξεκίνησε να χτίζει ένα act στο οποίο μπορούν να αναδειχθούν όλα τα στοιχεία που τον έχουν αναδείξει σαν έναν από τους πιο ταλαντούχους της γενιάς του. Άλμπουμ που ακούγεται εύκολα, στη γνωστή συνταγή το μόνο που περιμένουμε είναι να πειραματιστεί λίγο περισσότερο στο μέλλον προσθέτοντας επιπλέον στοιχεία, όπως έκανε, μάλλον επιτυχώς ο αδερφός του, Liam και οι υπόλοιποι πρώην Oasis στους Beady Eye.

6. Different Gear, Still Speeding -Βeady Eye

Με ένα δυναμικό άλμπουμ, οι πρώην Oasis πλην του Noel, μπορεί να μην έβγαλαν κάποια σούπερ επιτυχία με παρουσία στα charts, αλλά πειραματίστηκαν με τραγούδια όπως το Beatles and Stones. Μην φανταστείτε, ριζικές αλλαγές στον ήχο τους, απλά πήγαν τη μουσική τους λίγο πιο πέρα, κάτι που ο Noel απέφυγε να κάνει, προτιμώντας τη σιγουριά της δοκιμασμένης λύσης. Επειδή το πείραμα λοιπόν ήταν πετυχημένο, εμείς τους επιβραβεύουμε, ακόμα και αν ο Noel "κέρδισε" τα charts.

5. 21 - Adele

Δεν γίνεται να φτιάξεις λίστα με τα καλύτερα του 2011 χωρίς να συμπεριλάβεις την Adele. Απίστευτες ερμηνείες σε μελωδικά κομμάτια, ανεπανάληπτη για την εποχή μας εμπορική επιτυχία και αναγνώριση από ετερόκλητα και ανομοιογενή μουσικά κοινά. Πραγματικά, η Adele φέτος πέτυχε ό,τι ονειρεύεται ο κάθε νέος καλλιτέχνης και έθεσε ακόμα πιο γερές βάσεις (οι πρώτες είχαν τεθεί πριν 2 χρόνια με το ντεμπούτο της) για μια ασύλληπτη καριέρα. Στα ελάχιστα αρνητικά του άλμπουμ ίσως να έβαζα το cover του Lovesong των Cure, το οποίο περίμενα λίγο διαφορετικό.

4. El Camino - The Black Keys

Έξυπνη και ευφάνταστη μουσική: αυτές είναι οι δύο λέξεις που θα μπορούσαν κάλλιστα να χαρακτηρίσουν το έβδομο άλμπουμ από το αμερικανικό duo, που αιθεροβατεί ακόμα μια φορά ανάμεσα στο blues, το electro και το alternative rock. Στα highlight του άλμπουμ, εκτός από το single Lonely Boy, που έφτασε μέχρι και το νο. 1 του αμερικανικού rock chart, θα έβαζα και το Little Black Submarines: ένα κομμάτι που θυμίζει από ... Αnimals μέχρι Classic Rock. Αναμφίβολα ένα από τα δυνατότερα άλμπουμ του 2011.

3. The Hunter - Mastodon

Τη στιγμή που οι Metallica ετοίμαζαν πυρετωδώς τη χειρότερη κυκλοφορία τους, όλων των εποχών μαζί με τον Lou Reed, ονόματι Lulu, οι Mastodon κυκλοφόρησαν το απόλυτο μέταλ άλμπουμ για το 2011. Μπορεί από το δίσκο να απουσιάζει το μεγάλο hit, ωστόσο χωρίς επιφυλάξεις μπορούμε να διακρίνουμε ένα instant classic, σε ένα χώρο που οι πραγματικά αξιοσημείωτες κυκλοφορίες είναι πλέον λίγες.

2. Macho Libre - Planet of Zeus

Λένε πως αν δεν παινέψεις το σπίτι σου, θα πέσει να σε πλακώσει. Τι άλλο να πούμε για τους Planet of Zeus; Tα έχουμε πει όλα εδώ. Χωρίς αμφιβολία, ένας από τους καλύτερους δίσκους της χρονιάς, όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και διεθνώς.

1. Wasting Light - Foo Fighters

Πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ όχι απλώς του 2011 αλλά και της τελευταίας πενταετίας για τη ροκ. Ηχογραφήθηκε σε ... γκαράζ με αναλογικά μέσα, παρόλα αυτά κατέκτησε το κοινό της ροκ παγκοσμίως στην εποχή των ηλεκτρονικών μέσων παραγωγής, του Ίντερνετ και των iTunes. Προτάθηκε για έξι grammy. Άγρια κομμάτια με ροκ διαθέσεις και old school καταβολές συνθέτουν ένα άλμπουμ που δεν του λείπει απολύτως τίποτα. Ακόμα και στην Ελλάδα, όπου οι Foo Fighters δεν έχουν τόσο μεγάλο κοινό, τα μεγαλύτερα ροκ site το αναγνωρίζουν σαν άλμπουμ της χρονιάς. Αν όχι αυτό ποιο;

Υ.Γ.: Θα ήθελα να συμπεριλάβω και το I'm With You των Peppers στη λίστα, ωστόσο φέτος υπήρχαν αρκετά καλύτερες κυκλοφορίες και οι Red Hot Chili Peppers, τηρουμένων των αναλογιών μας απογοήτευσαν.

Michael Bublé: Ο καλλιτέχνης των ... χειμώνων μας!

2011-12-25T23:17:00.001+02:00

Σύμφωνοι! Οι vintage χειμώνες είχαν μια εσάνς η οποία λείπει από το σήμερα: ζεστασιά, εικόνες από το τζάκι που σιγοκαίει, μελωδικοί ήχοι, μυρωδιές απο σπιτικά εδέσματα, με λίγα λόγια αισθήσεις νοσταλγίας. Ή τουλάχιστον, έτσι τους έχουμε στο μυαλό μας. Αυτές τις προβολές γεννά το μυαλό μας ακούγοντας χειμωνιάτικα άσματα του Σινάτρα, του Ντιν Μάρτιν, του Σάμι Ντέιβις Τζ. Εποχές που έχουν περάσει, μάλλον ανεπιστρεπτί, και όπως κάποιος σχολιάζει στο youtube: "δεν φτιάχνουν πλέον τέτοια μουσική".... Λάθος! Υπάρχει ο Michael Bublé. Άξιος συνεχιστής του είδους, που συνδυάζει το blues με το jazz και το soul με ένα τρόπο μαγευτικό, ακόμα και για όσους δεν έχουν την καλύτερη δυνατή σχέση με την εικόνα ενός κοστουμάτου άνδρα να τραγουδά ρίχνοντας "κορώνες", συν τη παρουσία ορχήστρας κλασικών οργάνων.

Το φετινό του άλμπουμ με τα χριστουγεννιάτικα κομμάτια έχει ξεπεράσει κάθε άλλο αντίστοιχο του είδους για το 2011. Έφτασε στο νούμερο 1 σε πολλές χώρες κατά μήκος της υφηλίου και έγινε χρυσό, πλατινένιο στις μεγαλύτερες μουσικές αγορές. Η φωνή του Καναδού είναι σαγηνευτικά μελωδική και νοσταλγικά αυθεντική, γεγονός που τον έχει καθιερώσει ως όχι απλά έναν μιμητή μιας περασμένης εποχής, αλλά ως έναν μοναδικό συνεχιστή της. Την τελευταία δεκαετία έχει κυκλοφορήσει 5 στούντιο άλμπουμ, 3 ανεξάρτητα άλμπουμ και τρεις live δίσκους, που έχουν συνολικά πουλήσει περισσότερα από 30 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως.

Όπως λέει και ένας καλός μου φίλος, κάθε φορά που χειμωνιάζει, είναι η εποχή του. Η εποχή που ταυτιζόμαστε με τη μουσική του, τα κομμάτια του, αλλά και τις εξαιρετικές διασκευές του.

Κριτική για το Coming Into Land απο TV Smith

2011-12-25T03:21:00.001+02:00

TV Smith

Coming Into Land

Boss Tuneage Records

01/2012
.
.
.
.

Μόλις έπεσε στα χέρια μου αυτός ο δίσκος και βλέποντας το όνομα του καλλιτέχνη στο εξώφυλλο του δίσκου, μου ήρθε η εικόνα ενός υπερήλικα, με σκισμένα παντελόνια και δερμάτινο μπουφάν να παίζει Punk και ανατρίχιασα. Όλα όμως άλλαξαν με το που ξεκίνησε ο δίσκος.

Τι και αν έχουν περάσει 30 + χρόνια από την πρώτη εμφάνιση του με τους Adverts, τραγουδώντας το Gary Gilmore’s eyes, για τον περίφημο αμερικάνο δολοφόνο, η μουσική του Coming Into Land, είναι τόσο φρέσκια που πολλά σύγχρονα συγκροτήματα, θα πουλούσαν και την ψυχή τους στον διάβολο για να τα καταφέρουν.

Το Coming Into Land, δεν έχει καμία σχέση μουσικά με την εποχή που έγινε γνωστός ο Smith. Την εποχή δηλαδή των Punk super groups όπως οι Buzzcocks, Blondie, The Clash, The Cramps, Dead Kennedys, Misfits και άλλων δοξασμένων ονομάτων, αλλά αυτό είναι και όλο το θέμα. Φανταστείτε έναν άνθρωπο, με όλα αυτά τα χρόνια να τον βαραίνουν, γαλουχημένο μουσικά σε μια τελείως διαφορετική μουσικά εποχή, να έχει την ικανότητα, να παράγει μουσική, την οποία μπορεί να αφομοιώσει και αυτός που έχει το ένα τρίτο της ηλικίας του. Επομένως, κλείνουμε το στόμα μας, ανοίγουμε τα αυτιά μας και ακούμε αυτόν τον πανέμορφο δίσκο, που αποτελείται από 12 «διαμάντια» που κάθε άλλο από ακατέργαστα είναι. Απλά σκεφτείτε πως μέσα τους κρύβουν την τριαντάχρονη εμπειρία και την αγάπη ενός ανθρώπου για την μουσική του.

Ο δίσκος περιέχει τραγούδια που θα σας ξεσηκώσουν όπως τα , Deactivate Autoslave, Headhunters, άλλα όπως το Probably που θα σας κάνουν να σκεφτείτε και άλλα που θα σας κάνουν να ερωτευτείτε και να αναπολήσετε. Παρά τα χρόνια του, η φωνή του Smith μπορεί και προσαρμόζεται σε κάθε τραγούδι, με τέτοιο τρόπο ώστε να αποφεύγει να γίνεται μονότονη και κουραστική. Γενικά, ακούγοντας το Come Into Land, παρατηρώ μια αίσθηση ολοκλήρωσης και ικανοποίησης του Smith, ξεπληρώνοντας κατά κάποιο τρόπο την αγάπη που του έχει δώσει το κοινό του όλα αυτά τα χρόνια. Άνετα θα μπορούσαμε να συγκρίνουμε τον δίσκο αυτόν με το, You Are The Quarry, του Morrissey από το 2004, όσον αφορά την απήχηση η μουσική του στο εξωτερικό.

Με λίγα λόγια όποιος ξεκινήσει να ακούσει το Coming Into Land του TV Smith, δεν θα θέλει να τελειώσει και θα τον λατρέψει όπως έκανα και εγώ και πολλοί άλλοι στη Αγγλία και την Γερμανία, όπου έχει ήδη κυκλοφορήσει. Στην Ελλάδα αναμένεται να κυκλοφορήσει τις πρώτες μέρες του 2012.

Picks: Worn, Man Down, Headhunters.

Κριτική για τον νέο δίσκο του Willem Maker Agapao

2011-12-23T18:13:00.006+02:00

WILLEM MAKER
AGAPAO
MAKERWORKS.COM
Σας έχει τύχει ποτέ ακούγοντας έναν μουσικό δίσκο, να κλείσετε τα μάτια σας και να μεταφερθείτε νοερά σε ένα άλλο μέρος;

Έτσι είναι και ο Agapao του Willem Maker.

Αν και στην αρχή του δίσκου μπερδεύτηκα από τα φωνητικά και νόμιζα πως ήταν ο Ian Ball των Gomez, αλλά στην συνέχεια κατάλαβα πως δεν ήταν αυτός, μιας και ο Willem Maker είναι γέννημα θρέμμα του αμερικάνικου νότου και η μουσική του ακολουθεί την ποτισμένη με καθαρό αμερικάνικο bourbon, Southern Rock αισθητική.

Τα 15 τραγούδια που συντελούν αυτόν τον έξοχο δίσκο, είναι το αποτέλεσμα του παντρέματος, country, blues και gospel μουσικής. Σε πολλά σημεία, μπορεί κάλλιστα να σας θυμίσει τον Bob Dylan στα πρώτα βήματα της καριέρας του. Στο σύνολο του είναι όπως προείπα, το μέσον για να σας ταξιδέψει, αν όχι παντού, μέχρι όμως ένα κλασσικό αμερικάνικο μπαρ, γεμάτο με τύπους με καουμπόικα καπέλα και μπότες θα σας πάει σίγουρα. Δεν μπορώ να πω πως ξεχώρισα κάποιο συγκεκριμένο τραγούδι από τον δίσκο μιας και όλα ήταν τόσο μελωδικά όσο και στιχουργικά ενδιαφέροντα. Το μόνο σίγουρο είναι πως δεν περνάει κανένα απαρατήρητο.

Κάνοντας μια μικρή έρευνα στο διαδίκτυο, βρήκα πως το Agapao, είναι ο τρίτος δίσκος μέσα στα τελευταία χρόνια μετά από το Stars Fell On το 2007 και το New Moon Hand το 2009, τα οποία αξίζει κάποια στιγμή να τα αποκτήσετε.

Για εμένα προσωπικά, ο δίσκος αυτός, δεν απευθύνετε σε άτομα με έλλειψη φαντασίας και δεν είναι το είδος του δίσκου, που μπορεί να ακουστεί μόνο μια φορά και μετά να μπει στο ράφι παρέα με τα σκονισμένα, μακρινά, μουσικά «ξαδέρφια» του.

Όσον αφορά τον καλλιτέχνη το πρώτο που παρατήρησα είναι η αγάπη που έχει σε αυτό που κάνει. Αγάπη που είναι ίδια ακριβώς με αυτήν του γονιού προς το παιδί του. Αυτός ο υπέρ καλλιτέχνης , αν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτόν τον τίτλο, έγραψε, ενορχήστρωσε, τραγούδησε και έπαιξε μόνος του όλα τα όργανα που ακούγονται στο Agora, φροντίζοντας έτσι το αποτέλεσμα του δημιουργήματος του να είναι τέλειο όταν κυκλοφορήσει για τον κόσμο.

Picks : Ακούστε, ολόκληρο τον δίσκο δύο και τρείς φορές χωρίς καμία διακοπή.

Την Τρίτη 20/12 ξεκινάει η προπώληση για τους Red Hot Chili Peppers (τιμές-λεπτομέρειες)

2011-12-19T22:36:00.001+02:00

Την Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου του 2011 ξεκινά η προπώληση των εισιτηρίων για τη συναυλία των Red Hot Chili Peppers στο ΟΑΚΑ. Υπενθυμίζουμε πως η συναυλία θα διοργανωθεί υπό την αιγίδα της Live Nation και της Big Star Touring στις 4 Σεπτεμβρίου στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας. Οι αγορές εισιτηρίων θα ξεκινήσουν ταυτόχρονα online από τα www.ticketpro.gr & www.tickethouse.gr , και στα εκδοτήρια του Ticket House, στις 10:30 π.μ.

Όπως είπαμε και τις προάλλες, οι RED HOT CHILI PEPPERS ανακοίνωσαν την επέκταση της παγκόσμιας περιοδείας τους για το 2012! Οι εμφανίσεις τους για το 2011 σε επιλεγμένες ευρωπαϊκές πόλεις τελείωσαν και ήδη έχουν επιβεβαιώσει καινούργιες ημερομηνίες για το 2012 στην Ευρώπη. Οι πρώτες συναυλίες της νέας χρονιάς θα γίνουν σε κλειστούς χώρους και θα ακολουθήσουν συναυλίες σε μεγάλα ανοικτά στάδια. Η Αθήνα ήδη μπήκε στη συναυλιακή τους λίστα.

Οι τιμές έχουν ως εξής:

Rock of Ages: Το έργο που έφερε το Rock στο Broadway, στους κινηματογράφους

2011-12-16T17:59:00.001+02:00

Mε μουσική από μερικά από τα πιο επιφανή συγκροτήματα της δεκαετίας του '80 (Def Leppard, Foreigner, Journey, Poison, Twisted Sister), το μιούζικαλ Rock of Ages έρχεται στις σκοτεινές αίθουσες, πλαισιωμένο από ένα αξιόλογο Αll-Star-Cast. O Τομ Κρουζ, η Κάθριν Ζετα-Τζόουνς, ο Άλεκ Μπάλντουιν, ο Πολ Τζιαμάτι και ο Ράσελ Μπράντ, θα προσπαθήσουν να απεικονίσουν τόσο οπτικά όσο και μουσικά την εποχή του Ροκ. Η Glam εποχή, των ροκ σταρς, που ξεσήκωσε κοινωνικές αναταράξεις και καθόρισε την αισθητική μιας δεκαετίας, έχει απεικονιστεί αρκετές φορές στον κινηματογράφο. Η μορφή του μιούζικαλ όμως, θα είναι κάτι διαφορετικό, το οποίο δεν το έχουμε ξαναδεί ως τώρα.
Ξεχωρίζει επίσης και η παρουσία της Mary J Blige.Υπομονή ως τον Ιούνιο, που η ταινία θα βγει στις αίθουσες, για να σχολιάσουμε εκτενώς.

Στο Λος Άντζελες του 1987, δύο νέοι άνθρωποι κυνηγούν τα όνειρά τους.Παρότι με το που γνωρίζονται, ερωτεύονται, ο έρωτάς τους θα περάσει από πολλές και διάφορες δυσκολίες

Οι Foo Fighters ταρακούνησαν τη Νέα Ζηλανδία ... κυριολεκτικά, προκαλώντας σεισμικές δονήσεις!!

2011-12-16T16:15:00.000+02:00

Δύο σεισμολογικοί σταθμοί του Auckland GeoNet seismic network κατέγραψαν πως το έδαφος, κυριολεκτικά κουνήθηκε κατά τη διάρκεια της συναυλίας των Foo Fighters στο Auckland την περασμένη Τρίτη!!Οι σταθμοί, οι οποίοι βρίσκονταν σε απόσταση 1,5 και 2 χιλιομέτρων από τον συναυλιακό χώρο, αντίστοιχα, κατέγραψαν δύο μικρής κλίμακας σεισμικες δονήσεις, οι οποίες συσχετίστηκε με τη συναυλία.

Αυτό συνέβη πιθανότατα, επειδή στη συναυλία βρέθηκαν περίπου 50,000 φίλοι του συγκροτήματος οι οποίοι δεν έπαψαν να χοροπηδούν και να χορεύουν!Μπορεί στο πρώτο άκουσμα κάτι τέτοιο να ακούγεται τρελό, όμως αν αναλογιστούμε πως τα 50,000 άτομα που κινούνταν προς και από το έδαφος αντιστοιχούν σε 50,000 τόνους κινούμενης μάζας, δεν είναι και τόσο..

Όπως γράφουν οι Νεοζηλανδοί, δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο, αλλά είχε επαναληφθεί στα τελικά του παγκοσμίο κυπέλλου Ράγκμπι.

To άρθρο αναρτήθηκε αρχικά εδώ και έχει κάνει το γύρο του κόσμου, μέσα από αναδημοσιεύσεις στα μεγαλύτερα ειδησεογραφικά site.

Οι Red Hot Chili Peppers στο ΟΑΚΑ!

2011-12-15T14:06:00.001+02:00

EΠΙΤΕΛΟΥΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ!

Είναι γεγονός! Αυτό που, ως ελληνικό κοινό, περιμέναμε εδώ και χρόνια, είναι πλέον πραγματικότητα: οι Red Hot Chili Peppers τα βρήκαν σε όλα με τη διοργανώτρια εταιρεία Didi Music και θα βρίσκονται στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας στις 4/9/2012 .

Αναλυτικά το δελτίο τύπου:

Οι Red Hot Chili Peppers για πρώτη φορά στην Ελλάδα!
04/09/2012
Ολυμπιακό Στάδιο, Αθήνα

Η Live Nation και η Big Star Touring παρουσιάζουν τους Red Hot Chili Peppers - live στο Ολυμπιακό Στάδιο ΟΑΚΑ την Τρίτη, 4 Σεπτεμβρίου 2012.

Η μεγαλύτερη μουσική περιοδεία συνεχίζεται! Οι Red Hot Chili Peppers ανακοίνωσαν την προέκταση της παγκόσμιας περιοδείας τους. Οι εμφανίσεις τους για το 2011 σε επιλεγμένες ευρωπαϊκές πόλεις βρίσκονται στο τέλος τους και ήδη έχουν επιβεβαιώσει καινούργιες ημερομηνίες για το 2012 στην Ευρώπη. Οι πρώτες συναυλίες της νέας χρονιάς θα γίνουν σε κλειστούς χώρους και θα ακολουθήσουν συναυλίες σε μεγάλα ανοικτά στάδια συμπεριλαμβάνοντας και την Αθήνα στη συναυλιακή τους λίστα.

Οι πολύ-πλατινένιοι και πολυ-βραβευμένοι με Grammy Red Hot Chili Peppers είναι ένα από τα πιο πετυχημένα rock συγκροτήματα της ιστορίας. Με πάνω από 70 εκατομμύρια πωλήσεις άλμπουμ, έχουν κερδίσει 7 βραβεία Grammy σε όλες σχεδόν τις κατηγορίες, όπως του "Best Album Rock" για το "Stadium Arcadium", του "Best Rock Performance By a Duo or Group" για το “Dani California”, του “Best Rock Song” για το “Scar Tissue” και του “Best Hard Rock Performance With Vocal” για το “Give It Away”. Τα μέλη συγκροτήματος Red Hot Chili Peppers είναι ο τραγουδιστής Anthony Kiedis, ο μπασίστας Flea, ο ντράμερ Chad Smith και ο κιθαρίστας Josh Klinghoffer.

Δεν είναι υπερβολή αν πούμε ότι οι Red Hot Chili Peppers είναι TO ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ που το Ελληνικό κοινό «απαιτεί» να δει ζωντανά εδώ και χρόνια!

Οι Red Hot Chili Peppers δημιουργήθηκαν στην πόλη των αγγέλων, το Los Angeles, το 1983. Το 1984 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο το όνομά τους. Το Blood Sugar Sex Magik ήταν το πρώτο τους άλμπουμ με παγκόσμια απήχηση και πωλήσεις πάνω από 13 εκατομμύρια. Παραγωγός ο Rick Rubin. Με τον ίδιο παραγωγό κυκλοφόρησαν το 1999 το Californication, το πιο επιτυχημένο εμπορικά άλμπουμ του συγκροτήματος. Τρία χρόνια μετά κυκλοφόρησαν το By the way και το 2006 το Stadium Arcadium. Το άλμπουμ αυτό γέννησε τρεις κορυφαίες rock επιτυχίες: το “Dani California” που παρέμεινε 14 εβδομάδες στη θέση #1 και τα “Tell Me Baby” και “Snow (Hey Oh)” που κατέλαβαν την πρώτη θέση αμέσως μετά την κυκλοφορία τους – πράγμα πρωτόγνωρο για την ιστορία του Billboard Alternative Chart. Στις 29 Αυγούστου του 2011 κυκλοφόρησε το δέκατο άλμπουμ τους “I’m with you”, με το οποίο ξεκινούν μία ακόμη παγκόσμια περιοδεία. Τον Απρίλιο του 2012 το συγκρότημα θα γίνει δεκτό στο πάνθεον του Rock And Roll Hall of Fame.

Ο μοναδικός και χαρακτηριστικός ήχος τους είναι βασισμένος σε ένα συνδυασμό ροκ, πανκ και φανκ. Εκτός από τον ήχο η εικόνα ολοκληρώνεται και με την έντονη σκηνική τους παρουσία, την οποία εδώ και χρόνια περιμένουμε ανυπόμονα να ζήσουμε ζωντανά.

Ο αστερίσκος-έμβλημα των Red Hot Chili Peppers αντιπροσωπεύει το άπειρο, μια δημιουργική δύναμη χωρίς αρχή, χωρίς τέλος, πάντα σε κίνηση.
Ήρθε η ώρα να βιώσουμε αυτή την ενέργεια από κοντά!

Οι Red Hot Chili Peppers έρχονται να εκπληρώσουν τον διακαή πόθο όλων των Ελλήνων fans!

Red Hot Chili Peppers
Τρίτη 4 Σεπτεμβρίου 2012
Ολυμπιακό Στάδιο ΟΑΚΑ
Αθήνα

Με ένα στόμα, μια φωνή, οι fans φωνάζουν όλοι μαζί:

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ! Οι Red Hot Chili Peppers έρχονται στην Ελλάδα για τη μεγαλύτερη συναυλία της χρονιάς!

Η προπώληση των εισιτηρίων για το ροκ υπερθέαμα του 2012
ξεκινά την
Τρίτη 20 Δεκεμβρίου 2011
στις 10:30 στο Ticket House

Οι τιμές εισιτηρίων διαμορφώνονται ως εξής:

Συγκεκριμένα, οι αγορές εισιτηρίων θα ξεκινήσουν ταυτόχρονα online από τα www.ticketpro.gr & www.tickethouse.gr , και στα εκδοτήρια του Ticket House, στις 10:30 π.μ.

Οι τιμές των εισιτηρίων διαμορφώνονται ως εξής:

PL1 (θύρες 1,35,2,34): 35 ευρώ
PL2 (Pitch - Αρένα): 45 ευρώ
PL3 (θύρες 4,6,30,32): 45 ευρώ
PL4 (θύρες 3,5,8,10,12,24,26,28,31,33): 65 ευρώ
PL5 (θύρες 7,9,11,13Α,23Β,25,29): 75 ευρώ
PL6 (Pitch-Front of Stage): 75 ευρώ

Διατίθεται περιορισμένος αριθμός εισιτηρίων στις ΡΑ & ΡΒ
Για περισσότερες πληροφορίες απευθυνθείτε στο ταμείο του Ticket House

Σημεία προπώλησης και ώρες λειτουργίας

Αθήνα
TICKET HOUSE
Πανεπιστημίου 42 (εντός της στοάς).
Τηλέφωνο Επικοινωνίας: 210 3608 366

Ωράριο Λειτουργίας
Δευτέρα – Παρασκευή: 10:30 – 21:00
Σάββατο: 10:30 – 16:00

Online Sales:
Για αγορές μέσω διαδικτύου με πιστωτική κάρτα, 24 ώρες/ωρο:
www.ticketpro.gr | www.tickethouse.gr

Δελτίο Τύπου

Πώς "γιορτάζουν" οι Metallica τα τριάντα τους χρόνια σαν συγκρότημα

2011-12-13T16:53:00.000+02:00

Οι Metallica, πριν λίγες ημέρες έκλεισαν τριάντα χρόνια από τότε που ξεκίνησαν να παίζουν μαζί σαν συγκρότημα. To "γιόρτασαν" με τέσσερις βραδιές με φίλους, παλιούς και νέους συνεργάτες, και θαυμαστές στο Σαν Φρανσίσκο. Το αποκορύφωμα ήταν η τελευταία εμφάνιση όπου στη σκηνή μαζί τους ανέβηκε ο Jason Newsted, o Οzzy Osbourne και ο Dave Mustaine των Μegadeath. To παρόν έδωσε και ο θρυλικός παραγωγός του συγκροτήματος, Bob Rock.

Παράλληλα, παρουσιάστηκε η νέα κυκλοφορία του συγκροτήματος: ένα EP με ακυκλοφόρητα κομμάτια, τα οποία ηχογραφήθηκαν κατά τις sessions για το Death Magnetic, του 2008. Το EP είναι ήδη διαθέσιμο για download στο iTunes για την Αμερική και σε λίγες μέρες, θα τεθεί στην διάθεση και του παγκόσμιου κοινού τους.
Το tracklist περιέχει τα εξής τέσσερα τραγούδια:
“Hate Train”
“Just a Bullet Away”
“Hell and Back”
“Rebel of Babylon”

Όλα αυτά μόλις ένα μήνα περίπου μετά την πιο αποτυχημένη δισκογραφική απόπειρα της καριέρας τους, το Lulu του Lou Reed. Ίσως ήταν ο τρόπος τους να μας αποδείξουν ακόμα μια φορά ποιοι πραγματικά είναι...

Black Sabbath, Paradise Lost, Machine Head στο Rockwave την 1η Ιουλίου

2011-12-13T14:39:00.002+02:00

Δελτίο Τύπου

Τo μεγαλύτερο μουσικό κύμα, που εξακολουθεί να σαρώνει εδώ και 16 χρόνια, έρχεται και επίσημα να επιβεβαιώσει τη σπουδαία και πολυαναμενόμενη είδηση ότι οι:

ΘΑ ΕΜΦΑΝΙΣΤΟΥΝ
ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 1 ΙΟΥΛΙΟΥ 2012

Στις 11.11.11 οι θρυλικοί Black Sabbath ανακοίνωσαν ότι επανασυνδέονται!

Οι Black Sabbath, με την αρχική και αυθεντική τους σύνθεση- το original line up- δηλαδή οι: OZZY OSBOURNE (φωνή), TONY IOMMI (κιθάρα), GEEZER BUTLER (μπάσο) και BILL WARD (ντραμς)- δήλωσαν ότι θα εμφανιστούν ως headliners στα διασημότερα και μεγαλύτερα Ευρωπαϊκά φεστιβάλ το 2012.

Πρόκειται για την επανένωση της δεκαετίας!

Η περιοδεία τους ξεκινά την Παρασκευή 18 Μαΐου στη Μόσχα και θα φέρει τους Black Sabbath στο παγκόσμιο κοινό, ακόμα και σε χώρες όπου δεν έχουν παίξει ποτέ πριν ή σε άλλες, που έχουν να επισκεφθούν πάνω από τρεις δεκαετίες.

Στην Ελλάδα θα βρεθούν την

Κυριακή 1 Ιουλίου στο

ROCKWAVE FESTIVAL, TERRAVIBE PARK, ΑΘΗΝΑ

Οι BLACK SABBATH είναι το συγκρότημα που επινόησε τη metal μουσική. Αυτό το line up γέννησε, διέδωσε και επέβαλε το heavy metal. Ο πρώτος δίσκος του συγκροτήματος με τίτλο το όνομα τους, Black Sabbath, άλλαξε το πρόσωπο της μουσικής για πάντα. Πήραν τη σκληρή μουσική της εποχής τους, τα σκληρά μπλουζ, τους άλλαξαν πρόσωπο, και τα μετέτρεψαν σε κάτι καινούργιο που αργότερα ονομάστηκε heavy metal μουσική.

Οι BLACK SABBATH, αυτήν την περίοδο, με το αρχικό και πιο πετυχημένο τους σχήμα ηχογραφούν το πρώτο studio album τους μετά από 33 ολόκληρα χρόνια, με παραγωγό τον θρυλικό RICK RUBIN, που θα κυκλοφορήσει παγκοσμίως το φθινόπωρο του 2012.

Όλοι οι μουσικοί έχουν επηρεαστεί από τους BLACK SABBATH και έχουν αναφερθεί με δηλώσεις τους σε αυτούς. Μεταξύ αυτών και ο σπουδαίος performer Henry Rollins: "Η μουσική των BLACK SABBATH είναι η απόλυτη κινητήρια δύναμη. Κάθε αξιόλογο συγκρότημα που αξίζει το βάρος του σε ναπάλμ θα ήθελε να έχει γράψει το ‘War Pigs’. Οι κριτικοί ποτέ δεν το κατανόησαν, αλλά οι fans το αγάπησαν, το κατάλαβαν και ακόμη τους συγκινεί. Όλη η μουσική τους δεν έχει χάσει τίποτα από το δυναμισμό και τη σπίθα της με τον χρόνο. Στην πραγματικότητα τώρα αντηχεί πιο δυνατά… χαιρετίζω τους ισχυρούς BLACK SABBATH τώρα και για πάντα.”

Οι BLACK SABBATH, οι πατέρες της heavy metal μουσικής, με περισσότερες από 70 εκατομμύρια πωλήσεις δίσκων παγκοσμίως, οι νεοσύλλεκτοι του Rock and Roll Hall of Fame (μπήκαν το 2006), οι νικητές των Grammy, θα βρεθούν στην Ελλάδα στο Rockwave Festival και θα μας προσφέρουν στιγμές μεγάλης συγκίνησης! Οι Έλληνες fans θα παρακολουθήσουν μία συναυλία επικών διαστάσεων! Μια ιστορική επιστροφή, μια βραδιά για τους λάτρεις του πραγματικού ροκ από την οποία δεν πρέπει να λείψει κανείς!

Μαζί με τους Black Sabbath την

Κυριακή 1 Ιουλίου 2012

στο Rockwave Festival

θα εμφανιστούν οι:

Η μηχανή-μουσικός οδοστρωτήρας βάζει μπροστά τους κυλίνδρους της και επιστρέφει στην Ελλάδα, με το καλύτερο ίσως album του 2011, Unto the Locust, που καταφέρνει να σταθεί αντάξια δίπλα στο δίσκο-ορόσημο της καριέρας τους, The Blackening.

Με τις οργιώδεις κιθάρες του αχτύπητου δίδυμου Flynn-Demmel οδηγούμαστε… Into glory we will ride! Με το καυστικό τους debut album Burn my eyes μας έδειξαν τι σημαίνει να κοχλάζει το αίμα σαρώνοντας τους ενισχυτές με κολασμένα riffs!

Οι Machine Head ξεκίνησαν εκεί που δημιουργήθηκε και εξαπλώθηκε το thrash metal, ακολουθώντας τα βήματα συγκροτημάτων όπως οι Metallica και οι Slayer. Σκοτεινοί, βάρβαροι, ακραίοι αλλά ταυτόχρονα προσιτοί και μοντέρνοι, σημάδεψαν μια νεότερη γενιά καλλιτεχνών και θεωρούνται από τους fans ως «σωτήρες του heavy metal». Είναι το πιο πολλά υποσχόμενο συγκρότημα του 21ου αιώνα. Ίσως και της χιλιετίας.

Το μουσικό κύμα της New Metal θα τους μεταφέρει από το Bay Area της Καλιφόρνια κατευθείαν στο δικό μας RockWave!

Οι αγαπημένοι αυτοκράτορες του Ευρωπαϊκού doom/goth metal, επανέρχονται δριμύτεροι στη χώρα μας με τον ολοκαίνουριο δίσκο τους Tragic Idol για να αποδείξουν για μια ακόμη φορά με πόση μαεστρία δένουν την μελαγχολική ατμόσφαιρα με το δυνατό και σκληρό ήχο.

Είναι η βρετανική metal ελίτ που έχει πάντα ολοκληρωμένη αισθητική πρόταση στις live εμφανίσεις της, που συνδυάζει λιτότητα με δυναμισμό, στίχους και μελωδίες που κονταροχτυπιούνται για την πρωτιά, ξεδιπλώνοντας τις πιο σκοτεινές πτυχές του μυαλού.

Το συγκρότημα έχει οδηγηθεί στην κορυφή του μεταλλικού στερεώματος, αντιμετωπίζοντας κάθε καινούριο δίσκο σαν ένα νέο ξεκίνημα, σαν μια πορεία προς το άγνωστο σε ανεξερεύνητα μονοπάτια και καταφέρνει πάντα να αφήσει ένα ανεξίτηλο σημάδι στην εξέλιξη της μουσικής.

Το ελληνικό κοινό θα υποκλιθεί για ακόμη μια φορά στους shadowkings, Paradise Lost!

Το κατά-δικό μας stoner συγκρότημα που τα τελευταία χρόνια έχει γνωρίσει μεγάλη επιτυχία στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό. Η ωμή, ειλικρινής και συνεχώς εξελισσόμενη σκηνική τους παρουσία, τους έχει εξασφαλίσει ένα πιστό hardcore underground κοινό που τους ακολουθεί. Με την απαραίτητη δόση τεστοστερόνης τα live τους είναι ηλεκτρισμένα, βαριά και το headbanging δίνει και παίρνει. Θεωρούνται από πολλούς το επόμενο μεγάλο συγκρότημα… Μένει να το αποδείξουν στη σκηνή του Rockwave.

Οι Lucky Funeral δημιουργήθηκαν το 2007. Ξεκινώντας σαν ένα stoner συγκρότημα, πλέον συνδυάζουν ένα κράμα επιρροών από metal, grunge, sludge, και έχουν ήδη κυκλοφορήσει δυο full length album. Έχουν πραγματοποιήσει πάνω από 120 live εμφανίσεις μέσα σε τέσσερα χρόνια ζωής και έχουν μοιραστεί τη σκηνή με μεγάλα συγκροτήματα του χώρου.

Αυτή είναι μία πρώτη γεύση από το line up του

Rockwave Festival 2012

ROCKWAVE! Το πιο δυναμικό φεστιβάλ, αυτό που σημάδεψε τα καλοκαίρια όλων μας, το σημείο αναφοράς των απανταχού μουσικόφιλων, ο κύκλος σε ένα ημερολόγιο, το χαμόγελο στο διάβασμα ενός δελτίου τύπου. Πάντοτε πρωτοπόρο, άλλοτε φωτεινό και άλλοτε σκοτεινό, πιο πλούσιο και πιο τολμηρό από ποτέ το ROCKWAVE θα είναι και φέτος εδώ, πιστό στο ραντεβού με το κοινό του.

Κουβαλά στη ράχη του παθιασμένους καλλιτέχνες, μυθικά συγκροτήματα και πάνω απ’ όλα υπέροχες μουσικές που ισορροπούν όλοι μαζί σε μια σανίδα.

ROCKWAVE! Ένα μουσικό κύμα που έρχεται από μακριά και θα μας πάει ακόμα μακρύτερα. Μια υπόσχεση που πάντα τηρείται, μια προσδοκία που δεν μένει ανεκπλήρωτη, μια σχέση που δυναμώνει, μια περιπέτεια που δεν τελειώνει…

Rockwave Festival

Κυριακή 1 Ιουλίου 2012

Αυτή είναι μόνο η αρχή!

…(to be continued)

www.rockwavefestival.gr

Η προπώληση των εισιτηρίων του Rockwave Festival

για την

Κυριακή 1 Ιουλίου 2012

ξεκινά την

Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου 2011!

Οι τιμές των εισιτηρίων αναλυτικά!

Τα πρώτα 3.000 εισιτήρια για την Κυριακή 1 Ιουλίου 2012 κοστίζουν 45 €

Τα επόμενα 3.000 εισιτήρια κοστίζουν 50 €

Μετά την εξάντλησή τους το εισιτήριο θα κοστίζει 58 €

Το εισιτήριο στο ΤΑΜΕΙΟ θα κοστίζει 65 €

ΣΗΜΕΙΑ ΠΡΟΠΩΛΗΣΗΣ

TICKET HOUSE

Αθήνα
Ticket House, Πανεπιστημίου 42 (εντός της στοάς)
τηλ.: 210 3608 366

Online sales ή αγορές με πιστωτική κάρτα, 24 ώρες/ωρο:
www.ticketpro.gr | www.tickethouse.gr

Kριτική για το Macho Libre των Planet of Zeus

2011-12-12T18:07:00.002+02:00

Οι Planet of Zeus, παρότι βρίσκονται στο χώρο του ελληνικού heavy rock από τις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας, βρήκαν το δρόμο τους για τα στερεοφωνικά, τα mp3 και τους υπολογιστές μας, μόλις πριν τρία χρόνια με το απόλυτα επιτυχημένο ντεμπούτο τους, Eleven the Hard Way.

Φέτος επέστρεψαν με μία ακόμα κυκλοφορία, το Macho Libre, με την οποία βάζουν το ελληνικό stoner metal για τα καλά στον χάρτη και το όνομά τους ανάμεσα σε αυτά των πλέον ανερχόμενων συγκροτημάτων της γηραιάς ηπείρου.

Το άλμπουμ από την αρχή μέχρι το τέλος του, κολλάει στο μυαλό σου σαν ψύχωση, από την οποία δεν θέλεις να απαλλαγείς. Δεν του παίρνει παρά λίγα δευτερόλεπτα ακρόασης για να σε παρασύρει στο head banging , ακόμα και αν το ακούς ... στη δουλειά. Έξυπνα, ντυμένα με πολύ distortion, riffs σε κομμάτια όπως το Leftovers και το ομότιτλο Macho Libre, που συνδυάζονται με την εξαιρετική φωνή του τραγουδιστή τους, Μπάμπη σε μια «οργισμένη αρμονία», άρτια ποιοτικά παραγωγή και επίκαιροι στίχοι (αν και είναι τόσο εθιστική η μουσική που μπορεί να περάσουν 2-3 ακροάσεις για να τους προσέξεις), κάνουν αυτό το άλμπουμ πιο ξεχωριστό από οτιδήποτε έχουμε ακούσει από ελληνικό συγκρότημα τα τελευταία χρόνια.

Στα highlight του άλμπουμ προστίθενται και τα «βρώμικα» σόλο, με χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτό του Doteru, ή το ξεσηκωτικό φινάλε του Vanity Suit, το οποίο παρεπιπτόντως έχει ένα από τα καλύτερα βίντεο κλιπ που έχουμε δει στην ελληνική μουσική σκηνή. Κατ’εμέ, όμως η δύναμη του stoner rock είναι στα κιθαριστικά riffs του. Το άλμπουμ Macho Libre, σχεδόν στο σύνολό του, επιβεβαιώνει πανηγυρικά αυτόν τον κανόνα, και ιδιαίτερα σε τραγούδια όπως το Scream, ή το Apocalypse που σε 2’54’’ συμπυκνώνει σχεδόν όλο το concept του άλμπουμ.

Τα δύο instrumental κομμάτια του δίσκου, το Unicorn without a Horn αλλά και το 9λεπτο Hazelnut (r.i.p.) μου θυμίζουν αντίστοιχα instrumental των Kyuss όπως το Asteroid και το Molten Universe και παρότι δεν δείχνουν να κάνουν το βήμα παραπάνω στη συνθετική δημιουργία, ή την εκτέλεση αφήνουν πολλές ελπίδες για το μέλλον.

Με λίγα λόγια, το Macho Libre είναι hardcore-ίλα, μυρίζει ... τεστοστερόνη και μας ταξιδεύει στα υπόγεια της Καλιφορνια των early 90’s, εκεί που γαλουχήθηκαν μουσικά ο Josh Homme και ο John Garcia. Οι Planet of Zeus έβγαλαν ένα από τα καλύτερα άλμπουμ της χρονιάς και ξανα-απέδειξαν ότι αξίζουν το μεγάλο και διεθνές fan-base που χτίζουν σταθερά τα τελευταία χρόνια.

Ευρωπαϊκή ύφεση: Τι θα γίνει με τις συναυλίες;

2011-12-10T21:19:00.000+02:00

Έπεσε τυχαία χθες στην αντίληψή μου, ένα άρθρο γνωστής βρετανικής εφημερίδας. Το άρθρο ανέφερε πως μεγάλα συγκροτήματα, όπως οι Metallica και οι Red Hot Chili Peppers επισπεύδουν τις ευρωπαϊκές περιοδείες τους, αφού φοβούνται την περαιτέρω κατάρρευση του ευρωπαϊκού νομίσματος, αλλά και των ευρωπαϊκών οικονομικών γενικότερα. Γενικά, στην όλη υπόθεση υπάρχει αρκετό "ζουμί"...

Το ευρώ, στο κλείσιμο της πρώτης δεκαετίας "ζωής" του, έχει υποστεί μεγάλη πτώση δημοτικότητας και συνεπώς δυναμικής. Η κρίση χρέους, που χτύπησε την τελευταία διετία τις χώρες της Ευρωζώνης, έχει καταστήσει την Ευρώπη λιγότερο αξιόπιστη στα θέματα αγοράς. Οι εικασίες, λοιπόν, λένε ότι το 2013, οι αμερικανικές εισαγωγές στην Ευρώπη θα περιοριστούν, λόγω έλλειψης πόρων. Και το θέμα είναι πως η αναφορά δεν γίνεται αποκλειστικά για χώρες όπως η Ελλάδα, ή η Πορτογαλία και η Ιρλανδία, αλλά και για τους μεγάλους οικονομικούς πόλους στην Ευρώπη, όπως την Γαλλία, την Γερμανία, και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Προφανώς και η μουσική βιομηχανία δεν θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστη από αυτή την μεταβαλλόμενη σχέση ευρώ και δολλαρίου, όπου το δεύτερο δείχνει πως θα αρχίσει να παίρνει το πάνω χέρι. Tα αμερικανικά acts, οπότε, βλέπουν μεγαλύτερες προοπτικές για έσοδα στις αμερικανικές τουρνέ παρά στις ευρωπαϊκές. Όσο πέφτει το ευρώ, που κακά τα ψέματα προς τα εκεί βαδίζει, τόσο λιγότερες περιοδείες θα βλέπουμε από αμερικανούς καλλιτέχνες στη γηραιά ήπειρο.

Δεδομένου, όμως ότι την περίοδο αυτή πολλοί καλλιτέχνες από την Μ. Βρετανία, κυρίως, έχουν διασχίσει τον Ατλαντικό και κάνουν μεγάλη καριέρα στις ΗΠΑ, ιδιαίτερο ενδιαφέρον θα έχει το πώς θα διαχειριστούν μια πιθανή ευρωπαϊκή κατάρρευση καλλιτέχνες όπως η Adele ή οι Coldplay. Θεωρώ αρκετά απίθανο το ενδεχόμενο να "μετατοπίσουν" τη βάση τους στην Αμερική, αν και δεν αποκλείεται να δούμε τους επιτυχημένους Ευρωπαίους να πυκνώνουν τη συχνότητα των αμερικανικών τους τουρ.

Από την άλλη, θα περιμένουμε να δούμε κατά πόσο θα εκμεταλλευτούν οι Ευρωπαίοι καλλιτέχνες την ευκαιρία που τους παρουσιάζεται για να αναδομήσουν τη δική τους μουσική σκηνή. Ας μην ξεχνάμε πόσες φορές στο παρελθόν, μια ύφεση έχει οδηγήσει σε καλλιτεχνική ανάπλαση και δημιουργική αναγέννηση. Η έλλειψη πρωτοκλασσάτων ονομάτων στις ευρωπαϊκές μουσικές σκηνές, μπορεί να δώσει τη σκυτάλη σε νέα μια νέα γενιά σχημάτων και καλλιτεχνών με φρέσκιες μελωδίες και ήχους.

Η Ελλάδα, όπως είπαμε και νωρίτερα, είναι μία από τις πρώτες χώρες που επηρεάζονται. Η κρίση που την έχει χτυπήσει μπορεί ακόμα να μην έχει δημιουργήσει ιδιωτικό χρέος ικανό να αποτρέψει τους Έλληνες φανς από το να πάνε και να παρακολουθήσουν το αγαπημένο τους συγκρότημα. Ίσως άρα αυτές οι συναυλιακές σεζόν να αποτελούν μια από τις τελευταίες -για την ώρα- ευκαιρίες να παρακολουθήσουμε συγκροτήματα, με τους ήχους των οποίων μεγαλώσαμε, όπως οι Peppers και οι Metallica και σε μικρότερο βαθμό οι Foo Fighters και οι Bon Jovi (που είδαμε πέρυσι).

Για τέλος, ασχολίαστο θα αφήσω το γεγονός, ότι το άρθρο της Guardian συγκαταλέγει την Ελλάδα μαζί με τις Ισπανία, Γαλλία και Ιταλία στην κατηγορία των -συγκριτικά μιλώντας- "ερήμων" του pop culture. Τα γεγονότα και τα στατιστικά, άλλωστε, μιλούν από μόνα τους.

Οι 1550 και το DANCE FOR A CAUSE για τα παιδιά παιδικού χωριού SOS της Βάρης

2011-12-09T13:55:00.003+02:00

Δελτίο Τύπου

Το DANCE FOR A CAUSE διοργανώνει μια ακόμα ημέρα γεμάτη χορό, γυμναστική και διασκέδαση, αυτή τη φορά για τα παιδιά του παιδικού χωριού SOS της Βάρης και τους φίλους τους την Κυριακή 11 Δεκεμβρίου 2011.

Μια Χριστουγεννιάτικη γιορτή στην οποία τα παιδιά θα έχουν την ευκαιρία να χορέψουν και να αθληθούν με γνωστούς χορευτές, γυμναστές και δασκάλους πολεμικών τεχνών, θα διασκεδάσουν με κλόουν, ζογκλέρ, θα δημιουργήσουν χειροκατασκευές και θα ζωγραφίσουν για τα παιδιά του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων παιδιών με νεοπλασματικές παθήσεις «Η ΠΙΣΤΗ».

Το DANCE FOR A CAUSE ως άλλος Άγ. Βασίλης θα παραδόσει ρούχα, τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης που έχουν προσφέρει εταιρείες αλλά και πολλοί ιδιώτες που στηρίζουν για άλλη μια φορά την προσπάθεια τους.

Η μέρα θα κλείσει με ένα μεγάλο πάρτυ και μια εμφάνιση έκπληξη των 1550 οι οποίοι αφήνουν για λίγο τις άγριες νύχτες και βρίσκονται δίπλα στα παιδιά τις ημέρες των Χριστουγέννων με σκοπό να απογειώσουν την εκδήλωση και να χαρίσουν χαρά στα παιδιά του χωριού SOS της Βάρης. Τα παιδιά του χωριού SOS με την καλλιτεχνική τους ομάδα, θα παίξουν μουσική και θα τραγουδήσουν μαζί με το αγαπημένο τους συγκρότημα!!

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε το site www.danceforacause.gr

Θα ανακοινώσουν τελικά συναυλία στην Ελλάδα οι Red Hot Chili Peppers;

2011-12-09T13:42:00.001+02:00

Πολλά ακούγονται τις τελευταίες ημέρες σχετικά με την ανακοίνωση ή όχι της Ελλάδας ανάμεσα στους προορισμούς των Red Hot Chili Peppers στα πλαίσια της περιοδείας I'm With You. Τίποτα δεν είναι βέβαιο, και σε καμία περίπτωση δεν έχει επιβεβαιωθεί το παραμικρό από επίσημα χείλη. Οι Έλληνες φίλοι του συγκροτήματος βέβαια, έχουμε κάθε δίκιο να ελπίζουμε, καθώς ίσως η Ελλάδα είναι από τις λίγες χώρες που οι Peppers έχουν τόσο μεγάλο fanbase και παρόλα αυτά δεν τους έχει δει ακόμα ζωντανά.
Εκτός από αυτό, τις προηγούμενες ημέρες ανακοινώθηκαν στο site τους οι νέες ημερομηνίες, οι οποίες έχουν έντονη τη "μυρωδιά" των Βαλκανίων. Βουλγαρία, Ρουμανία, Ουκρανία και Κροατία είναι ανάμεσα στους νεοανακοινωθέντες σταθμούς της περιοδείας. Αν προσθέσουμε στη εξίσωση, πως υπάρχει κενό σε δύο περιόδους (αρχές προς μέσα Ιουλίου και ένα δεκαήμερο και πάνω τον Σεπτέμβρη), καταλαβαίνουμε πως οι πιθανότητες για να γίνει πραγματικότητα το απωθημένο αρκετών ελλήνων, πολλαπλασιάζονται.
Οι εικασίες περί εμφάνισης τους στο Rockwave ή το Sonisphere, ή η φήμη ότι η εταιρεία του Ντέμη Νικολαΐδη, Eleven, αναλαμβάνει τη συναυλία, είναι υπερβολικά νωρίς για να επιβεβαιωθούν ή να ακυρωθούν. Ας ελπίσουμε πάντως ότι το 2012 θα είναι η τυχερή χρονιά για τους Έλληνες θαυμαστές.

Απόψε οι Ojos De Brujo και αύριο οι Fun Lovin Criminals

2011-12-09T13:17:00.001+02:00

To Jumping Fish είναι μια πρωτοπορία για τα ελληνικά δεδομένα. Είναι μια πλατφόρμα όπου οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες μπορούν να συνδεθούν, να καταχωρήσουν τη μουσική τους και μέσω αυτού να γίνουν γνωστοί στο ευρύτερο κοινό. Φέτος, το Jumping Fish μας δίνει την ευκαιρία να δούμε τους Fun Lovin Criminals, τους Ojos De Brujo, αλλά και ελληνικά συγκροτήματα που έχουν αναδειχθεί από την πλατφόρμα. Τα εναπομείναντα από την προπώληση εισιτήρια πωλούνται με 10 ευρώ στο ταμείο του Fuzz, από τις 18:00 και μετά. Οι πόρτες ανοίγουν στις 19:00 και τα live ξεκινούν μισή ώρα αργότερα.

Υπενθυμίζουμε το πρόγραμμα για σήμερα (Παρασκευή 9 Δεκεμβρίου)...
Ojos De Brujo
Travel Mind Syndrome
Brothers In Plugs
Los Mujeros

... και για άυριο Σάββατο 10 Δεκεμβρίου
Fun Lovin' Criminals
Expert Medicine
George Gaudy
Trap

Προσφορά για τους Hooverphonic

2011-12-08T18:20:00.003+02:00

Αν έχετε σκοπό να βρεθείτε στη Συναυλία των Hooverphonic στις 17/12 (δες εδώ πληροφορίες) στο Fuzz Club, λάβετε υπόψιν σας ότι το Dealin έχει ανεβάσει μια προσφορά, που σας επιτρέπει να αγοράσετε δύο εισιτήρια στην τιμή του ενός (30 ευρώ και τα δύο).

Προσιτή η τιμή, καλή η μουσική, γιατί όχι; Θα είναι ένα χαλαρό, Xριστουγεννιάτικο βράδυ Σαββάτου με όμορφες μελωδίες.

Δείτε περισσότερα για την προσφορά στο Dealin.

John Lennon - Το νανούρισμα στον γιο που δεν είδε ποτέ να μεγαλώνει

2011-12-08T17:38:00.001+02:00

Όταν, πριν από 31 χρόνια, στις 8 Δεκεμβρίου του 1980 ο Tζον Λέννον, δολοφονούταν κάτω από το σπίτι του στη Νέα Υόρκη, ο γιος του, Σον ήταν μόλις πέντε ετών. O Σον ήταν το μοναχοπαίδι του Τζον Λέννον με τη Γιόκο Όνο και όπως είχε ο ίδιος δηλώσει σε πολλές περιπτώσεις, η άφιξή του μικρού στον κόσμο, του είχε δώσει ανείπωτη χαρά.
Για τον δεύτερο γιο του (ο πρώτος γιος του Τζούλιαν, ήταν από τον πρώτο του γάμο) έγραψε τη μπαλάντα-νανούρισμα Beautiful Boy. Το κομμάτι κυκλοφόρησε στις 11 Απριλίου του 1981, πέντε μήνες μετά το θάνατο του πρώην Beatle.

Η συναισθηματικότητα των στίχων είναι έκδηλη από την πρώτη κιόλας γραμμή του τραγουδιού. Ο Τζον θέλει να δώσει στο γιο του το αίσθημα της ασφάλειας και την ελπίδα, ότι μεγαλώνει σε έναν κόσμο που γίνεται καλύτερος κάθε μέρα.

Αυτό που έχει κάνει το τραγούδι τόσο διαχρονικό όμως, εκτός από την ασφάλεια που θέλει παρέχει ο γονιός στο παιδί του και την ελπίδα που θέλει να του μεταλαμπαδεύσει μεγαλώνοντας, είναι η τραγική ειρωνεία και το πόσο ασήμαντη είναι η ανθρώπινη ζωή μπροστά στα παιχνίδια της μοίρας:

Μετα βίας μπορώ να περιμένω να σε δω να μεγαλώνεις, αλλά φαντάζομαι πως πρέπει και οι δυο μας να έχουμε υπομονή. Γιατί έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας και δύσκολες καταστάσεις να αντιμετωπίσουμε. Αλλά στο ενδιάμεσο, κράτα το χέρι μου προτού διασχίσεις το δρόμο, η ζωή είναι αυτό που σου συμβαίνει την ώρα που εσύ είσαι απασχολημένος κάνοντας άλλα σχέδια.

Αυτό που ξεκίνησε λοιπόν, σαν μια συμβουλή για το μικρό του γιο, έγινε συνώνυμο της ειρωνείας της ζωής, και ένα από τα πιο διάσημα ρητά για τη θνησιμότητα. Αν θα ήταν στο χέρι μας να βγάλουμε ένα δίδαγμα από όλο αυτό, δεν θα ήταν άλλο πως δεν υπάρχει μεγαλύτερη σοφία από αυτήν που αναδεικνύει η ζωή. Απλώς κάποιοι άνθρωποι είναι τόσο πεφωτισμένοι, ώστε να γνωρίζουν απλώς πόσο απρόβλεπτη είναι.

Και κάπως έτσι, ένα νανούρισμα γίνεται αποχαιρετιστήριο και μάθημα ζωής..

Rewind: Detroit Rock City!

2011-12-07T19:28:00.002+02:00

Η ταινία του Adam Rifkin είναι από τις αγαπημένες μου κωμωδίες που ασχολούνται με τη ροκ μουσική (μετά το School of Rock). Διηγείται την ιστορία μιας παρέας που είναι ξετρελαμένη με τους Kiss και έχουν στήσει ένα δικό τους λυκειακό Tribute Band που ονομάζεται Mystery. Οι τέσσερις φίλοι κάνουν ό,τι περναει από το χέρι τους προκειμένου να βρεθούν στη συναυλία τoυ αγαπημένου τους συγκροτήματος στο Detroit.

Με κωμικό τρόπο απεικονίζεται η εποχή του Rock, όπως τη θυμούνται όλοι εκείνοι που την έζησαν: Η θρήσκα μαμά που ακούει μέχρι και τον ήχο της ηλεκτρικής κιθάρας και ... βγάζει σπυράκια, οι ξετρελαμένοι με τα ροκ σταρ είδωλά τους, έφηβοι, η μεγάλη αντιπαράθεση ροκ και ντίσκο, η τρέλα που επικρατεί στην Αμερικανική μεγαλούπολη και το ραδιόφωνο διέξοδος του νέου προς τη μουσική του.

Όλα αυτά έρχονται στην οθόνη, όχι σαν ένα ξεθωριασμένο λεύκωμα αναμνήσεων, αλλά σαν μια τρελή, νεανική κωμωδία, που ναι μεν έχει να θυμίσει πολλά, αλλά ζωντανεύει με ανεκτή αισθητική (όσο είναι αυτό δυνατόν όσο μιλάμε για την εποχή εκείνη) μια παρελθοντική εικόνα που άφησε κάμποσα κατάλοιπα στους ... σημερινούς μπαμπάδες !

Όπως γράφει και η αφίσα "KISS the rules goodbye"!!

Rock Ν' Roll Hall of Fame 2012: Στο Πάνθεον της Ροκ Red Hot Chili Peppers και Guns N' Roses

2011-12-07T18:55:00.002+02:00

Σήμερα ανακοινώθηκαν οι εισαχθέντες στο Rock N' Roll Hall of Fame για το 2012. Ξεχωρίζουν τα ονόματα των Guns N' Roses, των Red Hot Chili Peppers και των Beastie Boys. Θέση στο Rock and Roll Hall of Fame του 2012 κέρδισαν και ο Donovan, η αδικοχαμένη Laura Nyro και οι Small Faces (που αργότερα μετονομάστηκαν σε Faces).

Ας σταθούμε λίγο όμως στα δύο ηχηρότερα ονόματα που εισάγονται τη φετεινή χρονιά:

Οι Guns Ν' Roses είναι ουσιαστικά δύο συγκροτήματα: Οι Guns Ν' Roses πριν και μετά την αναχώρηση του Slash και των υπόλοιπων μελών που συμμετείχαν στο ντεμπούτο τους, Appetite for Destruction. H αλήθεια είναι πως το συγκρότημα μπαίνει στο Hall of Fame κυρίως για την πρώτη εποχή του και όχι τόσο για τις συναυλίες που έχουν κάνει την τελευταία δεκαετία και το Chinese Democracy του 2005. Παρότι το άλμπουμ έλαβε εγκωμιαστικές κριτικές, σε καμία περίπτωση δεν έλαβε τον χαρακτηρισμό του instant-classic, όπως τα άλμπουμ της εξαετίας 1987-1993. Για το κοινό, δεν ήταν τίποτα περισσότερο από ένα project του Axl Rose. Μόνο και μόνο για κομμάτια όπως το Welcome to the Jungle, το Paradise City, ή το Νοvember Rain, οι Guns N' Roses άξιζαν και με το παραπάνω τη θέση τους στο Hall of Fame.

Από την άποψη των κριτικών που έχουν λάβει, οι Red Hot Chilli Peppers είναι μια από τις πιο υποτιμημένες μπάντες των τελευταίων δεκαετιών. Χαρακτηριστικό το παράδειγμα των τριών αστεριών στα πέντε που τους έδωσε το Rolling Stone για το Californication, ή της απουσίας των δίσκων τους από τις πρώτες θέσεις των λιστών των καλύτερων άλμπουμ της περασμένης δεκαετίας. Ίσως να φταίει το ότι είναι μπάντα που προσαρμόζεται άψογα στο κλίμα της εποχής, χωρίς αυτό να σημαίνει πως κατά την πορεία τους έχασαν στοιχεία του χαρακτήρα και της προσωπικότητάς τους. Ίσως να φταίει ότι το κοινό τους λατρεύει ό,τι και αν κάνουν; Άγνωσται αι βουλαί των κριτικών...

Σήμερα όμως, ήρθε για αυτούς ακόμα μία επιβράβευση με την είσοδό τους στο Rock Ν' Roll Hall of Fame. Όχι ότι την χρειάζονταν, αφού μεγαλύτερη επιβράβευση από τα συνεχόμενα sold out που γίνονται στις συναυλίες τους δεν υπάρχει.

Ως συνήθως, η εισαγωγή των συγκροτημάτων στο Hall of Fame, δημιουργεί ελπίδες στο κοινό τους για πιθανά re-union με μέλη που δεν είναι πλέον στο συγκρότημα, και αυτό είναι που κάνει και τη φετεινή τελετή ξεχωριστή και εμάς να την αναμένουμε καρτερικά. Ποιος δεν θα ήθελε να δει μαζί στη σκηνή τον Axl και το Slash; Ποιος δε θα ήθελε να ακούσει έστω και για ένα τραγούδι, στην κιθάρα -δίπλα στον Flea- τον John Frusciante; Στο κάτω κάτω, τα συγκροτήματα εισάγονται στο Πάνθεον της μουσικής για την συνολική τους πορεία, της οποίας τα παλιά μέλη είναι αναπόσπαστο μέρος και όχι αποκλειστικά για το τρέχον τους line-up.

Εκείνο το βράδυ της 14ης Απριλίου στο Cleveland προμηνύεται ονειρικό. Αρκεί να μην αφήσουν οι εμπλεκόμενοι πιθανές προσωπικές τους κόντρες να "χαλάσουν" αυτό που ονειρεύονται εκατομμύρια θαυμαστές τους.

John Carter - Έρχεται το Μάρτιο (τρέιλερ)

2011-12-04T22:53:00.001+02:00

Το Prince of Persia συναντά το Time Machine, τους 300, το Θορ, τον Πλανήτη των Πιθήκων και το Άβαταρ στη νέα παραγωγή της Ντίσνεϋ, John Carter. Ιδιαίτερα ελκυστικό τρέιλερ, είναι η αλήθεια και από ότι βλέπουμε θα πρωταγωνιστήσει ανάμεσα στα φετεινά blockbuster. Ενδιαφέρουσα και η επιλογή του Τέιλορ Κιτς (Wolverine) στον πρωταγωνιστικό ρόλο.

We Wish You A Metal Xmas And A Headbanging New Year…Τhe Album!

2011-12-02T20:46:00.005+02:00

O Δεκέμβριος μπήκε. Και σε γιορτινό πνεύμα ακούμε παντού χριστουγεννιάτικα τραγούδια. Ε λοιπόν όχι! Πίσω στο 2008, θέλωντας να ξεφύγουν από τα τετριμμένα, πολλά γνωστά ονόματα στο χώρο της Μetal, όπως: Rοnnie James Dio, Dave Grohl, Billy Gibbons, Alice Cooper, John 5, George Lynch, Steve Morse και άλλοι καταξιωμένοι καλλιτέχνες ένωσαν τις φωνές και τις ηλεκτρικές τους κιθάρες και το στούντιο περιλούστηκε με μια γιορτινή Heavy Metal ατμόσφαιρα. Το αποτέλεσμα απλά μαγικό. Κάθε χρόνο η δισκάρα αυτή παίζει σε κάθε metal σπίτι, αμάξι κ.τ.λ.

Πάρτε μια γεύση:

Με καινούριο άλμπουμ το Φεβρουάριο οι UFO

2011-12-02T20:24:00.003+02:00

Οι βρετανοί μύθοι της Hard Rock σκηνής επιστρέφουν με νέο και πολλά υποσχόμενο δίσκο, έπειτα από τρία περίπου χρόνια δισκογραφικής τους απουσίας. Με σωρεία συναυλιών σε όλη τη Βρετανία, οι UFO θα προωθήσουν το “Seven Deadly”, το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 28 Φεβρουαρίου. Αναμένουμε.

Απολαύστε τον τραγουδιστή και τον κιθαρίστα των QUEENSRΫCHE Acoustic Live!

2011-12-02T20:11:00.006+02:00

Έπειτα από συνεννόηση γνωστής εταιρείας κρασιού με τον Frontman του συγκροτήματος, Geoff Tate, έγινε ένα acoustic live στο κατάστημα για προώθηση και των προϊόντων της εν λόγω εταιρείας αλλά και της τελευταίας δισκογραφικής δουλειάς του συγκροτήματος “Dedicated To Chaos” που κυκλοφόρησε τον περασμένο Ιούνιο.

Απολαύστε τους:

Αποσύρεται ο ντράμερ των TESTAMENT

2011-12-02T19:53:00.002+02:00

Και επίσημα πλέον ο Paul Bostaph αποτελεί παρελθόν από το συγκρότημα, αφού σε δήλωσή του ο Frontman των Τestament είπε πως για λόγους «σοβαρού τραυματισμού» ο Bostaph δεν μπορούσε να συνεχίσει ως ντράμερ στην ηχογράφηση του καινούριου τους άλμπουμ “The Dark Roots Of Earth”. Ακόμα, δήλωσε πως ο Bostaph ξεκινάει κάτι δικό του. Παρόλα αυτά, ξεκαθάρισε πως ο Gene Hogian (ντράμερ μεγάλων ονομάτων) θα είναι μόνο προσωρινός ντράμερ και ότι απλά θα παίξει για τον καινούριο δίσκο του συγκροτήματος. Τέλος, ο Chuck Billy είπε πως έχουν αρχίσει να ψάχνουν για μόνιμο αντικαταστάτη του Bostaph μέσα από ακροάσεις.

Οι ταινίες που θα πρωταγωνιστήσουν φέτος στα βραβεία Όσκαρ (;) (μέρος δεύτερο)

2011-12-02T17:14:00.002+02:00

(συνεχίζεται από το πρώτο μέρος)

Moneyball [imdb]
του Μπένεττ Μίλλερ

Ο Μπραντ Πιτ δήλωσε πως δεν έχει καμία σχέση με τα αθλητικά και δεν τα παρακολουθεί σχεδόν ποτέ, γι' αυτό και το να επιλεγεί για το ρόλο του μάνατζερ, Μπίλι Μπιν του προξένησε έκπληξη. Παρόλα αυτά, όσοι είδαν την ταινία είπαν ότι πρόκειται για μια από τις πιο μεστές ερμηνείες της καριέρας του. Η ταινία, που αναφέρεται σε έναν μάνατζερ μπέιζμπολ που κάνει επιλογές παικτών για την ομάδα του βάσει στατιστικών, θα κάνει πρεμιέρα στις ελληνικές αίθουσες στις 8 Δεκεμβρίου. Λέτε να έρθει η τρίτη υποψηφιότητα για τον 48χρονο ηθοποιό; Πιθανότατα!

War Horse [imdb]
του Στίβεν Σπίλμπεργκ

O βραβευμένος με τρία Όσκαρ Στίβεν Σπίλμπεργκ σκηνοθετεί ένα πολεμικό δράμα, για έναν άνδρα και το αγαπημένο του άλογο, με φόντο τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Πρόκειται για το πρώτο δράμα που σκηνοθετεί ο Αμερικανός μετά το Μόναχο του 2005. Μόνο και μόνο ότι το όνομα του Σπίλμπεργκ, αποτελεί εγγύηση πως φέτος θα είναι ένα από τα φαβορί. Στην Ελλάδα, μάλλον θα αργήσουμε ακόμη να τη δούμε...

The Iron Lady [imdb]
της Φιλίντα Λόιντ

Η Μάργαρετ Θάτσερ είναι στη συνείδηση του κόσμου η Σιδηρά Κυρία, η βιογραφική ταινία της Φιλίντα Λόιντ, όμως έχει ως στόχο να αναδείξει και άλλες πτυχές της προσωπικότητάς της. Στο ρόλο της Θάτσερ, η 62άχρονη, βραβευμένη 2 φορές από την Ακαδημία, Μέριλ Στριπ. Το γεγονός ότι η Μέριλ Στριπ έχει μέχρι στιγμής στην καριέρα της συνολικά 16 υποψηφιότητες, την χρίζει φαβορί για ακόμη μία. Αν συνυπολογίσουμε το γεγονός ότι οι βιογραφίες ... αρέσουν στην Ακαδημία και ότι έχει να βραβευτεί από το 1983, δεν είναι καθόλου απίθανο να καταλήξει στο τέλος της βραδιάς με το χρυσό αγαλματάκι.

Extremely Loud and Incredibly Close [imdb]
του Στίβεν Ντάλντρι

Οι βραβευμένοι με Όσκαρ Τομ Χανκς και Σάντρα Μπούλοκ συμπρωταγωνιστούν στην κινηματογραφική μεταφορά του συγκινητικού μυθιστορήματος του Τζόναθαν Σάφραν Φόερ. Τόσο ο συγγραφέας ο ίδιος, όσο και το βιβλίο αποτελούν το επίκεντρο διαμάχης μεταξύ κριτικών και αναγνωστών. Μένει να δούμε πρώτον αν η ταινία του Ντάλντρι (Μπίλι Έλιοτ, Οι Ώρες, Ο Αναγνώστης) θα καταφέρει να κερδίσει θαυμαστές και επικριτές του βιβλίου και συνεπώς και την Ακαδημία. Ήδη πάντως, στα γραφεία στοιχημάτων συγκαταλέγεται στα φαβορί για την κατηγορία του διασκυεασμένου σεναρίου.

Μέχρι εκείνο το βράδυ του Φεβρουαρίου που θα γίνει η απονομή των βραβείων Όσκαρ μεσολαβεί ένα αρκετά μεγάλο διάστημα. Δεν μπορούμε ακόμα να πούμε ποια ταινία θα πρωταγωνιστήσει με σιγουριά και να της δώσουμε τον τίτλο του φαβορί. Μέχρι στιγμής ξεχωρίζουν το The Artist και το Descendants. Μην σας κάνει εντύπωση, όμως αν εκείνο το βράδυ βραβευτούν το My Week With Marilyn, όπου απ' ότι έχει ακουστεί η Μισέλ Γουίλλιαμς είναι εξαιρετική, το Girl With the Dragon Tattoo (αν και δύσκολα βραβεύονται διασκευές), το 50/50 με τον αγαπημένο νεοεισερχόμενο στην ελίτ του Χόλιγουντ, Τζόσεφ Γκόρντον-Λέβιτ, ή η φανταστική Τίλντα Σουίντον για το We Need To Talk About Kevin.

Επίσης, προσωπική μου εκτίμηση είναι πως υποψηφιότητες θα λάβουν και το τελευταίο μέρος του Χάρι Πότερ, το Dangerous Method, το Ides of March (Κλούνεϊ είναι αυτός!), το Drive (το καλύτερο Soundtrack που έχουμε ακούσει εδώ και καιρό) και ο Tin Tin.

Είναι τελικά ο Μουρίνιο ο ροκ σταρ της χρονιάς;

2011-12-02T00:04:00.001+02:00

Έχει παιχτεί πάρα πολύ σήμερα η είδηση ότι η Ισπανική έκδοση του περιοδικού Rolling Stone ανακήρυξε το Ζοσέ Μουρίνιο ροκ σταρ της χρονιάς. Το γεγονός αυτό μπορεί να παράγει δύο συμπεράσματα: πρώτον ότι σε ολόκληρη την Ισπανία δεν υπάρχει κανένας πιο "ροκ" τύπος από το μεσήλικα, κοστουμαρισμένο τεχνικό και δεύτερον συνεπώς, ότι οι εποχές που τύποι όπως ο Bon Jovi και ο Steven Tyler έκαναν χιλιάδες πιτσιρικάδες ανά τον κόσμο να αφήνουν μακρά κώμη και να ντύνονται με δερμάτινα ανήκουν στο παρελθόν!

Έτσι λοιπόν προκύπτει το ερώτημα: πόσο ροκ είναι τελικά ο Πορτογάλος;
Η αλήθεια είναι πως δεν έχω διαβάσει το αφιέρωμα του περιοδικού για να έχω άποψη για τους λόγους που τους έκαναν να τον επιλέξουν. Η επιλογή του Μουρίνιο ακούγεται κάπως παράταιρη με το concept του απόλυτου ροκ σταρ, αλλά σε δεύτερη σκέψη... Λες;

Χαραγμένη έχει μείνει ακόμα στη μνήμη μου η βραδιά που η Μπαρτσελόνα κατέκτησε το ισπανικό σούπερ καπ, γύρω στα τέλη Αυγούστου και ο Μουρίνιο σε μια στιγμή έντασης έπαιξε σφαλιάρες (!) με τον Πουγιόλ της Μπαρτσελόνα. Προσθέστε στο ότι είναι θερμόαιμος και τις εμπρηστικές δηλώσεις που συνηθίζει να κάνει πριν τους αγώνες, αλλά και την αλαζονία που δείχνει και έχετε μια πρώτη άποψη του πορτρέτου ενός σύγχρονου ροκ σταρ.

Είναι νέος (σχετικά), επιτυχημένος, ωραίος, καλός στη δουλειά του, ψωνάρα, το μόνο που του λείπει είναι να τραγουδάει ροκιές. Αλλά, αλήθεια πόσοι το κάνουν στις μέρες μας;

Υποψηφιότητες Hard Rock/Metal Performance για τα Grammy Awards 2011

2011-12-01T23:40:00.008+02:00

Αν μπορεί κάποιος να πει κάτι ευχάριστο και θετικό για το 2011, αυτό σίγουρα θα ήταν για τις ανέλπιστα μουσικές "ηδονές" που κατα καιρούς μας προσέφερε. Και με το που είδα τις υποψηφιότητες Hard Rock/Metal Performance για τα Grammy, τότε ικανοποιήθηκα ακόμα περισσότερο γιατί δεν ήμουν ο μόνος που στάθηκε σε αυτό.

Και αρχίζουμε:

"On The Backs Of Angels" — Dream Theater
Το πιο πειραματικό και συνάμα πολυσύνθετο τραγούδι των υποψηφιοτήτων. Θα μου πεις "εννοείται, αφού είναι Dream Theater!". Και φυσικά για ακόμα ένα δίσκο η μπάντα με τους σπουδαίους μουσικούς δεν ξέφυγε από τα τετριμμένα (και κατά τη γνώμη μου καλά έκανε). Με τον Mike Portnoy να αποτελεί παρελθόν, και τον Μike Mangini να τον υποδέχεται, έβγαλαν το ενδέκατο τους άλμπουμ "A Dramatic Turn Of Events", που αν μη τι άλλο κρίθηκε ως δισκάρα. Το "On The Backs Of Angels" που αποτελεί και το πρώτο κομμάτι του δίσκου, πρόκειται για ένα εφ' όλης της ύλης πειραματικό και progressive κομματάκι στο στυλ που μας έχουν συνηθίσει οι Dream Theater τόσα χρόνια.

Highlight: Ο συνδυασμός ηλ. κιθάρας και αρμονίου στο συγκεκριμένο κομμάτι

"White Limo" — Foo Fighters

Ακούγοντας το για πρώτη φορά στο ραδιόφωνο σκέφτηκα "Ωραίος συνδυασμός Thrash-Punk-Death Metal"! Όταν άκουσα τον εκφωνητή να λέει "Foo Fighters" είπα "Ναι καλά φιλαράκι. Μάλλον τους μπέρδεψες". Και όμως. Δεν ακούς και πολύ συχνά τον Dave Grohl να βγάζει τέτοιες κραυγές. Στο βίντεο πάντως, όλα τα λεφτά ο Lemmy που οδηγεί την "White Limo"

Highlight: To riff είναι και πολύ Thrash!

"Curl Of The Burl" — Mastodon

Οι "νεότεροι" στο χώρο που κατάφεραν σε μικρό χρονικό διάστημα να εδραιωθούν στην παγκόσμια μουσική σκηνή ως ένα συγκρότημα που με τον καιρό κατάφερε να συνδυάσει Sludge-Progressive-Stoner-Alternative-Groove Metal. Ένα συνονθύλευμα Metal με λίγα λόγια. Είχαμε και την ευκαιρία πρόσφατα να τους απολαύσουμε στο Sonisphere τον περασμένο Ιούνιο.

Highlight: To ρεφραίν και τους στίχους έχει σιγοτραγουδήσει πολύς κόσμος. Σου μένουν.

"Public Enemy No. 1" — Megadeth

Σειρά έχουν οι εμπειρότεροι στο χώρο. Είχαμε κάνει και review πρόσφατα για το "Th1rt3en" το οποίο δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις.

Ηighlight: Oι στίχοι του "Public Enemy No. 1" έχουν γραφτεί για τον Al Capone!

"Blood In My Eyes" — Sum 41

Οι Καναδοί με το πέμπτο προσωπικό τους άλμπουμ "Screaming Bloody Murder" έθεσαν τον πήχη της Punk Rock μουσικής ακόμα πιο ψηλά. Το κομμάτι από την αρχή μέχρι το τέλος σε κρατάει "ξύπνιο" και δεν κρεμάει ούτε δευτερόλεπτο. Περιέχει έντονη συναισθηματική φόρτιση και αυτό φαίνεται.

Highlight: Φήμες κυκλοφορούν πως το τραγούδι το έγραψε ο Deryck Whibley για το χωρισμό του με την Avril Lavigne

Ακούω γνώμες για τις υποψηφιότητες και προβλέψεις για νικητή.

Για την ιστορία να υπενθυμίσουμε πως το 2010 το βραβείο για "Best Hard Rock Performance" το πήραν οι AC/DC με το "War Machine", και το βραβείο για "Best Metal Performance" οι Judas Priest με το "Dissident Aggressor"

Κόκκινη Κορδέλα

2011-12-01T18:44:00.000+02:00

Κάθε χρόνο, την 1η Δεκεμβρίου, βομβαρδιζόμαστε από μηνύματα που αφορούν την πρόληψη και την αντιμετώπιση μιας μάστιγας των σύγχρονων κοινωνιών που ονομάζεται AIDS. Εμείς δεν είμαστε εδώ, ούτε για να υπενθυμίζουμε ότι η χρήση προφυλακτικού δεν είναι αποκλειστικά τρόπος αντισύλληψης, ούτε για να αποδεικνύουμε με επιστημονικές μεθόδους ότι τα στερεότυπα που συσχετίζουν τον ιό με τους ομοφυλόφιλους και ναρκομανείς είναι λανθασμένα. Ας το κάνουν αυτό άλλοι, πιο σχετικοί επί του θέματος.
Αυτό που μπορούμε εμείς να κάνουμε, από τη μεριά μας είναι να κάνουμε μια αναδρομή στο πώς έχει αντιμετωπιστεί ο ιός από την τέχνη και την pop culture, δείχνοντας έτσι πως η ασθένεια δεν κάνει διακρίσεις ανάμεσα σε πλούσιους και φτωχούς, ομοφυλόφιλους και ετεροφυλόφιλους, θρύλους στο χώρο τους και "κοινούς θνητούς".

Η ταινία Φιλαδέλφεια (1993)

Ήταν η ταινία που καθιέρωσε τον Τομ Χανκς στην ελίτ του αμερικανικού κινηματογράφου. Στιγματίζει την προκατάληψη, την άγνοια, την απανθρωπιά που διακατείχε την κοινωνία, όταν ο ιός άρχισε να κάνει την εμφάνισή του. Μέσα από όλα αυτά και το σκοτάδι που τα περιβάλλει, αναδεικνύεται μια άλλη πλευρά της ανθρώπινης φύσης που υποφέρει, σε αρκετές περιπτώσεις συγχωρεί, και στο τέλος δικαιώνεται. Συγκλονίζει η σκηνή του μονολόγου στον ήχο του La Mamma Morta της Μαρία Κάλλας, από την οποία αναδύονται σε κλιμάκωση το μελαγχολικό χαμόγελο, ο πόνος και η τραγωδία.

To μιούζικαλ Rent

Είχαμε την ευκαιρία να το παρακολουθήσουμε με ελληνικό καστ και αρκετά καλή μετάφραση και ερμηνείες πρόσφατα. Αν και το Aids δεν είναι το βασικό θέμα του έργου, παρουσιάζεται σαν το εμπόδιο στην μποέμικη ζωή που κάνουν οι πρωταγωνιστές. Το AIDS είναι η δυσκολία που όπως κάθε ανίατη ασθένεια αρχικά ενώνει και εσχάτως χωρίζει οριστικά ανθρώπινα όντα.
H ροκ όπερα, έχει αποσπάσει βραβείο Πούλιτζερ και αρκετά Τόνυ στην πορεία της στο Μπρόντγουεϊ.

Freddie Mercury - The Show Must Go On

Ποιος δεν έχει ακούσει για τον τραγικό πρόωρο θάνατο του τραγουδιστή των Queen; Υπήρξε η περίπτωση που ο κόσμος αναφώνησε στην ιδέα ότι ακόμα και αν είσαι παγκοσμίου φήμης ροκ σταρ κινδυνεύεις από την ασθένεια. Θα ήθελα να σταθούμε στο κομμάτι Show Must Go On. Παρότι όλοι το γνωρίζουν και το έχουν ακούσει, σε διάφορες περιπτώσεις από αποχωρήσεις παικτών ριάλιτι σόου μέχρι σε αφιερώματα για ποδοσφαιριστές που αποσύρονται από την ενεργό δράση, σχετικά λίγοι γνωρίζουν για ποιο λόγο γράφτηκε. Το κομμάτι έγραψε ως επί το πλείστον ο Brian May σαν χρονικό της υπεράνθρωπης προσπάθειας του Freddie Mercury να τραγουδά και να διασκεδάζει τους θαυμαστές του, παρότι πλησίαζε το τέλος της ζωής του, καταβεβλημένος από την ασθένεια.

Magic Johnson - Σουπερ σταρ, θύμα προκατάληψης, πρέσβης της ελπίδας

Ακόμα μνημονεύεται ως ένας από τους μεγαλύτερους μπασκετμπολίστες που πάτησαν τα παρκέ. Όταν διαγνώστηκε με ΗΙV και η ανακοίνωσή του να απομακρυνθεί από τα γήπεδα λόγω του ότι ήταν οροθετικός, έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία για τους φίλους του αθλήματος και όχι μόνο. Μέχρι τότε, η νόσος ήταν αποκλειστικά - για την κοινή γνώμη-, "πάθημα" των gay. Πώς γινόταν ένας αθλητής-είδωλο, γνωστός για τις γυναικείες του κατακτήσεις, να είναι φορέας του AIDS;
Η αλήθεια είναι πως έπεσε θύμα προκατάληψης ακόμα και από συναδέλφους του, που όταν αποφάσισε να επιστρέψει δεν τον ήθελαν πίσω στα παρκέ. Ο Μagic, ωστόσο, κατάφερε με τη λήψη ισχυρών κοκτέιλ φαρμάκων να ξεπεράσει την ασθένεια, και να μην νοσήσει τελικά ποτέ.
Από την απόσυρσή του από τα γήπεδα και έπειτα, έχει υπάρξει πρέσβης της πρόληψης κατά του ιού.

Ανακοινώθηκαν οι υποψηφιότητες για τα 54α Grammy

2011-12-01T16:40:00.000+02:00

Ανακοινώθηκαν χθες οι υποψηφιότητες για τα βραβεία Grammy για το 2011, και πλην μερικών εξαιρέσεων, χαρακτηρίζονται αναμενόμενες. Οι Foo Fighters, η Adele, και ο Kanye West "εξαργυρώνουν" μια πάρα πολύ καλή χρονιά γι'αυτούς, λαμβάνοντας πολλαπλές υποψηφιότητες. Από κοντά, με αρκετές υποψηφιότητες και μάλιστα σε βασικές κατηγορίες, βρίσκεται και ο Bruno Mars. Το συγκρότημα του Dave Grohl, κυκλοφόρησε ένα φανταστικό άλμπουμ, που τους καθιέρωσε σαν ένα από τα σπουδαιότερα ροκ συγκροτήματα της γενιάς μας. Γι'αυτό άλλωστε κατέληξε με 6 υποψηφιότητες, όσες και η Adele. Η νεαρή Βρετανίδα βρισκόταν διαρκώς στα ραδιόφωνα και αδιάκοπα στα charts, μετά την κυκλοφορία του 21 τον Απρίλιο. Τις περισσότερες, όμως υποψηφιότητες είχε ο ράπερ Kanye West με επτά.

Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι οι Red Hot Chili Peppers απέσπασαν μόλις μία υποψηφιότητα, αυτή του καλύτερου ροκ άλμπουμ για το Ι'm With You. Μια κατηγορία, την οποία έχει μάλλον ... σίγουρη το Wasting Light των Foo Fighters.

Αναλυτικά οι υποψηφιότητες: (Εδώ σας παρουσιάζουμε τις πιο γνωστές κατηγορίες. Για ολόκληρη τη λίστα, δείτε το Official Site των Grammy Awards)

Album Of The Year:
21 — Adele
Wasting Light — Foo Fighters
Born This Way — Lady Gaga
Doo-Wops & Hooligans — Bruno Mars
Loud — Rihanna

Record Of The Year:
"Rolling In The Deep" — Adele
"Holocene" — Bon Iver
"Grenade" — Bruno Mars
"The Cave" — Mumford & Sons
"Firework" — Katy Perry

Best New Artist:
The Band Perry
Bon Iver
J. Cole
Nicki Minaj
Skrillex

Song Of The Year:
"All Of The Lights" — Jeff Bhasker, Malik Jones, Warren Trotter & Kanye West, songwriters
(Kanye West, Rihanna, Kid Cudi & Fergie)
"The Cave" — Ted Dwane, Ben Lovett, Marcus Mumford & Country Winston, songwriters (Mumford & Sons)
"Grenade" — Brody Brown, Claude Kelly, Philip Lawrence, Ari Levine, Bruno Mars & Andrew Wyatt,
songwriters (Bruno Mars)
"Holocene" — Justin Vernon, songwriter (Bon Iver)
"Rolling In The Deep" — Adele Adkins & Paul Epworth, songwriters (Adele)

Best Pop Solo Performance
"Someone Like You" — Adele
"Yoü And I" — Lady Gaga
"Grenade" — Bruno Mars
"Firework" — Katy Perry
"F***in' Perfect" — Pink

Best Pop Duo/Group Performance
"Body And Soul" — Tony Bennett & Amy Winehouse
"Dearest" — The Black Keys
"Paradise" — Coldplay
"Pumped Up Kicks" — Foster The People
"Moves Like Jagger" — Maroon 5 & Christina Aguilera

Best Dance Recording
"Raise Your Weapon" — Deadmau5 & Greta Svabo Bech
"Barbra Streisand" — Duck Sauce
"Sunshine" — David Guetta & Avicii
"Call Your Girlfriend" — Robyn
"Scary Monsters And Nice Sprites" — Skrillex
"Save The World" — Swedish House Mafia

Best Rock Performance
"Every Teardrop Is A Waterfall" — Coldplay
"Down By The Water" — The Decemberists
"Walk" — Foo Fighters
"The Cave" — Mumford & Sons
"Lotus Flower" — Radiohead

Best Hard Rock/Metal Performance
"On The Backs Of Angels" — Dream Theater
"White Limo" — Foo Fighters
"Curl Of The Burl" — Mastodon
"Public Enemy No. 1" — Megadeth
"Blood In My Eyes" — Sum 41

Best Rock Album
Rock 'N' Roll Party Honoring Les Paul — Jeff Beck
Wasting Light — Foo Fighters
Come Around Sundown — Kings Of Leon
I'm With You — Red Hot Chili Peppers
The Whole Love — Wilco

Best Alternative Music Album
Bon Iver — Bon Iver
Codes and Keys — Death Cab For Cutie
Torches — Foster The People
Circuital — My Morning Jacket
The King of Limbs — Radiohead

Best Traditional R&B Performance
"Sometimes I Cry" — Eric Benét
"Fool For You" — Cee Lo Green & Melanie Fiona
"Radio Message" — R. Kelly
"Good Man" — Raphael Saadiq
"Surrender" — Betty Wright & The Roots

Best R&B Album
F.A.M.E. — Chris Brown
Second Chance — El DeBarge
Love Letter — R. Kelly
Pieces Of Me — Ledisi
Kelly — Kelly Price

Best Rap/Sung Collaboration
"Party" — Beyoncé & André 3000
"I'm On One" — DJ Khaled, Drake, Rick Ross & Lil Wayne
"I Need A Doctor" — Dr. Dre, Eminem & Skylar Grey
"What's My Name?" — Rihanna & Drake
"Motivation" — Kelly Rowland & Lil Wayne
"All Of The Lights" — Kanye West, Rihanna, Kid Cudi & Fergie

Best Rap Performance
"Look At Me Now" — Chris Brown, Lil Wayne & Busta Rhymes
"Otis" — Jay-Z & Kanye West
"The Show Goes On" — Lupe Fiasco
"Moment 4 Life" — Nicki Minaj & Drake
"Black And Yellow" — Wiz Khalifa

Best Country Solo Performance
"Dirt Road Anthem" — Jason Aldean
"I'm Gonna Love You Through It" — Martina McBride
"Honey Bee" — Blake Shelton
"Mean" — Taylor Swift
"Mama's Song" — Carrie Underwood

Best Country Song
"Are You Gonna Kiss Me Or Not" — Jim Collins & David Lee Murphy, songwriters (Thompson Square)
"God Gave Me You" — Dave Barnes, songwriter (Blake Shelton)
"Just Fishin'" — Casey Beathard, Monty Criswell & Ed Hill, songwriters (Trace Adkins)
"Mean" — Taylor Swift, songwriter (Taylor Swift)
"Threaten Me With Heaven" — Vince Gill, Amy Grant, Will Owsley & Dillon O'Brian, songwriters (Vince Gill)
"You And Tequila" — Matraca Berg & Deana Carter, songwriters (Kenny Chesney Featuring Grace Potter)

Best Americana Album
Emotional Jukebox — Linda Chorney
Pull Up Some Dust And Sit Down — Ry Cooder
Hard Bargain — Emmylou Harris
Ramble At The Ryman — Levon Helm
Blessed — Lucinda Williams

Best Blues Album
Low Country Blues — Gregg Allman
Roadside Attractions — Marcia Ball
Man In Motion — Warren Haynes
The Reflection — Keb' Mo'
Revelator — Tedeschi Trucks Band

Best Folk Album
Barton Hollow — The Civil Wars
I'll Never Get Out Of This World Alive — Steve Earle
Helplessness Blues — Fleet Foxes
Ukulele Songs — Eddie Vedder
The Harrow & The Harvest — Gillian Welch

Οι Arcturus επιστρέφουν στην Αθήνα

2011-11-30T18:22:00.002+02:00

Δελτίο Τύπου

Οι ARCTURUS επιστρέφουν στην ενεργό δράση και έρχονται στην Αθήνα για να δώσουν τη δεύτερη συναυλία τους μετά την πολυθρύλητη επανασύνδεσή τους!

ΣΑΒΒΑΤΟ 4 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2011 GAGARIN 205, ΑΘΗΝΑ
Ακροβατώντας μεταξύ majestic black metal και experimental avant-garde art rock, οι Arcturus, αυτό το διεθνώς αναγνωρισμένο supergroup δίνει τις πιο εντυπωσιακές συναυλίες και γεννά αντιδράσεις στο κοινό του που κανείς άλλος δεν καταφέρνει. Ο πιο συνηθισμένος όρος που συνοψίζει την ουσία της ύπαρξής τους είναι: “weird”.

Οι Arcturus είναι από μόνοι τους μουσικό είδος που δεν μπορεί να αντιγραφεί. Μουσική ιδιοφυΐα, «ντυμένη» με τον μανδύα της metal. Με την μπαρόκ μουσική αισθητική και τη μεσαιωνική αύρα που τους περιβάλλει ισορροπούν μεταξύ ντελίριου και ευθυμίας, εκτοξεύοντας τον ακροατή στο χωροχρόνο.

Για ένα συγκρότημα με τόσες αλλαγές στο line up θα τους χαρακτήριζε κανείς «δύσκολους». Για τους Arcturus όμως, οι αλλαγές που έχουν κάνει στη σύνθεσή τους ως συγκρότημα, έχουν αποφέρει καρπούς: κάθε φορά και έναν καινούριο δίσκο. Το νέο αίμα φαίνεται να αναζωογονεί τους υπόλοιπους, δημιουργώντας αριστουργήματα της metal σκηνής.

Πριν τους Arcturus ήταν οι Mortem, το death metal συγκρότημα που απέκτησε σάρκα και οστά το 1987 από τους Steinar (Sverd), Jan (Hellhammer), και Marius και κυκλοφόρησαν το 1989 το Slow Death. Μετά την αποχώρηση του Marius, οι Mortem άλλαξαν το όνομά τους σε Arcturus το 1990, αποποιούμενοι κατά αυτόν τον τρόπο την ταμπέλα «death metal συγκρότημα». Τον επόμενο χρόνο με τα νέα μέλη Kristoffer Rygg, Carl August Tidemann και Skoll, κυκλοφόρησαν το ΕΡ My Angel.

Από το 1993 και για περίπου μία δεκαετία ο Kristoffer Rygg (ο Garm, των Ulver) εκτελούσε χρέη τραγουδιστή. Μέσα σε εκείνο το χρονικό διάστημα κυκλοφόρησαν τα πιο γνωστά τους άλμπουμ: Το συλλεκτικό ΕΡ και black metal classic Constellation, το Aspera Hiems Symfonia, το La Masquerade Infernale (ευτυχώς όχι The Satanist όπως προοριζόταν αρχικά), το The Sham Mirrors και φυσικά το remixed αριστούργημα Disguised Masters. Για το τελευταίο συνεργάστηκαν με Νορβηγούς καλλιτέχνες εκτός της metal σκηνής, δημιουργώντας το πιο περίεργο και πιο πειραματικό υλικό που έχουν κυκλοφορήσει οι Arcturus μέχρι σήμερα.

Οι φήμες για διάλυση ακολουθούν τους Arcturus από το 2002 μέχρι το 2007, ενώ συνεχίζουν να πραγματοποιούν περιοδείες. Το 2005 κυκλοφορούν το τελευταίο τους άλμπουμ, Sideshow Symphonies, με μόνιμο πλέον τραγουδιστή τον Simen Hestnaes (a.k.a. ICS Vortex, γνωστός από τους Dimmu Borgir – που ανέλαβε τα ηνία μετά από μια μικρή θητεία του Oyvid Haegeland των Spiral Architects). Το 2007 ο Vortex επιβεβαιώνει τις φήμες καλωσορίζοντας το συναυλιακό κοινό στη Μελβούρνη της Αυστραλίας με τα λόγια "Καλώς ήρθατε στην τελευταία – ever – συναυλία των Arcturus".

Αυτή ήταν η πιο επίσημη ανακοίνωση μέχρι το 2011 που άρχισαν να γίνονται κινήσεις για την πραγματοποίηση μιας ακόμα περιοδείας.

Και ναι!
Οι Arcturus επιστρέφουν!
Μετά από 4 ολοκληρωμένα άλμπουμ και 20 χρόνια μουσικής δημιουργίας, οι Arcturus έρχονται στην Αθήνα, με το πιο δυναμικό τους line up, το Σάββατο 4 Φεβρουαρίου στο Gagarin 205!

Κι εμείς θα είμαστε εκεί, waiting for their late, late return...
Current Line Up
Steinar Sverd Johnsen – keyboards
Jan Axel "Hellhammer" Blomberg – drums
Knut Magne Valle – guitar
Hugh "Skoll" Mingay – bass
Tore Moren – guitar
Simen “ICS Vortex” Hestnaes - vocals

*Ο Αρκτούρος είναι το πιο φωτεινό αστέρι στο βόρειο ημισφαίριο και το τέταρτο πιο φωτεινό αστέρι στο νυχτερινό ουρανό. Είναι ορατό και από τα δύο ημισφαίρια, κάτι που το κάνει αρκετά σπάνιο. Ανήκει στον αστερισμό του Βοώτη και παίρνει το όνομά του από τα Αρχαία Ελληνικά που σημαίνει «Προστάτης των αρκούδων»

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
Η προπώληση των εισιτηρίων συνεχίζεται!
Η τιμή του εισιτηρίου είναι 29 €

ΣΗΜΕΙΑ ΠΡΟΠΩΛΗΣΗΣ

Αθήνα
TICKET HOUSE Πανεπιστημίου 42 (εντός της στοάς).
Τηλέφωνο Επικοινωνίας: 210 3608 366

Θεσσαλονίκη
MUSIC LAND Μητροπόλεως 102
Τηλέφωνο Επικοινωνίας: 2310 264 880

Online Sales ή αγορές με πιστωτική κάρτα, 24 ώρες/ωρο:
www.ticketpro.gr | www.tickethouse.gr

VENUE INFO
GAGARIN 205 Λιοσίων 205
τηλ.: 215 5400888

Οι ταινίες που θα πρωταγωνιστήσουν φέτος στα βραβεία Όσκαρ (;) (μέρος πρώτο)

2011-11-29T22:19:00.000+02:00

Σιγά σιγά, προσεγγίζουμε την εποχή που τα στοιχήματα δεν είναι αποκλειστικά ανδρική υπόθεση: την awards season του Hollywood. Πέρα από αυτό όμως, τα βραβεία του Hollywood, τα Όσκαρ δηλαδή, το πρελούδιό τους, οι Χρυσές Σφαίρες, καθώς και τα υπόλοιπα "μικρά τους αδερφάκια" (πχ Screen Actors Guild Awards), αποτελούν μια καλή ευκαιρία να ρίξουμε μια ματιά στον ποιοτικό αμερικανικό κινηματογράφο, καθώς και τα γούστα των Αμερικανών σινεφίλ και όχι μόνο. Τα βραβεία αυτά θέτουν τάσεις στον παγκόσμιο κινηματογράφο, αφού αποτελούν μέτρο σύγκρισης και ακόμα και μία βράβευση είναι ικανή να χτίσει μια ολόκληρη καριέρα.
Καθώς πλησιάζει ο Δεκέμβριος, οπότε και παρουσιάζονται οι υποψηφιότητες για τις Χρυσές Σφαίρες (Τετάρτη 15 Δεκεμβρίου αναμένεται να τις γνωρίζουμε), σας παρουσιάζουμε ορισμένες ταινίες που έχουν "κερδίσει" κοινό και/ή κριτικούς και πιστεύουμε πως θα δηλώσουν παρόν για τα φετεινά βραβεία.

The Artist [imdb]
του Michel Hazanavicius

Ο Γάλλος λιθουανικής καταγωγής σκηνοθέτης παρουσιάζει ένα βωβό φιλμ νουάρ. Έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Καννών και κέρδισε τις εντυπώσεις, γι'αυτό αναμένεται να κερδίσει και τους Αμερικανούς. Πρόκειται για ένα δράμα που αναπαράγει την χρυσή εποχή του Hollywood. Αν και δεν το έχουμε δει ακόμη (κάνει πρεμιέρα στην Ελλάδα στις 22 Δεκεμβρίου), δείχνει να είναι το κάτι διαφορετικό που έλειπε από το αμερικανικό σινεμά τελευταία. Γιατί όχι;

The Descendants [imdb]
του Αλεξάντερ Πέιν

Στην Ελλάδα δεν θα το παρακολουθήσουμε μέχρι τις 12 Ιανουαρίου του 2012, αλλά αυτό δε σημαίνει πως δεν ανυπομονούμε για αυτό. Πρόκειται για την νέα ταινία του αγαπημένου παιδιού του Hollywood και ομογενή Αλεξάντερ Πέιν, που επιστρέφει με την πρώτη του σκηνοθετική απόπειρα μετά το Όσκαρ Σεναρίου για το Sideways (2004). Ο πρωταγωνιστικός ρόλος του Τζορτζ Κλούνεϊ μπαίνει στα συν, μιας και τον συμπαθήσαμε ακόμη περισσότερο, στο ρόλο του στην ταινία Up in the Air.

Midnight in Paris [imdb]
του Γούντυ Άλλεν

Στα ... γεράματα ο Γούντυ Άλλεν αποφάσισε να γνωρίσει την Ευρώπη. Μετά το Vicky Christina Barcelona, o σκηνοθέτης και σεναριογράφος μας μεταφέρει στο Παρίσι της δεκαετίας του 1920, συστήνοντάς μας στους ... εφηβικούς του ήρωες. Εξαιρετικός ο Γουίλσον στον πρωταγωνιστικό ρόλο, Όσκαρ χωρίς Woody Allen δύσκολα γίνονται, οπότε μάλλον στα σίγουρα θα λάβει υποψηφιότητες.

The Help [imdb]
του Τέιτ Τέιλορ

Η δεκαετία του 1960 "πουλάει" στην Αμερική. Οι "Καμαριέρες", όπως μεταφράστηκε ο τίτλος στα ελληνικά, άρχισαν να προβάλλονται την περασμένη Πέμπτη στους ελληνικούς κινηματογράφους και για την ώρα έχει κερδίσει τους περισσότερους από όσους πήγαν να την δουν. Η ταινία άρεσε και στους περισσότερους κριτικούς για τις εξαιρετικά δυνατές ερμηνείες της (υπέροχη η Έμμα Στόουν, καθώς και η Οκτάβια Σπένσερ και η Βάιολα Ντέιβις) και δείχνει πως θα είναι ένα δυνατό αουτσάιντερ στα φετεινά βραβεία.

Hugo [imdb]
του Μάρτιν Σκορσέζε

Και εδώ ισχύει ό,τι και για τον Γούντι Άλλεν. Θυμηθείτε ταινία του Σκορσέζε που δεν προτάθηκε για Όσκαρ, τα τελευταία χρόνια... Δεν μπορείτε γιατί δεν γίνεται! Ειδικά όταν πρόκειται για μια από τις καλύτερες ταινίες για φέτος. Οικογενειακό, γλυκό και ταυτόχρονα δραματικό, ίσως να είναι ό,τι καλύτερο έχουμε δει από τον σκηνοθέτη του Ταξιτζή την τελευταία πενταετία (αν και προσωπικά, ενθουσιάστηκα και με το Shutter Island).

100 Greatest Guitarists Of All time (Rolling Stone)

2011-11-29T18:43:00.008+02:00

Τη δεύτερη λίστα (η πρώτη ήταν το 2003) για τους 100 μέγιστους κιθαρίστες όλων των εποχών δημοσίευσε το περιοδικό Rolling Stone. Η διαφορά στις δύο λίστες έγκειται στον τρόπο επιλογής των 100, πράγμα καθόλου απλό. Το 2003 λοιπόν, ο αρχισυντάκτης του περιοδικού Rolling Stone, David Fricke, έκανε μόνος του αυτή την επιλογή με τα δικά του κριτήρια. Και ας είμαστε ειλικρινείς και ρεαλιστές. Ποιος θα αναλάμβανε τέτοια πρωτοβουλία; Ξεθάβοντας πάμπολλα αρχεία του, ακούγοντας ό,τι κομμάτι περιέχει κιθάρα, κιθαρίστες μεγάλους από το παρελθόν και να επιλέξει κιόλας τους 100 καλύτερους; Εκτός από θεωρητική γνώση πρέπει να υπάρχει και η εμπειρική, που για πολλούς εκεί κρύβεται και η ουσία.
Εν έτει 2011 λοιπόν, ο Fricke αποφασίζει να φτιάξει καινούρια λίστα, παρέα με πολλούς γνώστες και ειδήμονες της κιθάρας όπως Ritchie Blackmore, Kirk Hammet, Robby Krieger, Alex Lifeson, Brian May, Tom Morello, Eddie Van Halen και άλλους πολλούς. Και με το που βγαίνει η λίστα άρχισαν τα όργανα. Επικρίσεις από παντού χωρίς εμπεριστατωμένες απόψεις και πολλές φορές πίσω από τη δύναμη που έχει το πληκτρολόγιο να σε κάνει απρόσωπο παντογνώστη με άποψη. Αφού με το που διάβασα τη σωρεία αρνητικών σχολίων ως προς τη λίστα για μια στιγμή σκέφτηκα «καλά, υπάρχουν τόσοι γνώστες της κιθάρας και με ό,τι αυτή συνεπάγεται, και είπαν στον Eddie Van Halen να ψηφίσει; Οι περισσότερες διενέξεις κινούνταν γύρω από την κατάταξη όσον αφορά το Top 10 και γιατί “αυτός” να είναι πάνω από “αυτόν”, και πως γίνεται “αυτός” να μην βρίσκεται στη δεκάδα και “ποιοι είναι όλοι αυτοί οι ηλίθιοι που ψηφίζουν”.
Εκεί σηκώνεις τα χέρια ψηλά. Πολλοί φυσικά με τεκμηριωμένες απόψεις, έσπευσαν πολύ σωστά να προτείνουν ονόματα που δεν υπήρχαν στη λίστα. Πραγματικά αν βάζαμε κιθαρίστες που άφησαν το στίγμα τους στο χώρο αυτό, η λίστα θα ξεπερνούσε τους 500. Γιατί ο κάθε κιθαρίστας, για να τον ξέρουν πολλοί, κάτι έχει αφήσει πίσω του και έχει στιγματίσει το χώρο της μουσικής με τον δικό του τρόπο. Ο τίτλος “100 Greatest…” είναι καθαρά υποκειμενικό θέμα για το ποιους θα συμπεριλάβει ο καθένας. Άλλο Top 10 έχει αυτός που ακούει Βlues ή Jazz, άλλο αυτός που ακούει Μetal, και άλλο αυτός που ακούει Flamengo ή Country κ.τ.λ.
Απλά ας μείνουμε στο γεγονός ότι το Rolling Stone ζήτησε από αρκετά ονόματα προσκείμενα στο χώρο, να ψηφίσουν με δικά τους κριτήρια ποιοι πιστεύουν ότι αξίζουν μια θέση στην περιβόητη αυτή λίστα. Και ας μη γελιόμαστε. Η οποιαδήποτε λίστα που φέρει την ονομασία “Greatest, The Top, The Best, The most” είναι τόσο πιασάρικη ώστε να δώσει τροφή για συζητήσεις και σχόλια. Οπότε, μια τέτοια λίστα μπορεί να είναι υποκειμενική μέχρι ενός σημείου αν πίσω από αυτή κρύβονται άτομα τα οποία δεν μπορείς για κανένα λόγο να ακυρώσεις και να αμφισβητήσεις. Από την άλλη δε, ο καθένας μπορεί να κάνει μια τέτοια λίστα προσωπική αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα είναι αντιπροσωπευτική για όλο τον κόσμο. Όπως και αυτή του Rolling Stone. Παρόλα αυτά δεν παύει να είναι μια ενδιαφέρουσα λίστα, στην οποία αξίζει να σταθεί ο κάθε λάτρης της μουσικής.

Οι πρώτοι 30 της λίστας:

01. Jimi Hendrix 
02. Eric Clapton 
03. Jimmy Page 
04. Keith Richards 
05. Jeff Beck 
06. B.B. King 
07. Chuck Berry 
08. Eddie Van Halen 
09. Duane Allman 
10. Pete Townshend 
11. George Harrison 
12. Stevie Ray Vaughan 
13. Albert King 
14. David Gilmour 
15. Freddy King 
16. Derek Trucks 
17. Neil Young 
18. Les Paul 
19. James Burton 
20. Carlos Santana
21. Chet Atkins 
22. Frank Zappa 
23. Buddy Guy 
24. Angus Young 
25. Toni Iommi 
26. Brian May 
27. Bo Diddley 
28. Johnny Ramone 
29. Scotty Moore 
30. Elmore James

Η δική μου λίστα συμπεριλαμβανομένων πολλών από τη λίστα του Rolling Stone θα περιλάμβανε και ορισμένα σχετικά καινούρια ονόματα στο χώρο τα οποία δεν έγιναν ευρέως γνωστά γιατί ακολούθησαν μια σόλο καριέρα.

John Petrucci
Steve Vai
Joe Satriani
Eric Johnson
Ritchie Gotzen
Yngwie Malmsteen
Frank Gambale
Al Di Meola
Andre Segovia
Django Reinhardt
Paco De Lucia
Pat Metheny
Larry Carlton
Wes Montgomery
Barney Kessel
Gary Moore
Bob Dylan
Paul Gilbert
Jason Becker

Κριτική για το άλμπουμ Th1rt3en, των Megadeth

2011-11-29T16:58:00.005+02:00

Αν και λίγο καθυστερημένα, θέλησα να γράψω ένα review για το συγκεκριμένο δίσκο, γιατί πραγματικά θα ήταν κρίμα να μείνει κάτι τέτοιο στο ράφι. Το Th1rt3en είναι το 13^ο άλμπουμ του συγκροτήματος, εξού και το όνομα. Επίσης, είναι το πρώτο άλμπουμ με κιθαρίστα τον Chris Broderick, τέως κιθαρίστας των Nevermore, με τους οποίους έπαιζε για 7 χρόνια. Ένα μεγάλο όνομα στο χώρο της κιθάρας, ο οποίος καλούνταν να «αντιμετωπίσει» στα ίσια τον Mustaine, και κάτι τέτοιο είναι εμφανές στο άλμπουμ με τα πολλά duels ανάμεσα στους δύο.

Στο ψητό λοιπόν. Hχεία στο τέρμα και Sudden Death. Η εισαγωγή του κομματιού σε προϊδεάζει για το τι «μέλλει γενέσθαι». Δυναμικό opening με κύριο στοιχείο τις ηλεκτρικές κιθάρες που για ένα λεπτό σε βάζουν στο κόνσεπτ του δίσκου που δεν είναι άλλο από γνήσιο Heavy και Thrash Metal να διαπερνά τα αυτιά σου με τον τρόπο που μόνο ο Mustaine και η παρέα του γνωρίζουν. Δεν λείπουν φυσικά οι γνωστές κιθαριστικές «απαντήσεις» μετά απο κάθε δίστιχο της στροφής και ακούγοντας το ρεφραίν μπορώ να πω ότι μου θύμισε λίγο εισαγωγή του Hangar 18. Mετά το τρίτο λεπτό και για ενάμιση λεπτό περίπου δεν κάθονται σε ησυχία ούτε τα διπλοπέταλα από τα ντραμς, ούτε και οι κιθάρες των Mustaine και Broderick που «μονομαχούν» με νικητή φυσικά αυτόν που θα επιλέξει η ακοή και η κριτική του κάθε ακροατή ξεχωριστά.

Το Public Enemy No. 1 είναι το πρώτο single του άλμπουμ, καθώς και το πρώτο βίντεο. Το συγκεκριμένο κομμάτι φέρεται να γράφτηκε για τον μεγαλύτερο Gangster όλων των εποχών, Al Capone. Aπό στίχους δεν λέει και πολλά, στο ορχηστρικό κομμνάτι όμως συνεχίζει την καλή δουλειά του πρώτου κομματιού με σπουδαία riffs και solo.

Συνέχεια με το Whose Life, το οποίο τείνει να γίνει hit στα ραδιόφωνα, καθώς είναι και το πιο «πιασάρικο» κομμάτι του άλμπουμ με ρεφραίν που σου μένει. Στιχουργικά περιτριγυρίζεται από μια τάση «έτσι είμαι και σε όποιον αρέσω». Ορχηστρικά, απλά ένα ακόμα γρήγορο κομμάτι με γρήγορα -όχι τίποτα το ιδιαίτερο- riffs.

To We The People είναι το πιο διαφορετικό κομμάτι του δίσκου τόσο στιχουργικά που παραπέμπει σε πεποιθήσεις του Mustaine, όσο και ορχηστρικά που οφείλω να πω αν και αδιάφορο, μου άρεσε το ανατολίτικο solo.

H αντιπαραβολή του Sex, Drugs & Rock And Roll σε Guns Drugs & Money είναι και ο τίτλος του 5ου κομματιού του άλμπουμ. Πρόκειται για ένα κομμάτι με “αλήτικο” στίχο και μουσική που όσο προχωράει, τόσο καλύτερο γίνεται.

Never Dead και τα μυαλά στα κάγκελα. Κάπου εδώ είναι που αρχίζεις το Headbanging ασυναίσθητα ή αν το ακούς στο αμάξι επιταχύνεις δίχως να γνωρίζεις τον ακριβή λόγο. Πρόκειται για το πιο δυναμικό και Thrash κομμάτι του άλμπουμ με riffs και solo που σκοτώνουν.

New World Order και πίσω στο 1991 που γράφτηκε διά χειρός Mustaine, Menza και Μarty Friedman. To συγκεκριμένο κομμάτι δεν συμπεριλήφθηκε στο Youthanasia όπως προοριζόταν γιατί ο Mustaine ένιωσε πως «δεν ήταν ακόμη ολοκληρωμένο» για να συμπεριληφθεί στον τότε δίσκο. Αποτελεί και το Soundtrack του θρυλικού παιχνιδιού, Duke Nukem. Σε γενικές γραμμές, ορχηστρικά τουλάχιστον, φαίνεται ότι είναι παλιότερα γραμμένο κομμάτι.

Η εισαγωγή του Fast Lane σε βάζει κατευθείαν στο πετσί του κομματιού με εφέ όπως flanger και tremolo ηλεκτρικής κιθάρας που «επιταχύνει». Ορχηστρικά κινείται στο ίδιο μήκος κύματος με τα κομμάτια του υπόλοιπου άλμπουμ, με γρήγορο ρυθμό και thrash πινελιές. Στιχουργικά δεν λέει και πολλά και δυστυχώς όπως και σε άλλα 1-2 κομμάτια υστερεί σε αυτό τον τομέα.

Το Βlack Swan πρόκειται καθαρά για απλή σύμπτωση με την ομώνυμη ταινία και δεν έχει καμία σχέση. Ήταν και bonus track στο United Abominations. Άκρως εθιστικό το σολάκι στην αρχή με το οποίο και τελειοποιήθηκε σαν κομμάτι.

To Wrecked σίγουρα γράφτηκε από τον Mustaine μετά από ερωτική απογοήτευση. Ακούστε προσεχτικά τους στίχους και θα με θυμηθείτε. Ορχηστρικά κινείται σε γρήγορους ρυθμούς όπως προστάζει ο τίτλος.

Άλλο ένα κομμάτι γραμμένο το 1991, το Millenium Of The Blind είναι το πρώτο κομμάτι του δίσκου που ακούγεται καθαρός ήχος από κιθάρα συνοδεύοντας ένα σόλο στην αρχή και αυτό όχι για πολύ. Μετά το πρώτο λεπτό συνδυάζονται creepy φωνητικά και κιθάρα. Το συγκεκριμένο κομμάτι πάντως θα μπορούσαμε να το χαρακτηρίσουμε και ως το πιο πειραματικό του δίσκου. Όσον αφορά το είδος του κομματιού, θα λέγαμε ότι κλίνει περισσότερο προς μια Metal μπαλάντα.

Το Deadly Nightshade σε κερδίζει για την αυθεντικότητα των riff και των σόλο του καθώς και για την τεχνική του Dave Ellefson στο μπάσο σε μερικά μέρη του κομματιού. Φυσικά και σε αυτό το κομμάτι, δεν λείπουν οι «μονομαχίες» μεταξύ Mustaine και Broderick.

Αισίως για το τελευταίο κομμάτι, το 13, το οποίο σε προσγειώνει στην πραγματικότητα μετά από σχεδόν 55 λεπτά Thrash λήθης. Εκπληκτική η βραχνάδα του Mustaine που σου υπενθυμίζει το λόγο που είναι μύθος ο συγκεκριμένος καλλιτέχνης. Ωραία επίσης και η ευχάριστη νότα ακουστικής κιθάρας που προσδίδει ένα διαφορετικό τόνο στο κομμάτι και περιπλέκει ακόμα περισσότερο τα πράγματα μέσα στα γρήγορα riffs, τα ντραμς και τα σόλο. Αν και αρχίζει και τελειώνει ήρεμα, πρόκειται για ένα ακόμα δυνατό κομμάτι που απλά σου φωνάζει ότι ο χαρακτήρας του δίσκου είναι Thrash και αυτό διαφαίνεται από το πρώτο εώς και το τελευταίο του τραγούδι.

Κλείνοντας, να πούμε πως οι εντυπώσεις από το Th1rt3en ήταν αναμενόμενες εώς και καλύτερο απ’ ότι το περιμέναμε. Η εμπειρία του Μustaine δεν αφήνει άλλωστε και πολλά περιθώρια αποτυχίας. Ειδικά όσον αφορά το ορχηστρικό κομμάτι έκανε φοβερή δουλειά και αυτός και το καθένα από τα μέλη ξεχωριστά. Τώρα, στιχουργικά δεν τον λες και αυθεντία και αυτό θα ήταν το μόνο μου παράπονο από το συγκεκριμένο άλμπουμ. Να τονίσω πως αυτό το παρατήρησα σε 2-3 κομμάτια και όχι σε όλα. Το μόνο σίγουρο πάντως είναι ότι το άκουσμα του άλμπουμ θα «ξεσηκώσει» πολλούς ό,τι και αν κάνουν τη συγκεκριμένη στιγμή. Άλλους περισσότερο, άλλους λιγότερο.

Οι Black Sabbath στο Rockwave Festival 2012

2011-11-29T14:33:00.002+02:00

Ακούγοντας ότι η πρώτη ανακοίνωση του lineup για το φετεινό Rockwave θα γίνει στις 13 Δεκεμβρίου, αναμέναμε ότι θα υπάρχει κάποιο μεγάλο όνομα στις τάξεις του. Οι Black Sabbath έβγαλαν στο επίσημο site τους τις ημερομηνίες της περιοδείας και το Terra Vibe είναι ανάμεσα στους σταθμούς, για την 1η Ιουλίου.
Με τέτοιο δυναμικό ξεκίνημα, δεν μπορούμε παρά να αναμένουμε κι άλλα μεγάλα ονόματα στο φεστιβάλ...!

One Hit Wonders των 60's και 70's

2011-11-28T21:38:00.001+02:00

Η δεκαετία του 1960 αλλά και αυτή του '70, υπήρξαν για την ιστορία της μουσικής ένας παραγωγικός οργασμός. Εκείνη την εποχή, δεν υπήρχε τίποτα πιο cool από το να είσαι μουσικός και να παίζεις σε μπάντα! Τα είδωλα των δεκαετιών ήταν οι Beatles, οι Rolling Stones, οι Black Sabbath για τους πιο hardcore τύπους, οι Doors του Jim Morrison, οι Beach Boys, οι Led Zeppelin και άλλες τόσες μπάντες που ακούγονται μέχρι σήμερα. Τη στιγμή που ολόκληρη η κοινωνία, και ιδιαίτερα οι νέοι ασπάζονταν τη μουσική ως υπέρτατο τρόπο έκφρασης, πολλά συγκροτήματα δημιουργήθηκαν, αλλά δεν άντεξαν όλα στον χρόνο. Και δεν εννοούμε ότι τα τραγούδια τους δεν υπήρξαν διαχρονικά, αλλά ότι δεν μπόρεσαν να κάνουν περισσότερες από μία επιτυχία. Για αυτό και λέγονται One Hit Wonders (= θαύματα της μίας επιτυχίας)! Σας παρουσιάζουμε τα πέντε καλύτερα, κατά την άποψή μας, και πιο αναγνωρίσιμα One Hit Wonders των δύο δεκαετιών

5. The Knack - My Sharona

Τον καιρό που οι Motorhead άρχιζαν την τεράστια επιτυχία τους, τα πέτσινα έρχονταν στη μόδα και έμπαιναν οι βάσεις για την κουλτούρα των 80's, έρχονται οι The Knack για να κατακτήσουν τις κορυφές των Charts με το My Sharona. Οι Knack έκαναν βέβαια μεγάλη χρονικά καριέρα και αρκετά reunions, αλλά κανένα άλλο τους τραγούδι δεν μπόρεσε να "δει" το My Sharona, "ούτε με κυάλια" σε επιτυχία

.

4. The Buggles - Video Killed the Radio Star (1979)

Σας θυμίζει το μόττο του MTV; Σωστά! Γιατί ήταν το πρώτο video clip που μεταδόθηκε από τον διάσημο τηλεοπτικό σταθμό, το 1981 και έκτοτε το MTV το χρησιμοποιήσε σαν catch-phrase. Μπορεί να έγινε επιτυχία τη δεκαετία του '80, όμως κυκλοφόρησε, επίσης το 1979 για να σηματοδοτήσει το τέλος της απεριόριστης επιρροής των 60's στη μουσική σκηνή. Γι'αυτό και άλλωστε βρίσκεται στη λίστα.

3. Christie - Yellow River (1970)

Tο Βρετανικό συγκρότημα μπορεί να κυκλοφόρησε 6 studio albums, αλλά έμεινε γνωστό για το Yellow River. Κυκλοφόρησε στις 23 Απριλίου του 1970 και σκαρφάλωσε γρήγορα στην κορυφή των Charts, και όπως επιβαλλόταν (!) εκείνη την εποχή μεταγλωττίστηκε σε διάφορες ευρωπαϊκές γλώσσες.

2. The Rubettes - Sugar Baby Love (1974)

Η αλήθεια είναι πως ίσως και να μην το γνωρίζαμε αν ο Αντώνης Κανάκης και η παρέα του δεν το έκαναν γνωστό στην Ελλάδα , χρησιμοποιώντας το σαν τραγούδι τίτλων αρχής για το Ράδιο Αρβύλα. Πάντως, γύρω στην εποχή που ο Κανάκης και η παρέα του έπαιζαν τα μήλα στις γειτονιές της Θεσσαλονίκης, το Sugar Baby Love έφτασε στο νούμερο 1 του Βρετανικού chart, κάνοντας τους Rubettes αναγνωρίσιμους για ένα διάστημα παγκοσμίως. Έκτοτε, χρησιμοποιήθηκε από μια βραβευμένη διαφημιστική καμπάνια κατά του Aids, και διασκευάστηκε από αρκετούς καλλιτέχνες ανά την υφήλιο.

1. The Turtles - Happy Together (1967)

Εκατοντάδες covers από όλο το φάσμα των μουσικών ειδών και χρησιμοποίηση σε δεκάδες διαφημιστικά σποτ, κάνουν το Happy Together το πιο αναγνωρίσιμο One Hit Wonder όλων των εποχών. Έμεινε στην ιστορία της μουσικής σαν το τραγούδι που έριξε το Penny Lane των Beatles από την κορυφή του αμερικανικού chart. ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΑΤΟ, αλλά οι Turtles δεν έκαναν άλλη εξίσου μεγάλη επιτυχία, αν εξαιρέσουμε κάποιες παρουσίες στα charts πριν την κυκλοφορία του.

4 Indie Rock μπάντες που αξίζουν την προσοχή σας!

2011-11-28T18:04:00.002+02:00

Στην Ελλάδα, η βρετανική Indie Rock σκηνή δεν έχει πολλούς θαυμαστές. Εξαίρεση αποτελούν συγκροτήματα όπως οι Radiohead και οι νέοι αγαπημένοι και του ελληνικού κοινού Florence + the Machine. Στην Βρετανία, όμως το είδος συνεχίζει να βρίσκεται σε άνθηση. Μια άνθηση που ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 2000, οπότε και ξεπρόβαλλαν στο προσκήνιο οι Αμερικανοί Strokes, που έδωσαν στους Βρετανούς το πάτημα να πρωταγωνιστήσουν σε αυτό το Post-Punk Revival. Ανάμεσα στα νέα συγκροτήματα που πρωτεμφανίστηκαν κατά την προηγούμενη δεκαετία ήταν οι Franz Ferdinand, οι Arctic Monkeys, οι Kaiser Chiefs και άλλα πολλά. Το κύμα αυτό φαίνεται πως έχει τελειώσει, παρόλα αυτά μέσα στη χρονιά, είδαμε εξαιρετικά συγκροτήματα να κάνουν πολύ καλές προσπάθειες, σε βαθμό να είμαστε πλέον βέβαιοι πως ξεκινά ένα δεύτερο κύμα Revival του Indie Rock. Από τα δεκάδες συγκροτήματα που ξεχωρίζουν, επιλέξαμε τέσσερις. Άλλα είναι πιο γνωστά και άλλα λίγότερο, αλλά όπως θα διαπιστώσετε αξίζουν την προσοχή σας:

4. Noah and the Whale

Οι Noah and the Whale είναι ίσως ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στα συγκροτήματα της προηγούμενης γενιάς και της νέας. Διαφορετικοί, στη σύνθεση τους έχουν μάλιστα και ukulele, και τα πρώτα τραγούδια τους, γύρω στο 2007-8 θα μπορούσαν να είναι soundtrack στο Little Miss Sunshine. Πέρυσι κυκλοφόρησαν ένα νέο άλμπουμ, πιο ώριμο τόσο στον ήχο όσο και στους στίχους.

3. The Big Pink

To πρώτο τους άλμπουμ κυκλοφόρησε το 2009, οπότε και έκαναν support σε συναυλίες των Muse. Σήμερα, βρίσκεται στα σκαριά ο δεύτερός τους δίσκος, που θα κυκλοφορήσει στις αρχές του 2012 και τα πρώτα δείγματα που είχαμε από αυτόν ήταν ιδιαίτερα ενθαρρυντικά. Το electro rock στοιχείο είναι πολύ έντονο στα τραγούδια του δίδυμου από το Λονδίνου, που πλαισιώνεται από ένα ικανό ροκ σύνολο. Μόλις πριν μερικές μέρες, κυκλοφόρησαν το single Ηit the Ground (Superman).

<p>&amp;amp;amp;lt;p&amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;p&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;p&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;nbsp;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;/p&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;/p&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;lt;/p&amp;amp;amp;gt;</p>

2. Dry the River

Ίσως ένα από τα πιο ελπιδοφόρα συγκροτήματα της Μεγάλης Βρετανίας, με κάθε φόντο να κάνει μεγάλη καριέρα, αρκεί να μην κάνει ... εκπτώσεις και αλλάξει τον ήχο του σε πιο εμπορικό. Τους έκανε αφιέρωμα η Guardian ως το συγκρότημα της "ημέρας", αλλά κάτι μας λέει πως το μέλλον τους θα είναι πολύ πιο λαμπρό από αυτό. Ας περιμένουμε και θα δούμε.

<p>&amp;amp;amp;lt;p&amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;p&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;br&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;br&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;br&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;χψχ&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;/p&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;lt;/p&amp;amp;amp;gt;</p>

1. The Vaccines

Δεν χρειάζονται συστάσεις για τους The Vaccines. Το ντεμπούτο άλμπουμ τους ήταν ό,τι καλύτερο έχουμε ακούσει από τους ... Arctic Monkeys. Αν δεν τους έχετε ακούσει, ξεκινήστε με το τραγούδι που έχει σκίσει στα charts, το Norgaard:

Εντυπώσεις από το Re-Issue του Some Girls των Rolling Stones (Deluxe Edition)

2011-11-27T21:54:00.002+02:00

Για τα παιδιά που μεγάλωναν στην επαρχεία στα τέλη της δεκαετίας του '90 και τις αρχές του 2000 δεν υπήρχε μεγαλύτερη χαρά από ένα ολιγοήμερο ταξίδι στην Αθήνα. Στο μυαλό μας, η Αθήνα ήταν η μεγάλη πόλη, που σου έδινε χιλιάδες δυνατότητες για πράγματα να κάνεις και να έχεις να υπερηφανεύεσαι στους φίλους σου όταν γυρίσεις (πχ είδα το Spiderman στo Village Center, στην αίθουσα με τη μεγάλη οθόνη και είναι τζαμάτο, όταν έρθει εδώ σε κανα μήνα, να πας να το δεις οπωσδήποτε). Μια από τις πιο σπουδαίες ιεροτελεστίες ήταν το δισκοπωλείο. Μπροστά σου αντίκρυζες τεράστια γκάμα cd, χωρίς να χρειάζεται να τα παραγγείλεις και να περιμένεις καρτερικά την άφιξή τους μετά από κάμποσες εργάσιμες. Παράδεισος!

Σε μια από αυτές τις εξορμήσεις στα δισκοπωλεία, βρήκα το Some Girls των Rolling Stones με την γνωστή κόκκινη ετικέτα Nice Price. Με εντυπωσίασε το art work και η τιμή και μέσα σε δευτερόλεπτα αποφάσισα να το αγοράσω. Είχα ακούσει πολλά για τους Rolling Stones, όμως μέχρι τότε, λίγα ακούσματα είχα από αυτούς πέρα από το Satisfaction. Σε διάστημα λίγων μηνών το άλμπουμ είχε περίοπτη θέση στη δισκοθήκη μου και ακόμα και σήμερα, 10 περίπου χρόνια μετά, συνεχίζει να είναι ο αγαπημένος μου δίσκος τους.

Όταν κάποια στιγμή πέρυσι άκουσα για το Re-Issue, η αλήθεια είναι πως δεν μου προξένησε ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Για ποιο λόγο να ξανα-αγόραζα κάτι που το είχα ήδη, και ιδιαίτερα στην εποχή του youtube και των iTunes; Εντυπωσιακό το artwork αλλά έχει περάσει ο καιρός που αγόραζες άλμπουμ, για τη μυρωδιά του χαρτιού. Για να αγοράσεις σήμερα ένα cd από το δισκοπωλείο πρέπει να υπάρχει κάτι μεγαλύτερο, κάτι πιο βαθύ να σε τραβάει.

Όπως; Όπως ο δίσκος στο re-issue να ήταν ... διπλός! Σωστά μαντέψατε, η επανακυκλοφορία του Some Girls διαθέτει δεύτερο δίσκο με 12 ακυκλόφόρητα κομμάτια. Δώδεκα εξαιρετικά κομμάτια που, τολμώ να πω, θα μπορούσαν όλα να χωρέσουν στον αρχικό δίσκο. Κομμάτια που έρχονται για να προστεθούν στις punk επιρροές του "Shattered", στο "Miss You" που ακούγεται σε ραδιόφωνα και μαγαζιά αδιάκοπα μέχρι σήμερα, το ελαφρά εξομολογητικό "Beast of Burden", στο ομώνυμο Some Girls που φωνάζει "JAGGER" και τους υπόλοιπους ύμνους στο τέλος της κατεξοχήν δεκαετίας των Stones.

Ο δίσκος κυκλοφόρησε αρχικά το 1978, μεσούσης της εποχής του Punk, οι εκπρόσωποι του οποίου είχαν θεοποιήσει τους Rolling Stones για τα τραγούδια της προηγούμενης δεκαετίας, θεωρώντας τους προδρόμους του κινήματος. Γράφτηκε και ηχογραφήθηκε για να δώσει απάντηση σε όσους έβλεπαν το συγκρότημα ξεγραμμένο και παλιακό. Η αίσθηση αυτή υπάρχει τόσο στον δίσκο, όσο και στα ακυκλοφόρητα τραγούδια και δεν είναι τυχαίο ότι είναι ο πρώτος σε πωλήσεις δίσκος τους.

Πίσω στα ακυκλοφόρητα τραγούδια, το Claudine είναι ένα τραγούδι που θα μπορούσε να έχει γίνει επιτυχία. Είναι άλλωστε δείγμα των μεγαλύτερων συγκροτημάτων του κόσμου τόσο "δυνατά" κομμάτια να μην τα καταφέρνουν καν μέχρι το τελικό track list του δίσκου. Ας μην ξεχνάμε ότι και οι δίσκοι τότε "χωρούσαν" μέχρι δέκα τραγούδια. Δεν υπήρχε η ευχέρεια των μεγάλων δίσκων και το κόστος των διπλών δίσκων ήταν υπερβολικό για το μέσο αγοραστή. Ωστόσο, κάνουμε απλώς εικασίες μη γνωρίζοντας τις πραγματικές αιτίες που τα τραγούδια είχαν μείνει στην αφάνεια μέχρι και σήμερα.Μερικά από τα κομμάτια που κόπηκαν από τις ηχογραφήσεις για το Some Girls, ένα από τα πιο παραγωγικά τους sessions μπήκαν σε επόμενα άλμπουμ (Hang Fire,Black Limousine).

Τα κομμάτια που μπήκαν τελικά στην επανακυκλοφορία είχαν κενά. Τα κενά αυτά καλύφθηκαν στο στούντιο από νέα φωνητικά του Jagger και ήχους κιθάρας. Κανένα σημείο του άλμπουμ παρόλα αυτά δεν δείχνει ασυνέχεια και ασυμβατότητα με το αρχικό υλικό, όπως έχει συμβεί σε πολλά άλλα re-issues με ακυκλοφόρητα κομμάτια.

Εκτός από το Claudine, ξεχωρίζουν το "Tallahassee Lassie", που φέρνει στο μυαλό κάτι από Rock n Roll των 60's, το "Do You Think I Care", με αστικές εικόνες πλαισιωμένες από ένα κλασικό riff, ενώ η χημεία του Jagger με τον Keith Richards είναι φανταστική στο "When You're Gone" (το αγαπημένο μου από τα ακυκλοφόρητα).

Με λίγα λόγια, έχουμε να κάνουμε με ένα εξαιρετικό δίσκο στην καλύτερη του ως σήμερα κυκλοφορία. Και όσον αφορά τον ενδοιασμό γιατί να το αγοράσω στην εποχή του Ίντερνετ; Ξεχάστε τον!!! Είναι ένα άλμπουμ-κόσμημα για όλες τις δισκοθήκες που σέβονται τον εαυτό τους. Είναι το άλμπουμ-ταυτότητα ενός από τα μεγαλύτερα συγκροτήματα του κόσμου. Θύμισε ποιοι ήταν οι Stones μέχρι τότε και καθόρισε τον τρόπο που εξελίχθηκε ο ήχος τους έκτοτε.

Οι καλύτεροι Newcomers για το 2011

2011-11-24T20:30:00.001+02:00

Γνωστοί, που απλά ήρθαν για να μας συστήσουν τα ολοκαίνουργια project τους (Noel Gallagher, και ο αδερφός του Liam με τους Beady Eye), νέες πολλά υποσχόμενες pop queens (Jessie J), και πρώην Pussycat Dolls (Nicole Scherzinger) στο πρώτο της σόλο άλμπουμ, συνθέτουν το τοπίο των νεοεισερχόμενων στη Mainstream σκηνή για το 2011. H Official Charts Company συνέθεσε τη λίστα με τα πλέον εμπορικά ντεμπούτα της χρονιάς. Από τη λίστα ξεχωρίζουμε τον Ed Sheeran, την Katy B, τoν Hugh Laurie (τηλεοπτικός Dr. House!) και φυσικά το νεοεισερχόμενο συγκρότημα της χρονιάς (κατά την ταπεινή άποψη του γράφοντος, μαζί με τους Foster the People)The Vaccines.

Η λίστα:

1. Jessie J: 'Who You Are'
2. Ed Sheeran: '+'
3. Noel Gallagher's High Flying Birds: 'Noel Gallagher's High Flying Birds'
4. The Vaccines: 'What Did You Expect From The Vaccines?'
5. Katy B: 'On A Mission'
6. Beady Eye: 'Different Gear, Still Speeding'
7. Nicole Scherzinger: 'Killer Love'
8. Hugh Laurie: 'Let Them Talk'
9. Matt Cardle: 'Letters'
10. The Throne (Jay-Z and Kanye West): 'Watch The Throne'

To βίντεο των Red Hot Chili Peppers για το Monarchy of Roses

2011-11-22T17:11:00.001+02:00

Το Monarchy of Roses ήταν εξαρχής το τραγούδι που ξεχωρίσαμε από το I'm With You. Το βίντεο κλίπ είναι ωραίο, φτιαγμένο πάνω στις βασικές ... αρχές ενός video των Peppers (δημιουργικότητα, συμβολισμοί και μια δόση ... ψυχεδέλειας). Απολαύστε!

Συνέντευξη LETHAL SAINT

2011-11-17T16:51:00.015+02:00

Είχαμε την ευκαιρία να πάρουμε συνέντευξη από μια κυπριακή γνήσια Heavy Metal μπάντα και συγκεκριμένα με τον κιθαρίστα του συγκροτήματος, Ανδρέα Κασάπη. Οι Lethal Saint είναι ένα συγκρότημα με αρκετές συναυλίες στο ενεργητικό τους και πολύ γνωστό στο κυπριακό και ελληνικό κοινό. Τους Lethal Saint πλαισιώνουν πέντε νέα παιδιά: ο Ανδρέας Πουγιούκας στα φωνητικά, ο Χρήστος Παπαδόπουλος και ο Ανδρέας Κασάπης στις κιθάρες και τα φωνητικά, ο Γιώργος Ηaigaz Yildizian στο μπάσο και ο Κρίστης Isseyegh στα ντραμς.

Πρόκειται για ένα φρέσκο και πολλά υποσχόμενο συγκρότημα, το οποίο μέσω της συνέντευξης μας μπορείτε να γνωρίσετε και εσείς καλύτερα.

1. Ξεκινώντας από το όνομα της μπάντας, LETHAL SAINT. Από που εμπνευστήκατε το συγκεκριμένο όνομα για το συγκρότημα σας και αν φυσικά σας αντιπροσωπεύει;

Καλησπέρα Γιάννη σε σένα και τους αναγνώστες του blog ,
Λοιπόν η ιστορία πίσω από το όνομα του συγκροτήματος είναι κάπως αστεία! Eίχαμε τότε στο νου μας να βγάλουμε κάτι που να τελειώνει σε “Saint” και ψάχναμε με μανία τη λέξη που θα βάζαμε πρώτη. Οπόταν μια μέρα είχα μάθημα αγγλικών και καθώς μιλούσε ο καθηγητής, μου πετάει τη λέξη “Lethal” και όπως ήμουνα αφηρημένος του είπα να επαναλάβει αυτό που είπε και αμέσως το σημείωσα και μόλις έφυγα από εκεί πήρα τον Κρίστη (drummer) του το είπα και κάπως έτσι αποφασίστηκε το όνομα! Το όνομα αυτό φυσικά μας αντιπροσωπεύει, γιατί αντανακλά την μαχητικότητα και αποφασιστικότητα, που αποτελούν κύριο στοιχείο του χαρακτήρα των μελών της μπάντας.

2. Πίσω στο 2006, πως ξεκινήσατε σαν συγκρότημα; Με τι βλέψεις είχατε ξεκινήσει και πως εξελίχθηκε αυτό στην πορεία;

Τα αρχικά μέλη Κρίστης Isseyegh, Χρίστος Παπαδόπουλος (κιθάρα) και εγώ (Ανδρέας Κασάπης - κιθάρα), παίζαμε μουσική μαζί από το 2004 αλλά δεν ξέραμε τι σημαίνει να είσαι σοβαρό συγκρότημα. Όμως σιγά-σιγά αρχίσαμε να οργανωνόμαστε, οι ικανότητες μας να βελτιώνονται και χάρη στη βοήθεια ενός καλού φίλου, γνωρίσαμε το τέταρτο βασικό μέλος το 2006, τον Αντρέα Πουγιούκα (φωνή), που από την πρώτη στιγμή καταλάβαμε ότι ήταν ένας από εμάς. Έτσι δημιουργήθηκε μία καλή βάση για να ξεκινήσουμε την επαγγελματική μας πορεία. Στον τομέα του μπάσου πάντα είχαμε πρόβλημα από την πρώτη μέρα που δημιουργηθήκαμε, οπότε και αποφασίσαμε να έχουμε guest-bassist μέχρι να βρούμε τον κατάλληλο που θα συμπληρώσει το πέμπτο μέλος της μπάντας. Οι βλέψεις μας ήταν από την αρχή οι ίδιες, απλά να πετύχουμε όσα πιο πολλά μπορούμε και να παράγουμε Heavy Metal with balls!!

3. Θεωρείστε ένα γνήσιο heavy metal συγκρότημα αλλά συχνά-πυκνά ακούμε να σας παρουσιάζουν σαν power metal, speed metal, true metal μπάντα. Τι είδος metal πιστεύετε ότι σας αντιπροσωπεύει και σε ποιο είδος έχετε κατασταλάξει μουσικά;

Κοίτα η δική μου άποψη είναι ότι η μουσική μας είναι κάτι μεταξύ Heavy/ Power/ Speed συνδυάζοντας πάντοτε το δικό μας στοιχείο κάτι που δίνει στη μουσική μας ένα ξεχωριστό χαρακτήρα που πάνω σε αυτόν πρέπει να κτίσουμε και να στηριχτούμε για να δώσουμε στο όνομα Lethal Saint ιδιαίτερη αξία και μία δική του θέση στο χώρο του metal!!

4. Είμαι πολύ περίεργος να ακούσω τις επιρροές σας και σαν συγκρότημα, αλλά και σαν κιθαρίστα εσένα ξεχωριστά;

Οι επιρροές μας είναι αρκετές αλλά αυτές που μπορώ να διακρίνω ακούγοντας τα κομμάτια μας είναι: Accept, U.D.O., Iron Maiden, Judas Priest, Hittman, Helloween, Grim Reaper, Tokyo Blade, Shok Paris, Savatage, Warlock, Megadeth, Riot, Dio, Crimson Glory, Helstar, Axel Rudi Pell, Loudness, Villain και γενικά πολλή Γερμανικό, NWOBHM και US Power Metal!!
Οι προσωπικές μου επιρροές σαν κιθαρίστας πέραν από τα συγκροτήματα που ανέφερα είναι: Chastain, Randy Rhodes, Wolf Hoffman, Vinnie Moore, Jason Becker, Herman Frank, Tony MacAlpine, Vivian Campbell, Yngwie Malmsteen, Mathias Dieth και πολλοί άλλοι!!!

5. Πολλά συγκροτήματα στις μέρες μας λόγω εμπορικών σκοπών αν θέλεις, αλλά και για να ταιριάζουν με το «πνεύμα» της κοινωνίας, αλλάζουν το στυλ τους και προσαρμόζονται ανάλογα με τις περιστάσεις. Εσείς 5 χρόνια σχεδόν σαν συγκρότημα, έχετε κρατήσει ένα συγκεκριμένο 80’s στυλ, το οποίο υιοθετείτε και στην καθημερινή σας ζωή. Τι γνώμη έχεις γι΄αυτό;

Μάλιστα, επειδή το έχουμε ακούσει πολλές φορές αυτό περί 80’ς στυλ κλπ, θέλω να ξεκαθαρίσω τη θέση μας στο θέμα. Μπορεί η μουσική που παίζουμε να στηρίζεται στην εποχή εκείνη, όμως δεν έχει καμία σχέση με τον τρόπο που ζούμε. Στην καθημερινή μας ζωή είμαστε όπως και πάνω στην σκηνή, με απόλυτο σεβασμό στον εαυτό μας και στους γύρω μας χωρίς να προσπαθούμε να βάζουμε ετικέτα τη ζωή μας με διάφορα στυλ αναζητώντας σημασία από τον καθένα, αυτός που πραγματικά το αξίζει και είναι αυθεντικός σε αυτό που κάνει και πιστεύει πάντα ο δρόμος του θα είναι ανοιχτός για να πετύχει πολλά!!!

6. Από το 2007 μέχρι σήμερα, έχετε παρουσιάσει συνολικά τρεις δισκογραφικές δουλειές. Ένα demo, ένα ολοκληρωμένο άλμπουμ, και φέτος ένα single με τρία τραγούδια, το Saint Strikes Back. Eπίσης, έχετε εμφανιστεί και στο tribute album των Μetalucifer. Πες μου λίγα λόγια για την κάθε δουλειά;

Ξεκινώντας από το Demo, όταν το 2006 είχαμε συμπληρωθεί σαν μπάντα αποφασίσαμε να ηχογραφήσουμε την πρώτη μας δουλεία. Έτσι το καλοκαίρι του 2007 στο δικό μας studio κάτω από άθλιες συνθήκες ξεκινήσαμε να ηχογραφούμε τα πρώτα 4 κομμάτια μας το You’re A Sinner, το Lethal Saint, το Evil Inside και το Final Prayer! Η δουλειά αυτή ήταν εξολοκλήρου δική μας παραγωγή και βγάλαμε αρχικά 100 copies τα οποία είχαν εξαντληθεί από την πρώτη συναυλία όπου έγινε το release!! Μετά κάναμε ακόμα 50 που και αυτά είχαν εξαφανιστεί στην επόμενη συναυλία που είχαμε κάνει. Ακολούθως 3 χρόνια μετά τον Μάρτιο του 2010 κυκλοφόρησε το ολοκληρωμένο άλμπουμ μας σε 500 αντίτυπα και πήγε αρκετά καλά μπορώ να πω στις πωλήσεις του, αλλά και στα reviews. Έγινε σχεδόν sold out μέχρι τα Χριστούγεννα τις ίδιας χρονιάς! Υπήρχε ζήτηση από Αμερική, Αγγλία, Γερμανία, Ελλάδα γενικώς Ευρώπη ακόμα και Ιαπωνία. Σε γενικές γραμμές ήμαστε αρκετά ικανοποιημένοι από την κυκλοφορία αυτή. Προχωρώντας στο single “Saint Strikes Back” οι ηχογραφήσεις ξεκίνησαν τον Γενάρη του 2011 με τα drums, μπάσο, πρώτη κιθάρα και φωνή να γίνονται στην Κύπρο και δεύτερη κιθάρα και κάποια σόλο να ηχογραφούνται στην Αγγλία. Την επιμέλεια του εξώφυλλου είχαμε την τιμή να αναλάβει ο πασίγνωστος Γάλλος Chris Moyen που δούλεψε με BLASPHEMY, BEHERIT, SLAYER, CRYSTAL VIPER, στο tribute to METALUCIFER και πάρα πολλές άλλες μπάντες από το '91. Κάναμε 300 αντίτυπα για την κυκλοφορία αυτή η οποία ήταν self-release με δικά μας έξοδα. Κατά την διάρκεια των ηχογραφήσεων του single στην Αγγλία έλαβα ένα email από τον γνωστό Πολωνό παραγωγό Bart Gabriel πού ξεχωρίζει από τις δουλείες του με τους Crystal Viper, Burning Starr, Lonewolf, Sacred Steel και πολλούς άλλους, που έλεγε αν θέλουμε να συμμετέχουμε σε compilation album για τους Metalucifer που θα πωλείτο στο Keep it true στην Γερμανία και φυσικά του απαντήσαμε θετικά. Έτσι τα παιδιά ηχογράφησαν τα δικά τους parts στην Κύπρο, ηχογράφησα και εγώ τα δικά μου στην Αγγλία και το στείλαμε!! Λογικά η κυκλοφορία αυτή πρέπει να εξαφανίστηκε στην Γερμανία.

7. Τι βλέψεις έχετε για το μέλλον; Ετοιμάζετε το δεύτερο ολοκληρωμένο άλμπουμ; Αν ναι, σε ποιο σημείο βρίσκεστε;

Για το μέλλον ευελπιστούμε ότι θα ανοιχτούν περισσότερες πόρτες για μεγαλύτερες επιτυχίες, όταν βέβαια έχουμε και το δεύτερο άλμπουμ ολοκληρωμένο. Τώρα βρισκόμαστε στο στάδιο όπου γράφουμε το υλικό, αλλά οι συνθήκες δεν βοηθούν καθόλου την κατάσταση γιατί υπάρχει αυτή η απόσταση που μας χωρίζει (Κύπρου- Αγγλίας), όμως τα καταφέραμε να τα βγάλουμε πέρα με το single οπόταν δεν είναι κάτι που μας φοβίζει ιδιαίτερα. Επίσης για το πότε θα μπούμε στο studio αν όλα πάνε καλά τέλη του καλοκαιριού!

8. Έχετε κάνει πολλές συναυλίες και σε Κύπρο, και σε Ελλάδα και στο εξωτερικό αν δεν κάνω λάθος. Η τελευταία ήταν τον περασμένο Σεπτεμβριο στην Ελλάδα, όπου ανοίξατε τη συναυλία για τους Helstar και έγινε χαμός. Εισπράξατε πάρα πολύ καλά σχόλια και σιγά-σιγά εδραιώνεστε και στην Ελλάδα σαν συγκρότημα. Πως σας φαίνονται οι συναυλίες στην Ελλάδα και πως σας αντιμετωπίζει το ελληνικό κοινό;

Είναι δύσκολο να συμπεριλάβω στα λόγια μου το πόσο εκπληκτικά περάσαμε στην Ελλάδα και το πόσο εντυπωσιακή ήταν η ανταπόκριση του ελληνικού κοινού!! Αυτό που εκτιμήσαμε περισσότερο απ’ όλα και στην Αθήνα αλλά και στην Θεσσαλονίκη είναι ότι μας υποστήριξαν αγοράζοντας σχεδόν όλο το merchandise που πήραμε μαζί μας, και η μεγαλύτερη έκπληξη ήταν όταν ήμασταν πάνω στην σκηνή ήξεραν τα τραγούδια μας και χτυπιόντουσαν αλύπητα!!! Ήταν τρομερή εμπειρία ειλικρινά! Οι παραγγελίες μετά τα live αυτά αυξήθηκαν πολύ και για το λόγο αυτό εκ μέρους του συγκροτήματος θέλω να πω ένα τεράστιο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ στο ελληνικό και κυπριακό κοινό που μας υποστηρίζουν!!!

9. Πες μου τι σας μένει κάθε φορά από κάθε συναυλία και κάτι που σας έχει μείνει από μια πρόσφατη συναυλία; (αστείο, εμπειρία κ.τ.λ)

Μετά από κάθε συναυλία αυτό που μας μένει είναι τα σχόλια και η εκτίμηση που μας προσφέρουν οι οπαδοί μας που είναι πάντοτε κοντά μας και μας στηρίζουν κάτι που μας δίνει περισσότερη δύναμη να προχωράμε!!

Η πρόσφατη αστεία εμπειρία ήταν όταν φτάσαμε στην Θεσσαλονίκη και μπήκαμε στο δωμάτιο όπου βρήκαμε ανοιχτό προφυλακτικό πάνω στο κρεβάτι πρώτον. Και δεύτερον, να πηγαίνουμε όλοι σειρά ο ένας μετά από τον άλλο στην τουαλέτα, δεν μπορείς να καταλάβεις για τι βρώμα μιλάμε μέσα στο δωμάτιο!!!χαχα!! Επίσης όταν πηγαίναμε πίσω Αθήνα μέσα σε ένα μίνι λεωφορειάκι ήμασταν 11 άτομα ο ένας κολλημένος πάνω στον άλλο και να παίζει Speed Metal και να ξεκινάμε ένα τρελό mosh μέσα στο βανάκι... Μα πετάγεται ο ένας πάνω από τα καθίσματα οι άλλοι να χτυπιούνται και να μας βλέπουνε τα δίπλα αυτοκίνητα και στις στάσεις των διοδίων και απλά οι άνθρωποι να τα χάνουν κυριολεκτικά!! Ήταν το κάτι άλλο!!!! (γέλια)

10. Τι πρόγραμμα συναυλιών έχετε στο άμεσο μέλλον;

Η μόνη σίγουρη συναυλία στο άμεσο μέλλον είναι τον Μάρτιο 2-3 στο Up The Hammers festival στην Αθήνα όπου κάνουμε support σε Shok Paris, Skyclad (UK), Pagan Altar, Warrant(D) κτλ. Εδώ είναι το facebook event: http://www.facebook.com/events/119040721504967/ .
Τώρα για τα Χριστούγεννα δεν έχει κανονιστεί κάτι ακόμη, αν ετοιμάσουμε κάτι θα το αναφέρουμε στις σελίδες μας.

11. Η τελευταία ερώτηση είναι δική σου. Κλείσε όπως εσύ νομίζεις.

Στους αναγνώστες σας απλά να πω ότι για περεταίρω πληροφορίες όσο αφορά τους Lethal Saint μπορούν να επισκεφτούν τις πιο κάτω σελίδες:
Official Website: http://www.lethalsaint.com/
Myspace: http://www.myspace.com/lethalsaintmetal
ReverbNation: http://www.reverbnation.com/lethalsaint
Encyclopedia Metallum: http://www.metal-archives.com/bands/Lethal_Saint/3540259646
Facebook: http://www.facebook.com/groups/66589180317?ap=1
Επίσης εάν ενδιαφέρονται για αγορά του merchandise μας απλά να μας στείλουνε email στο lethalsaintheavymetal@gmail.com.

Ευχαριστούμε τον Αντρέα Κασάπη και τους Lethal Saint για την συνέντευξη και το χρόνο τους και σας ευχόμαστε ό,τι καλύτερο στα μελλοντικά σας σχέδια.

Ευχαριστώ πολύ για την συνέντευξη Γιάννη!!!
STAY FUCKING LETHAL!!!!!

Hooverphonic live in Athens

2011-11-13T20:47:00.002+02:00

Δελτίο Τύπου

Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου 2011,Principal Club,Θεσ/κη

Σάββατο 17 Δεκεμβρίου 2011,Fuzz Club,Αθήνα

Η προ-πώληση ξεκινάει την Παρασκευή 14 Οκτωβρίου.

ΗΟΟVERPHONIC LIVE!

Θεσσαλονίκη 16 Δεκεμβρίου, Principal

Αθήνα 17 Δεκεμβρίου, Fuzz Club

Η Showhat παρουσιάζει live τους Hooverphonic!

Ένα από τα πλέον αγαπημένα συγκροτήματα στην Ελλάδα, μας επισκέπτεται ξανά τον Δεκέμβριο, για δύο ζωντανές εμφανίσεις. Στις αποσκευές τους ένα νέο album (Τhe Night Before) αλλά και μια καινούργια τραγουδίστρια, τη Noemie Wolfs.

Στη Θεσσαλονίκη θα εμφανιστούν την Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου στο Principal.
Την επόμενη, Σάββατο 17 Δεκεμβρίου θα εμφανιστούν στην Αθήνα, στο Fuzz Club.

Οι Βέλγοι Hooverphonic γνώρισαν μεγάλη επιτυχία στην Ελλάδα από την αρχή της καριέρας τους, στα μέσα της δεκαετίας του 90 και δε σταμάτησαν να μας χαρίζουν σπουδαία τραγούδια μέχρι σήμερα. Μέσα σε αυτή την 15ετή πορεία τους αγαπήσαμε και τραγουδήσαμε ανάμεσα στα άλλα, τραγούδια όπως τα “Eden”, “Inhaler”, “2 Wicky”, “Club Montepulciano”, “This Strange Effect”, “Mad About You”, “Sometimes”, “The Last Thing I Need Is You”, μέχρι και τα πιο πρόσφατα “Gentle Storm” και “The Night Before”.

Με επιρροές από electropop, alternative, electronica και rock ανάμεσα σε πολλές ακόμα, οι Hooverphonic κατάφεραν από το ξεκίνημα τους να ξεχωρίσουν με τις υπέροχες μελωδίες τους και τα προσεγμένα γυναικεία φωνητικά που τους προσέδωσαν ένα μοναδικό σήμα.

Στις συναυλίες τους θα παρουσιάσουν τραγούδια από το νέο τους album αλλά και τις γνωστότερες επιτυχίες τους που τους έκαναν τόσο αγαπητούς.

ΤΙΜΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟΥ: ΑΘΗΝΑ : € 30 (Προπώληση) - € 35 (Ταμείο)

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: € 25 (Προπώληση) - € 30 (Ταμείο)

ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ: METROPOLIS, PUBLIC,TICKETHOUR.COM,SHOWHAT.GR

ΧΟΡΗΓΟΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: MAD, ATHENS VOICE, BEST, EN LEFKO, RED,E-GO.GR, PROTAGON.GR, BISCOTTO, REPUBLIC

ΧΟΡΗΓΟΣ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ: NEW HOTEL

Ακυρώνεται ο ροκ μαραθώνιος για την Αθήνα

2011-11-13T20:42:00.001+02:00

Δελτίο Τύπου

Αγαπητοί φίλοι και συνεργάτες,

Η εμπειρία των τελευταίων ημερών και εβδομάδων δείχνει ότι η σημερινή εξαιρετικά ασταθής κατάσταση στην Ελλάδα δεν επιτρέπει τον σωστό σχεδιασμό ενός φιλόδοξου και -υπό άλλες συνθήκες- πετυχημένου εγχειρήματος.

Ο Ευρωπαϊκός Ροκ Μαραθώνιος, που αγκαλιάστηκε με τόση αγάπη και αφοσίωση από όλες τις πλευρές -μουσικούς, δημοσιογράφους, media, ινστιτούτα, επιχειρήσεις, αλλά και τους οπαδούς της rock μουσικής σε όλη την Ευρώπη- πρέπει να πραγματοποιηθεί κάτω από υγιείς συνθήκες, κάτι που όλοι ελπίζουμε ότι θα συμβεί σύντομα.

Θέλουμε να ευχαριστήσουμε θερμά όλους όσους στήριξαν αυτή τη φιλόδοξη προσπάθεια και να τους διαβεβαιώσουμε ότι ο Ευρωπαϊκός Ροκ Μαραθώνιος θα πραγματοποιηθεί στο άμεσο μέλλον, έτσι ώστε να έχει και την ανάλογη επιτυχία, μιας και πρόκειται για ένα νέο καινοτόμο θεσμό που φιλοδοξούμε να πραγματοποιείται κάθε χρόνο.

Θέλουμε να ευχαριστήσουμε ιδιαίτερα τη Nina Hagen και τους Apocalyptica, σπουδαίους και καταξιωμένους καλλιτέχνες, που πλαισίωσαν και πίστεψαν σε αυτό τον θεσμό.

Τέλος θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε θερμά τους οκτώ φιναλίστ, αλλά και όλους όσους διαγωνίστηκαν για μια θέση στον τελικό.

Με την ελπίδα ότι η δύσκολη αυτή κατάσταση που βιώνει η χώρα μας θα τελειώσει σύντομα, ζητάμε την κατανόηση από όλους εσάς που μας στηρίξατε. Ο νέος τόπος πραγματοποίησης του project θα οριστεί μέχρι το τέλος τους έτους. Η Ευρώπη είναι μεγάλη!

Σας ευχαριστούμε θερμά για την μέχρι τώρα συνεργασία.

Τα εισιτήρια θα εξαργυρώνονται μέχρι 15 Δεκεμβρίου στο Ticket House (Πανεπιστημίου 42, Αθήνα, τηλ.: 210-3626540, Δευτέρα - Παρασκευή 10:30-18:30 & Σάββατο 10:30-15:00)

Πληροφορίες: 210 72.98.944

Ακολουθεί η επιστολή της Nina Hagen:

«Προς τους διοργανωτές, συνεργάτες και φιναλίστ του 1ου Ευρωπαϊκού Pοκ Μαραθώνιου»

Αγαπητοί φίλοι!

Εγώ και οι συνεργάτες μου θέλουμε να εκφράσουμε την απόλυτη κατανόησή μας για την ακύρωση του 1ου Ευρωπαϊκού Ροκ Μαραθώνιου στην Αθήνα στις 3 Δεκεμβρίου.

Ολόκληρος ο κόσμος γνωρίζει τη δύσκολη κατάσταση που η Ελλάδα βιώνει αυτή τη στιγμή. Καταλαβαίνουμε και στηρίζουμε τους διοργανωτές και τους διαβεβαιώνουμε ότι θα εξακολουθήσουμε να στηρίζουμε αυτόν τον πρωτοπόρο θεσμό και στο μέλλον.

Όταν αποφασιστεί η νέα ημερομηνία και ο χώρος διεξαγωγής του φεστιβάλ, θα είμαστε εκεί για να συμμετέχουμε.

Μόλις οι συνθήκες το επιτρέψουν, θα έρθω να γνωρίσω από κοντά το κοινό μου στην Ελλάδα και στέλνω τις πιο θερμές ευχές μου στους Έλληνες για να λύσουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν, σύντομα και με τον καλύτερο τρόπο.

The show must and will go on!

Nina Hagen

Αθήνα: Η πόλη που γέννησε το δυτικό πολιτισμό τον βλέπει με κυάλια;

2011-11-09T17:11:00.000+02:00

Δεν χρειάζεται να μπούμε στην κουβέντα του πόσο σημαντική είναι η πολιτιστική κληρονομιά της Αθήνας, της πόλης που φιλοξενεί μερικά από τα σπουδαιότερα θαύματα της ανθρώπινης παραγωγικότητας. Από τον κομψά φιλοτεχνημένο Παρθενώνα και τα όμορφα νεοκλασικά κτίρια του ιστορικού της κέντρου, ως τα γλυπτά που φιλοξενούνται στα πλούσια εκθεμάτων μουσεία της και η εκκολαπτόμενη καλλιτεχνική περιοχή του Μεταξουργείου.

Για μισό λεπτό... Η ποια;;;; Όσο και αν θέλουν κάποιοι, λόγω συμφερόντων, να μας παρουσιάσουν ότι η τάδε, ή η δείνα περιοχή αναβαθμίζεται, αλλάζει, επικαιροποιείται, αφήνοντας πίσω το θλίβερο πρόσωπο μιας ευρωπαϊκής ... Μπανγκόκ, δεν μας πείθουν. Άλλωστε, οι τελευταίες προσπάθειες υπήρξαν παταγώδεις αποτυχίες. Το Γκάζι αποτελεί σημείο συνάντησης πιτσιρικάδων, θυμάτων του lifestyle κάθε ηλικίας, ομαδοποιήσεων τύπου “gay”, σοφτ ροκάδες (αφού οι hard επιμένουν στα Εξάρχεια), νεο-αριστεροί που ακόμα δεν ξέμπλεξαν στο νου τους το Λένιν από το Στάλιν και μπουζουκόβιων. Όλα αυτά με φόντο την Τεχνόπολη (αυτή μάλιστα, θα μπορούσε να είναι μια ...ανάσα) και την Ακρόπολη. Κάτι αντίστοιχο με του Ψυρρή του 2007.

Δεν είναι όμως οι hot-alternative περιοχές της Αθήνας το σημείο που θα ήθελα να σταθώ. Πέρυσι επισκέφτηκα το Λονδίνο. Σε μια πολύ κεντρική γειτονιά, στις όχθες του Τάμεση, έζησε και έδρασε ο Σαίξπηρ τον 16^ο αιώνα. Εκεί, λοιπόν, έχουν στήσει ένα ημι-υπαίθριο θέατρο, όπου παίζονται καθημερινά παραστάσεις έργων του, όπως παίζονταν τότε . Δηλαδή, στην ίδια γλώσσα, φορώντας τα ίδια ρούχα και προσθέτοντας ενίοτε σποραδικά νέα στοιχεία που ξεχωρίζουν τον έναν καλλιτέχνη από τον άλλο. Για να μην αναφερθώ στα μιούζικαλ και τις θεατρικές παραστάσεις που παίζονται στο κέντρο επί σειρά ετών με αμείωτη επιτυχία, ή τις ανεξάρτητες σκηνές στο Covent Garden. Και όλα αυτά σε μια πόλη, που βρίσκεται στην άλλη άκρη της Ευρώπης από εκείνη , όπου γεννήθηκε το θέατρο.

Και έτσι, ερχόμαστε πίσω στην Αθήνα. Τι έχουμε εδώ; Κάτω από την Ακρόπολη παίζονται αρχαίες ελληνικές τραγωδίες, στα αρχαία ελληνικά, η βραδινή Πανεπιστημίου σφύζει από ζωή εν αναμονή ενός εισιτηρίου για μια θεατρική παράσταση . Οι Αθηναίοι στήνουν ουρά έξω από τις αμέτρητες γκαλερί που βρίσκει κανείς στο Γκάζι, αδημονούν για παρουσιάσεις βιβλίων και καλωσορίζουν φιλικά τους τουρίστες, «πλασάροντας» με τρόπο που θα ζήλευε και ο πιο ικανός μαρκετίστας το πρόσωπο της Αθήνας, της κοιτίδας του πολιτισμού.

Και μετά ξυπνήσαμε...;

Οι Opeth στην Ελλάδα

2011-11-07T18:58:00.001+02:00

Οι σύγχρονοι εκφραστές του progressive, doom metal έρχονται τον Μάρτη του 2012 στην Ελλάδα για δύο συναυλίες. Σάββατο 3 Μαρτίου 2012, Block 33, Θεσσαλονίκη . Κυριακή 4 Μαρτίου 2012, Fuzz Club, Αθήνα.
Oι Opeth με ολοφάνερες, βαθιές και αδιαμφισβήτητες ρίζες στο σκοτεινό ρομαντισμό του Σκανδιναβικού death, doom metal, με επιρροές από τους θεμελιωτές της hard rock σκηνής Sabbath, Purple & Zeppelin, επιδιώκουν ακατάπαυστα, εδώ και δύο δεκαετίες, την αισθητική εξέλιξη και τελειότητα και συνιστούν ένα ξεχωριστό μουσικό φαινόμενο.

Με τρελές δόσεις τεχνικής στις αποσκευές τους, από το 1995 που κυκλοφόρησε το πρώτο τους album (O rchid), δεν σταμάτησαν να πειραματίζονται , να εξελίσσονται, να εξερευνούν καινούργιους δρόμους, θεμελιώνοντας με τα έργα τους τον ήχο της σύγχρονης εποχής. Μακρόσυρτες συνθέσεις, μεταλλικά riffs, ρυθμικές αλλαγές, απαράμιλλες μελωδίες, ακουστικά περάσματα που εναλλάσσονται σε απόλυτη ισορροπία με brutal death φωνητικά. Η μπάντα φαίνεται να υιοθετεί ετερόκλητα στοιχεία μεταξύ τους αλλά τελικά σε κάθε δουλειά βρίσκει τη χρυσή τομή και τα album είναι εντυπωσιακά ομοιογενή. Καθαρή μουσική απόλαυση!

Το Σεπτέμβρη, που μας πέρασε, κυκλοφόρησε το Heritage, το δέκατο album τους.

Μέχρι τότε, μας είχαν «φωτίσει με εννιά αστέρια» - όπως οι ίδιοι τα απεικονίζουν στο εξώφυλλο του καινούργιου τους album -. Το ντεμπούτο τους έγινε με το Orchid που κατάφερε να ενσωματώσει μοναδικά death metal, black metal, prog rock και folk στοιχεία σε μακριές, λυπητερές συνθέσεις που σου κόβουν την ανάσα. Μετά ήρθε το Morningrise που το fanzine Lamentations of the Flame Princess ανακήρυξε σαν “τέλειο”. Ακολούθησε το My Arms, Your Hearse που το Μetal Storm αποκάλεσε “ένα ταξίδι στον παράδεισο”. Το concept album Still Life σημάδεψε την παραπέρα εξέλιξή τους, ενώ για το Blackwater Park το Village Voice τους συνέκρινε με τους King Crimson και το CMJ τους αποκάλεσε “μεταλλική ένωση των Pink Floyd με τους Beatles”. Στα δύο επόμενα, Deliverance και Damnation, o Dr.Jekyll και o Mr. Hyde συνεργάζονται αρμονικά και οι fans τα αντιλαμβάνονται σαν ένα διπλό album. Με την Roadrunner, την καινούργια τους δισκογραφική, έβγαλαν τα Ghost Reveries και Watershed και μας αιχμαλώτισαν ολοκληρωτικά.

Στο Heritage ο Mikael Akerfeld , τραγουδιστής, κιθαρίστας, στιχουργός, συνθέτης και αρχηγός του συγκροτήματος ξανασυνεργάζεται στη μίξη με τον μέντορά του Steven Wilson, ιθύνοντα νου των Porcupine Tree, μας παρουσιάζει μία αριστουργηματική δουλειά και οι Opeth καθιερώνονται σε ηγετική δύναμη στην prog metal σκηνή με βαθιές ρίζες στο death metal. Στο τελευταίο τους δημιούργημα είναι πιο προσεκτικοί, συγκεντρωμένοι και παθιασμένοι όσο ποτέ. Όπως και ο ίδιος ο Akerfeldt σχολιάζει “οι Opeth φτιάχνουν μουσική που οι ίδιοι θέλουν να ακούν…. με το Heritage αισθανόμαστε αναζωογονημένοι. Βρήκαμε έναν καινούργιο ήχο που θέλουμε να εξερευνήσουμε παραπάνω. Ας δούμε που θα μας οδηγήσει, που θα μας βγάλει…”

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Η προπώληση των εισιτηρίων θα ξεκινήσει άμεσα!

Η τιμή του εισιτηρίου θα είναι 30 €

ΣΗΜΕΙΑ ΠΡΟΠΩΛΗΣΗΣ

Αθήνα
TICKET HOUSE
Πανεπιστημίου 42 (εντός της στοάς).
Τηλέφωνο Επικοινωνίας: 210 3608 366

Θεσσαλονίκη
MUSIC LAND
Μητροπόλεως 102
Τηλέφωνο Επικοινωνίας: 2310 264 880

Οι Florence + the Μachine εκθρόνισαν το Mylo Xyloto από την κορυφή

2011-11-07T18:49:00.000+02:00

To νέο άλμπουμ των Florence + the machine, Ceremonials βρίσκεται στην κορυφή των βρετανικών charts για την εβδομάδα που μας πέρασε, ρίχνοντας το Mylo Xyloto των Coldplay από την πρώτη θέση, μετά από μόλις μια εβδομάδα παραμονής. Στην 4η θέση, συναντάμε το άλμπουμ του Noel Gallagher, νούμερο 1 της προηγούμενης εβδομάδας, στο 5 το Χριστουγεννιάτικο άλμπουμ του καναδού Michael Buble, ενώ στο top 10 παραμένει για μια ακόμα εβδομάδα το 21 της Adele.

Αναλυτικά το top 10:

1. Florence And The Machine - Ceremonials
2. Coldplay - Mylo Xyloto
3. Professor Green - At Your Inconvenience
4. Noel Gallagher's High Flying Birds - 'Noel Gallagher's High Flying Birds'
5. Michael Buble - Christmas
6. Alfie Boe - Alfie
7. Adele - 21
8. Ed Sheeran - +
9. Rizzle Kicks - Stereo Typical
10. Manic Street Preachers - National Treasures: The Complete Singles

Οι Ελληνοκύπριοι Arryan Path στην Αθήνα

2011-11-06T19:49:00.001+02:00

Ένα από τα πιο αξιόλογα συγκροτήματα σε Ελλάδα, Κύπρο και εξωτερικό φυσικά, με επιρροές από Heavy-Power-Progressive Metal, καλλιτέχνες όπως Βruce Dickinson, Yngwie Malmsteen καθώς και Kamelot, Manowar, Angra και Blind Guardian. Οι Αrryan Path θα είναι στην Αθήνα για μια φαντασμαγορική συναυλία παρουσιάζοντας και την τελευταία δισκογραφική τους δουλειά “Terra Incognita”.

Oι Αrryan Path θα βρίσκονται στην Αθήνα στις 3 Δεκεμβρίου, στο Seven Sins, μαζί με Atlantean Kodex, Wishdoom και Wrathblade.

Περισσότερες πληροφορίες εν καιρώ.

H μοναδική συναυλία του Al Di Meola

2011-11-06T19:21:00.004+02:00

Παρακολουθήστε τη συναυλία του Al Di Meola που έλαβε χώρα χθες το βράδυ στο Ακροπολ. Το «τέρας» της τζαζ σε συνδυασμό με το ελληνικό φαινόμενο του μπουζουκιού, όπως τον αποκαλούν, Μιχάλη Παουρή. Ένα πάντρεμα κιθάρας και μπουζουκιού με κοινό γνώμονα, την Jazz μουσική. Πως γίνεται αυτό; Δείτε ξανά όλη τη συναυλία και θα το ανακαλύψετε!

http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=413091&cid=79